Sálmur 142:1–7

  • Bæn um björgun frá þeim sem ofsækja

    • „Ég get hvergi flúið“ (4)

    • ‚Þú ert allt sem ég á‘ (5)

Maskíl.* Bæn eftir Davíð þegar hann var í hellinum. 142  Ég hrópa til Jehóva á hjálp,ég sárbæni Jehóva um að vera mér góður.   Ég úthelli áhyggjum mínum fyrir honum,ég segi honum frá örvæntingu minni   þegar kraftar mínir þverra.* Þá vakir þú yfir vegi mínum. Á götunni sem ég genghafa þeir lagt gildru fyrir mig.   Sjáðu, enginn er mér á hægri hönd,enginn lætur sér annt um* mig. Ég get hvergi flúið,enginn skiptir sér af mér.   Ég hrópa til þín á hjálp, Jehóva. Ég segi: „Þú ert athvarf mitt,allt sem ég á* í landi hinna lifandi.“   Heyrðu þegar ég hrópa á hjálpþví að ég er í mikilli neyð. Bjargaðu mér frá þeim sem ofsækja migþví að þeir eru sterkari en ég.   Frelsaðu mig úr dýflissunnisvo að ég geti lofað nafn þitt. Megi hinir réttlátu safnast kringum migþví að þú ert mér góður.

Neðanmáls

Sjá orðaskýringar.
Orðrétt „andi minn þverr“.
Orðrétt „kannast við“.
Orðrétt „hlutdeild mín“.