Fyrsta Mósebók 26:1–35

  • Ísak og Rebekka í Gerar (1–11)

    • Guð staðfestir loforð sitt við Ísak (3–5)

  • Deilur um brunna (12–25)

  • Ísak og Abímelek gera sáttmála (26–33)

  • Esaú giftist tveim hetískum konum (34, 35)

26  Nú varð hungursneyð í landinu eins og á dögum Abrahams. Ísak fór því til Gerar, til Abímeleks konungs Filistea.  Þar birtist Jehóva honum og sagði: „Farðu ekki til Egyptalands. Dveldu í landinu sem ég vel handa þér.  Búðu þar sem útlendingur. Ég verð með þér og blessa þig því að þér og afkomendum þínum gef ég öll þessi lönd og ég mun halda eiðinn sem ég sór Abraham föður þínum þegar ég sagði:  ‚Ég geri afkomendur þína eins marga og stjörnur á himni og ég gef þeim öll þessi lönd. Vegna afkomenda þinna munu allar þjóðir jarðar hljóta blessun.‘*  Ég geri þetta af því að Abraham hlustaði á mig og hélt fyrirmæli mín, tilskipanir, ákvæði og lög.“  Ísak bjó því áfram í Gerar.  Þegar mennirnir þar spurðu um konuna hans svaraði hann: „Hún er systir mín,“ því að hann þorði ekki að segja: „Hún er konan mín.“ „Mennirnir gætu annars drepið mig út af Rebekku,“ hugsaði hann með sér því að hún var ákaflega falleg.  Að nokkrum tíma liðnum varð Abímelek konungi Filistea litið út um gluggann og sá þá að Ísak lét vel að* Rebekku konu sinni.  Abímelek kallaði þá Ísak fyrir sig og sagði: „Hún er þá konan þín! Hvers vegna sagðirðu: ‚Hún er systir mín‘?“ Ísak svaraði: „Ég óttaðist að ég yrði drepinn vegna hennar.“ 10  „Hvað hefurðu gert okkur?“ sagði Abímelek. „Einhver hefði auðveldlega getað lagst með konunni þinni og þá hefðir þú leitt sekt yfir okkur!“ 11  Síðan gaf Abímelek öllu fólkinu þessi fyrirmæli: „Hver sem snertir þennan mann eða konu hans verður líflátinn.“ 12  Ísak sáði korni í landinu og það ár uppskar hann hundraðfalt það sem hann sáði því að Jehóva blessaði hann. 13  Hann varð ríkur og hagnaðist meir og meir þar til hann var orðinn vellauðugur. 14  Hann eignaðist hjarðir sauða og nautgripa og fjöldann allan af þjónum svo að Filistear fóru að öfunda hann. 15  Filistear byrgðu alla brunna sem þjónar föður Ísaks höfðu grafið á dögum Abrahams og fylltu þá af mold. 16  Og Abímelek sagði við Ísak: „Farðu burt frá okkur því að þú ert orðinn miklu öflugri en við.“ 17  Ísak fór þaðan og sló upp tjöldum sínum í Gerardal og settist þar að. 18  Hann gróf aftur brunnana sem höfðu verið grafnir á dögum Abrahams föður hans og Filistear höfðu fyllt eftir að Abraham dó. Hann gaf brunnunum síðan sömu nöfn og faðir hans hafði gefið þeim. 19  Þjónar Ísaks fundu brunn með fersku vatni þegar þeir grófu í dalnum. 20  Fjárhirðarnir í Gerar fóru þá að deila við fjárhirða Ísaks og sögðu: „Við eigum þetta vatn!“ Hann nefndi brunninn Esek* því að þar rifust þeir við hann. 21  Þeir grófu annan brunn og þá hófust deilur á ný. Hann nefndi því brunninn Sitna.* 22  Síðar fluttist hann þaðan og gróf annan brunn en um hann rifust þeir ekki. Hann nefndi hann því Rehóbót* og sagði: „Jehóva hefur gefið okkur nóg pláss svo að nú getur okkur fjölgað í landinu.“ 23  Þaðan hélt hann síðan upp til Beerseba. 24  Sömu nótt birtist Jehóva honum og sagði: „Ég er Guð Abrahams föður þíns. Vertu óhræddur því að ég er með þér. Ég mun blessa þig og gera afkomendur þína marga vegna Abrahams þjóns míns.“ 25  Ísak reisti þar altari og ákallaði nafn Jehóva. Hann sló þar upp tjaldi sínu og þjónar hans grófu þar brunn. 26  Seinna kom Abímelek til hans frá Gerar með Akúsat ráðgjafa* sínum og Píkól hershöfðingja sínum. 27  Ísak sagði við þá: „Hvers vegna komið þið til mín? Þið hatið mig og senduð mig burt frá ykkur.“ 28  Þeir svöruðu: „Við höfum séð að Jehóva er greinilega með þér. Þess vegna leggjum við þetta til: ‚Eiður sé milli okkar og þín. Gerum með okkur sáttmála. 29  Þú skalt ekki gera okkur neitt illt eins og við höfum ekki gert þér neitt illt. Við höfum aðeins gert þér gott og leyft þér að fara burt í friði. Við vitum að þú nýtur blessunar Jehóva.‘“ 30  Síðan hélt hann þeim veislu og þeir átu og drukku. 31  Snemma morguninn eftir sóru þeir hver öðrum eiða. Síðan sendi Ísak þá burt og þeir fóru frá honum í friði. 32  Sama dag komu þjónar Ísaks og sögðu honum frá brunninum sem þeir höfðu grafið. „Við höfum fundið vatn!“ sögðu þeir. 33  Hann nefndi brunninn Seba. Þess vegna heitir borgin Beerseba fram á þennan dag. 34  Þegar Esaú var fertugur tók hann sér Júdít, dóttur Hetítans Beerí, fyrir konu og einnig Basmat, dóttur Hetítans Elons. 35  Þær ollu Ísak og Rebekku mikilli hugarkvöl.

Neðanmáls

Eða „afla sér blessunar“.
Eða „faðmaði“.
Sem þýðir ‚þrætur‘.
Sem þýðir ‚ásökun‘.
Sem þýðir ‚víðáttumikil svæði‘.
Eða „vini“.