Fimmta Mósebók 23:1–25

  • Þeir sem mega ekki tilheyra söfnuði Guðs (1–8)

  • Hreinlæti í búðunum (9–14)

  • Þrælar á flótta (15, 16)

  • Bann við vændi (17, 18)

  • Vextir og heit (19–23)

  • Það sem vegfarendur mega borða (24, 25)

23  „Enginn geldingur með kramin eistu eða afskorinn getnaðarlim má tilheyra söfnuði Jehóva.  Enginn sem er óskilgetinn má tilheyra söfnuði Jehóva. Enginn afkomandi hans, ekki einu sinni í tíunda lið, má vera í söfnuði Jehóva.  Enginn Ammóníti eða Móabíti má tilheyra söfnuði Jehóva. Enginn afkomandi þeirra, ekki einu sinni í tíunda lið, má nokkurn tíma vera í söfnuði Jehóva  vegna þess að þeir gáfu ykkur hvorki mat né vatn þegar þið voruð á leið frá Egyptalandi og þeir réðu Bíleam Beórsson frá Petór í Mesópótamíu til að bölva* ykkur.  En Jehóva Guð ykkar hlustaði ekki á Bíleam heldur sneri Jehóva Guð ykkar bölvuninni í blessun því að Jehóva Guð ykkar elskaði ykkur.  Þið skuluð aldrei nokkurn tíma stuðla að farsæld þeirra og velgengni.  Þú skalt ekki hata Edómítann því að hann er bróðir þinn. Þú skalt ekki hata Egyptann því að þú bjóst sem útlendingur í landi hans.  Börn þeirra í þriðja ættlið mega tilheyra söfnuði Jehóva.  Þegar þú ferð í stríð við óvini þína og ert í herbúðum skaltu forðast allt sem myndi gera þig óhreinan.* 10  Ef maður verður óhreinn út af sáðlátum að nóttu á hann að fara út fyrir búðirnar og má ekki koma inn í þær aftur 11  fyrr en um kvöldið þegar hann hefur þvegið sér með vatni. Hann má koma aftur inn í búðirnar um sólsetur. 12  Velja skal afvikinn stað* fyrir utan búðirnar þar sem menn geta gert þarfir sínar. 13  Þú skalt hafa prik meðal áhalda þinna. Þegar þú sest á hækjur þínar úti við skaltu grafa holu með því og hylja síðan hægðirnar. 14  Jehóva Guð þinn gengur um búðir þínar til að frelsa þig og gefa óvini þína í hendur þér. Búðirnar verða því að vera heilagar svo að hann sjái ekkert ógeðfellt hjá þér og snúi sér burt frá þér. 15  Þú skalt ekki framselja þræl í hendur húsbónda sínum ef hann hefur flúið frá honum til þín. 16  Hann má búa meðal ykkar hvar sem hann vill í borgum ykkar. Þú mátt ekki fara illa með hann. 17  Engin af dætrum Ísraels má stunda musterisvændi né heldur nokkur af sonum Ísraels. 18  Þú mátt ekki koma með laun vændiskonu eða laun* vændismanns* inn í hús Jehóva Guðs þíns til að efna heit því að Jehóva Guð þinn hefur viðbjóð á hvoru tveggja. 19  Þú mátt ekki taka vexti af bróður þínum, hvorki af peningum, matvælum né nokkru öðru sem hægt er að leggja vexti á. 20  Þú mátt taka vexti af útlendingi en af bróður þínum skaltu ekki taka vexti. Þá mun Jehóva Guð þinn blessa þig í öllu sem þú tekur þér fyrir hendur í landinu sem þú tekur til eignar. 21  Ef þú vinnur Jehóva Guði þínum heit skaltu ekki vera seinn að efna það því að Jehóva Guð þinn ætlast til að þú efnir það. Annars drýgirðu synd. 22  En ef þú sleppir því að vinna heit syndgarðu ekki. 23  Stattu við orðin sem koma af vörum þínum og við það sem þú hefur lofað að færa Jehóva Guði þínum af fúsum og frjálsum vilja. 24  Ef þú kemur inn í víngarð annars manns máttu borða eins og þig lystir af vínberjum en þú mátt ekki setja neitt í körfu þína. 25  Ef þú ferð inn á kornakur annars manns máttu tína þroskuð öxin með höndunum en þú mátt ekki bera sigð að korni hans.“

Neðanmáls

Eða „formæla“.
Eða „allt illt“.
Það er, kamar.
Eða „tekjur“.
Orðrétt „hunds“.