Orðskviðirnir 10:1–32

  • „Vitur sonur gleður föður sinn“ (1)

  • „Iðnar hendur færa auð“ (4)

  • „Málglöðum manni verður margt á“ (19)

  • „Blessun Jehóva auðgar“ (22)

  • „Að óttast Jehóva lengir lífið“ (27)

10  Orðskviðir Salómons. Vitur sonur gleður föður sinnen heimskinginn veldur móður sinni sorg.   Illa fenginn auður er gagnslausen réttlæti bjargar frá dauða.   Jehóva lætur réttlátan mann ekki hungraen synjar hinum illu um það sem þeir girnast.   Leti veldur fátækten iðnar hendur færa auð.   Vitur sonur hirðir uppskeruna á sumrinen sonur sem sefur af sér uppskerutímann ætti að skammast sín.   Blessun hvílir yfir höfði hins réttlátaen munnur vondra dylur ofbeldi.   Minning* hins réttláta verður blessuðen nafn hinna illu rotnar.   Sá sem er vitur í hjarta þiggur leiðsögnen sá sem talar í hugsunarleysi verður troðinn niður.   Ráðvandur maður býr við öryggien upp kemst um þann sem er óheiðarlegur. 10  Sá sem deplar auga lævíslega veldur sárindumog sá sem talar í hugsunarleysi verður troðinn niður. 11  Munnur hins réttláta er lífslinden munnur vondra dylur ofbeldi. 12  Hatur vekur deiluren kærleikur breiðir yfir öll brot. 13  Viska er á vörum hins skynsamaen bak hins fávísa fær að finna fyrir vendinum. 14  Hinir vitru varðveita þekkinguen munnur bjánans leiðir hann í glötun. 15  Auður ríks manns er honum víggirt borg. Fátækt hinna snauðu verður þeim að falli. 16  Verk hins réttláta færa honum lífen afrakstur hins illa leiðir til syndar. 17  Sá sem tekur við aga vísar veginn til lífsins*en sá sem hunsar áminningar leiðir menn afvega. 18  Sá sem fer leynt með hatur er lygariog sá sem ber út illkvittnar sögur* er heimskur. 19  Málglöðum manni verður margt áen sá sem hefur taumhald á tungu sinni er skynsamur. 20  Tunga hins réttláta er eins og eðalsilfuren hjarta hins illa er lítils virði. 21  Varir hins réttláta næra marga*en heimskingjarnir deyja úr vitleysu. 22  Blessun Jehóva auðgarog henni fylgir engin kvöl.* 23  Heimskinginn hegðar sér skammarlega til gamansen skynsamur maður býr yfir visku. 24  Það sem vondur maður óttast kemur yfir hannen réttlátir fá óskir sínar uppfylltar. 25  Hinir illu hverfa þegar stormurinn gengur yfiren hinn réttláti stendur á eilífum grunni. 26  Eins og edik á tönnum og reykur í augum,þannig reynist letinginn yfirmanni sínum.* 27  Að óttast* Jehóva lengir lífiðen æviár illra manna verða stytt. 28  Eftirvænting* réttlátra veitir gleðien von hinna illu verður að engu. 29  Vegur Jehóva er athvarf hinum trúfasta*en tortíming fyrir þá sem gera illt. 30  Ekkert verður hinum réttláta að falliog hinir illu munu ekki búa á jörðinni. 31  Úr munni hins réttláta kemur viskaen spillt tunga verður skorin burt. 32  Varir hins réttláta vita hvað gleðuren munnur vondra manna er gerspilltur.

Neðanmáls

Eða „Mannorð“.
Eða hugsanl. „er á veginum til lífsins“.
Eða „sögusagnir“.
Eða „leiðbeina mörgum“.
Eða „sorg; erfiðleikar“.
Eða „þeim sem sendir hann“.
Sjá orðaskýringar.
Eða „Von“.
Eða „flekklausa“.