Önnur Mósebók 34:1–35

  • Nýjar steintöflur (1–4)

  • Móse sér dýrð Jehóva (5–9)

  • Ýmis ákvæði sáttmálans endurtekin (10–28)

  • Geislum stafar af andliti Móse (29–35)

34  Jehóva sagði nú við Móse: „Þú skalt höggva þér tvær steintöflur eins og þær fyrri og ég ætla að skrifa á þær sömu orð og stóðu á fyrri töflunum, þeim sem þú braust.  Vertu tilbúinn í fyrramálið því að þú átt að fara upp á Sínaífjall og standa þar frammi fyrir mér á fjallstindinum.  En enginn má fara þangað upp með þér og enginn annar má sjást nokkurs staðar á fjallinu. Sauðfé eða nautgripir eiga ekki einu sinni að vera á beit í grennd við fjallið.“  Móse hjó þá til tvær steintöflur eins og þær fyrri. Hann fór snemma morguns upp á Sínaífjall eins og Jehóva hafði sagt honum og tók báðar steintöflurnar með sér.  Jehóva steig þá niður í skýinu, nam staðar þar hjá honum og kunngerði honum nafn sitt, Jehóva.  Jehóva gekk fram hjá honum og kallaði: „Jehóva, Jehóva, miskunnsamur og samúðarfullur Guð sem er seinn til reiði, sýnir tryggan kærleika* í ríkum mæli og er alltaf sannorður.*  Hann sýnir þúsundum tryggan kærleika og fyrirgefur misgerðir, afbrot og syndir. Hann lætur hinum seka þó ekki órefsað heldur lætur refsinguna fyrir syndir feðra koma niður á börnum og barnabörnum í þriðja og fjórða ættlið.“  Móse kraup strax og féll fram.  Síðan sagði hann: „Jehóva, ef þú hefur velþóknun á mér þá bið ég þig, Jehóva, að koma með okkur og vera á meðal okkar þó að við séum þrjósk.* Fyrirgefðu misgerðir okkar og syndir og gerðu okkur að þinni eign.“ 10  Hann svaraði: „Ég geri sáttmála við ykkur: Ég geri máttarverk frammi fyrir öllu fólki þínu, máttarverk sem hafa aldrei verið gerð* á jörð eða hjá nokkurri annarri þjóð, og allar þjóðir sem þið búið á meðal munu sjá verk Jehóva því að það sem ég geri fyrir þig er mikilfenglegt. 11  Taktu vel eftir því sem ég segi þér í dag. Ég hrek burt undan þér Amoríta, Kanverja, Hetíta, Peresíta, Hevíta og Jebúsíta. 12  Gættu þess vandlega að gera ekki sáttmála við íbúa landsins sem þú kemur til því að það gæti orðið þér að snöru. 13  Þið eigið að rífa niður ölturu þeirra, brjóta helgisúlur þeirra og höggva niður helgistólpa* þeirra. 14  Þú skalt ekki falla fram fyrir öðrum guði því að Jehóva er þekktur fyrir að krefjast óskiptrar hollustu.* Já, hann er Guð sem krefst óskiptrar hollustu. 15  Gættu þess að gera ekki sáttmála við íbúa landsins því að þegar þeir tilbiðja guði sína* og færa þeim fórnir verður þér boðið og þú munt borða af fórnum þeirra. 16  Þá muntu taka sumar af dætrum þeirra handa sonum þínum og þær munu drýgja þá synd að tilbiðja guði sína* og fá syni þína til að gera slíkt hið sama. 17  Þú skalt ekki gera þér steypta guði. 18  Þú átt að halda hátíð ósýrðu brauðanna. Þú skalt borða ósýrt brauð í sjö daga á tilteknum tíma í abíbmánuði* eins og ég hef sagt þér því að það var í abíbmánuði sem þú fórst frá Egyptalandi. 19  Allir karlkyns frumburðir* tilheyra mér, einnig af búfé þínu, hvort heldur fyrsti nautkálfurinn eða hrútlambið. 20  Frumburði asna áttu að kaupa lausa með sauðkind en ef þú leysir þá ekki skaltu hálsbrjóta þá. Þú skalt kaupa lausa alla frumgetna syni. Enginn á að koma tómhentur fram fyrir mig. 21  Sex daga áttu að vinna en sjöunda daginn áttu að hvílast.* Jafnvel á plægingar- og uppskerutíma áttu að hvílast. 22  Þú skalt halda viknahátíðina og fórna á henni frumgróða hveitiuppskerunnar og um áramót skaltu halda uppskeruhátíðina.* 23  Þrisvar á ári eiga allir karlmenn á meðal þín að ganga fram fyrir hinn sanna Drottin, Jehóva Guð Ísraels. 24  Ég hrek þjóðirnar burt undan þér og stækka landsvæði þitt. Enginn mun reyna að taka land þitt meðan þú ferð til að ganga fram fyrir Jehóva Guð þinn þrisvar á ári. 25  Þú mátt ekki bera fram blóð fórnar minnar með nokkru sem er sýrt. Og fórn páskahátíðarinnar má ekki geyma yfir nótt til morguns. 26  Þú átt að koma með það besta af frumgróða jarðar þinnar í hús Jehóva Guðs þíns. Þú mátt ekki sjóða kiðling í mjólk móður sinnar.“ 27  Jehóva hélt áfram og sagði við Móse: „Skrifaðu niður þessi orð því að ég geri sáttmála við þig og Ísrael byggðan á þeim.“ 28  Hann var þar hjá Jehóva í 40 daga og 40 nætur. Hann át hvorki brauð né drakk vatn. Og hann* skrifaði orð sáttmálans, boðorðin tíu,* á töflurnar. 29  Móse kom síðan niður af Sínaífjalli og hélt á báðum töflunum með vitnisburðinum. En hann vissi ekki að geislum stafaði af andliti hans af því að hann hafði talað við Guð. 30  Þegar Aron og allir Ísraelsmenn sáu Móse tóku þeir eftir að geislum stafaði af andliti hans og þeir þorðu ekki að koma nálægt honum. 31  En Móse kallaði á þá þannig að Aron og allir höfðingjar safnaðarins komu til hans og Móse talaði við þá. 32  Síðan komu allir Ísraelsmenn til hans og hann flutti þeim öll þau fyrirmæli sem Jehóva hafði gefið honum á Sínaífjalli. 33  Þegar Móse lauk máli sínu huldi hann andlit sitt með slæðu. 34  En þegar hann fór inn og gekk fram fyrir Jehóva til að tala við hann tók hann slæðuna af sér. Síðan gekk hann út og flutti Ísraelsmönnum fyrirmælin sem hann hafði fengið. 35  Ísraelsmenn sáu að geislum stafaði af andliti Móse. Hann huldi þá andlitið aftur með slæðunni þangað til hann gekk inn til að tala við Guð.*

Neðanmáls

Eða „ástúðlega umhyggju“.
Eða „trúfastur“.
Orðrétt „harðsvírað fólk“.
Eða „sköpuð“.
Sjá orðaskýringar.
Eða „umbera ekki keppinauta“. Orðrétt „Jehóva heitir Hann sem krefst óskiptrar hollustu“.
Eða „stunda vændi með guðum sínum“.
Eða „munu stunda vændi með guðum sínum“.
Sjá viðauka B15.
Orðrétt „Allt sem opnar móðurlíf“.
Eða „halda hvíldardag“.
Einnig kölluð laufskálahátíðin (tjaldbúðahátíðin).
Hér er greinilega átt við Jehóva. Sjá 1. vers.
Orðrétt „orðin tíu“.
Orðrétt „hann“.