Sálmur 10:1–18

  • Jehóva kemur varnarlausum til hjálpar

    • Hinn illi hugsar: „Guð er ekki til“ (4)

    • Hinn varnarlausi snýr sér til Jehóva (14)

    • „Jehóva er konungur um alla eilífð“ (16)

ל [lamed] 10  Hvers vegna stendurðu fjarri, Jehóva? Hvers vegna felurðu þig á neyðartímum?   Illmennið eltir hinn hrjáða í hroka sínumen flækist í eigin ráðabruggi.   Hinn illi gortar af eigingjörnum löngunum sínumog blessar hinn gráðuga.* נ [nún] Hann vanvirðir Jehóva.   Hinn illi er of stoltur til að spyrja nokkursog hugsar með sér: „Guð er ekki til.“   Honum gengur allt í haginnen dómar þínir eru ofar skilningi hans. Hann hæðist að* öllum andstæðingum sínum.   Hann segir í hjarta sínu: „Ekkert getur stöðvað mig,*ógæfa mun aldrei henda mig.“* פ [pe]   Munnur hans er fullur bölvana, lyga og hótana,undir tungu hans eru illindi og særandi orð.   Hann liggur í launsátri hjá þorpunum,kemur úr felum til að drepa hinn saklausa. ע [ajin] Augu hans skima eftir varnarlausu fórnarlambi.   Hann liggur í leynum eins og ljón í bæli sínu,*bíður færis að hremma hinn hrjáða. Hann lokar neti sínu og fangar hann. 10  Fórnarlambið bíður lægri hlut og hnígur niður,hinir varnarlausu falla fyrir klóm hans. 11  Hann segir í hjarta sínu: „Guð hefur gleymtog snúið sér* undan,hann tekur ekki eftir neinu.“ ק [qóf] 12  Rístu upp, Jehóva. Lyftu hendi þinni, Guð. Gleymdu ekki hinum hrjáðu. 13  Hvers vegna hefur hinn illi vanvirt Guð? Hann segir í hjarta sínu: „Þú dregur mig ekki til ábyrgðar.“ ר [res] 14  En eymd og angist fer ekki fram hjá þér,þú fylgist með og tekur málið í þínar hendur. Varnarlaust fórnarlambið snýr sér til þínog þú kemur föðurlausu barni* til bjargar. ש [shin] 15  Brjóttu handlegg hins vonda og illa mannssvo að þú finnir ekki illsku hansþó að þú leitir hennar. 16  Jehóva er konungur um alla eilífð,þjóðirnar eru horfnar af jörðinni. ת [tá] 17  En þú, Jehóva, heyrir bænir auðmjúkra,þú styrkir hjörtu þeirra og hlustar af athygli. 18  Þú lætur föðurlausa og þjakaða ná rétti sínumsvo að dauðlegir menn hér á jörð hræði þá ekki framar.

Neðanmáls

Eða hugsanl. „hinn gráðugi blessar sjálfan sig“.
Eða „blæs á“.
Eða „Ég hrasa aldrei“.
Eða „kynslóð eftir kynslóð hendir mig engin ógæfa“.
Eða „runna“.
Orðrétt „augliti sínu“.
Eða „munaðarleysingjanum“.