Orðskviðirnir 30:1–33

  • O AGÚRS (1–33)

    • „Veittu mér hvorki fátækt né auðæfi“ (8)

    • Það sem fær aldrei nóg (15, 16)

    • Það sem ekki er hægt að rekja (18, 19)

    • Ótrú kona (20)

    • Dýr sem eru vitur að eðlishvöt (24)

30  Mikilvægur boðskapur sem Agúr Jakeson flutti Ítíel og Úkal.   Ég er fáfróðastur allraog skil ekki allt sem menn ættu að skilja.   Ég hef ekki aflað mér viskuog bý ekki yfir þekkingu Hins háheilaga.   Hver hefur stigið upp til himins og komið aftur niður? Hver hefur safnað vindinum í lófa sér? Hver hefur vafið vötnin inn í klæði sín? Hver hefur ákvarðað* öll endimörk jarðar? Hvað heitir hann og hvað heitir sonur hans – veistu það?   Orð Guðs eru öll hrein.* Hann er skjöldur þeirra sem leita athvarfs hjá honum.   Bættu engu við orð hanssvo að hann ávíti þig ekkiog lygar þínar verði afhjúpaðar.   Ég bið þig um tvennt, neitaðu mér ekki um það áður en ég dey.   Forðaðu mér frá ósannindum og lygum. Veittu mér hvorki fátækt né auðæfi, gefðu mér aðeins þann mat sem ég þarf.   Þá verð ég hvorki svo saddur að ég afneiti þér og segi: „Hver er Jehóva?“ né svo fátækur að ég steli og vanvirði nafn Guðs míns. 10  Rægðu ekki þjón við húsbónda hanssvo að hann bölvi þér ekki og þú verðir fundinn sekur. 11  Til eru þeir* sem bölva föður sínumog virða* ekki móður sína. 12  Til eru þeir sem eru hreinir í eigin augumen hafa ekki þvegið af sér óhreinindin.* 13  Til eru þeir sem hafa dramblát auguog hrokafullt augnaráð. 14  Til eru þeir sem hafa sverð að tönnumog sláturhnífa að jöxlum.Þeir rífa í sig hina bágstöddu á jörðinniog hina fátæku meðal mannanna. 15  Blóðsugan á tvær dætur sem hrópa: „Gefðu! Gefðu!“ Þrennt er til sem fær aldrei nóg,fernt sem segir aldrei: „Þetta nægir“: 16  gröfin* og móðurlíf ófrjórrar konu,skrælnað og vatnslaust landog eldurinn sem segir aldrei: „Nú er nóg.“ 17  Hrafnarnir í dalnum kroppa úr það augasem hæðist að föður sínum og neitar að hlýða móður sinniog arnarungarnir éta það. 18  Þrennt er ofvaxið skilningi mínum*og fernt skil ég ekki: 19  veg arnarins um himininn,veg höggormsins á kletti,veg skips á opnu hafiog veg manns að ungri konu. 20  Þannig er hátterni ótrúrrar konu: Hún borðar, þurrkar sér um munninnog segir: „Ég hef ekki gert neitt rangt.“ 21  Þrennt lætur jörðina nötraog fernt þolir hún ekki: 22  að þræll ríki sem konungur,heimskingi hámi í sig mat, 23  fyrirlitin kona* gangi í hjónabandog þerna ryðji húsmóður sinni úr vegi. 24  Fjögur dýr eru meðal þeirra smæstu á jörðinnien eru þó vitur af eðlishvöt:* 25  Maurarnir eru ekki voldug þjóðen safna þó fæðu á sumrin. 26  Klettagreifingjarnir* eru ekki máttug þjóðen gera sér þó híbýli í klettunum. 27  Engispretturnar hafa engan konungen fara þó út í fylkingum. 28  Gekkóinn nær gripi með fótunumog skríður inn í konungshöll. 29  Þrír eru tignarlegir í gangi,fjórir tignarlegir í fasi: 30  ljónið sem er sterkast allra dýraog hopar ekki fyrir neinum, 31  mjóhundurinn, geithafurinnog konungur sem fer fyrir her sínum. 32  Ef þú hefur verið svo heimskur að upphefja sjálfan þigeða hugsað um að gera þaðleggðu þá höndina á munninn 33  því að rifrildi brýst út ef reitt er til reiði,rétt eins og smjör myndast ef mjólk er strokkuðog blóð rennur ef þrýst er á nefið.

Neðanmáls

Orðrétt „reist“.
Hebreska orðið vísar til þess að hreinsa málm í eldi.
Orðrétt „Til er sú kynslóð“.
Orðrétt „blessa“.
Orðrétt „saurinn“.
Á hebr. sheol, það er, sameiginleg gröf mannkyns. Sjá orðaskýringar.
Eða „of undursamlegt fyrir mig“.
Eða „kona sem er ekki elskuð“.
Eða „afburðavitur“.
Eða „Hnubbarnir“.