Rómverjabréfið 3:1–31

  • „Guð skal reynast sannorður“ (1–8)

  • Bæði Gyðingar og Grikkir eru á valdi syndarinnar (9–20)

  • Réttlát vegna trúar (21–31)

    • Enginn endurspeglar dýrð Guðs (23)

3  Hvað hafa þá Gyðingar fram yfir aðra eða hvaða gagn er að því að vera umskorinn?  Mikið á allan hátt. Fyrst og fremst var þeim trúað fyrir heilögum boðskap Guðs.  En suma þeirra skorti trú. Hvað um það? Gerir það trúfesti Guðs að engu?  Auðvitað ekki! Guð skal reynast sannorður þótt hver einasti maður reyndist lygari, eins og skrifað stendur: „Til að það sýni sig að orð þín eru réttlát og þú vinnir mál þitt þegar þú ert ákærður.“  En ef ranglæti okkar dregur fram réttlæti Guðs hvað eigum við þá að segja? Varla er Guð ranglátur þegar hann lætur reiði sína í ljós. (Ég tala nú eins og sumir menn gera.)  Auðvitað ekki! Hvernig ætti Guð þá að geta dæmt heiminn?  En ef ég lýg og það dregur enn skýrar fram að Guð segir satt, og það er honum til lofs, af hverju er ég þá dæmdur syndari?  Hvers vegna segjum við ekki: „Gerum það sem er illt því að það hefur gott í för með sér“? Sumir halda því ranglega fram að við segjum þetta, en þeir fá þann dóm sem þeir verðskulda.  Hvað þá? Erum við Gyðingar betur settir en aðrir? Alls ekki. Eins og við höfum þegar bent á eru bæði Gyðingar og Grikkir á valdi syndarinnar. 10  Það er eins og skrifað stendur: „Enginn er réttlátur, ekki einn einasti. 11  Enginn hefur nokkurn skilning, enginn leitar Guðs. 12  Allir hafa farið af réttri leið, allir eru orðnir óhæfir. Enginn sýnir góðvild, ekki nokkur maður.“ 13  „Kok þeirra er opin gröf, þeir blekkja með tungu sinni.“ „Höggormseitur er innan vara þeirra.“ 14  „Og munnur þeirra er fullur bölvunar og beiskju.“ 15  „Þeir eru fráir á fæti til að úthella blóði.“ 16  „Tortíming og eymd er í slóð þeirra 17  og þeir þekkja ekki veg friðarins.“ 18  „Enginn guðsótti býr í þeim.“ 19  Nú vitum við að allt sem stendur í lögunum er ætlað þeim sem eru undir lögunum til að hver munnur þagni og allur heimurinn þurfi að svara til saka fyrir Guði og eigi refsingu yfir höfði sér. 20  Enginn* verður því lýstur réttlátur fyrir honum með því að fylgja lögunum því að með lögunum fá menn fulla vitneskju um syndina. 21  En nú hefur réttlæti Guðs verið opinberað óháð lögunum eins og lögin og spámennirnir vitna um. 22  Já, allir sem trúa geta orðið réttlátir frammi fyrir Guði með því að trúa á Jesú Krist því að það er enginn munur á mönnum. 23  Allir hafa syndgað og enginn nær að endurspegla dýrð Guðs 24  en Guð gaf þeim þá gjöf í einstakri góðvild sinni að lýsa þá réttláta. Hann gerði það með lausnargjaldinu sem Kristur Jesús greiddi til að frelsa þá. 25  Guð bar hann fram sem friðþægingarfórn,* þeim til gagns sem trúa á blóð hans. Þannig sýndi Guð réttlæti sitt vegna þess að hann var umburðarlyndur og fyrirgaf syndirnar sem fólk hafði áður drýgt. 26  Hann sýndi einnig að hann fylgir sínu eigin réttlæti nú á tímum og er réttlátur þegar hann lýsir þann réttlátan sem trúir á Jesú. 27  Er þá eitthvað til að stæra sig af? Nei, alls ekki. Samkvæmt hvaða lögum? Lögum sem krefjast verka? Nei, heldur lögum trúarinnar 28  því að við álítum að maður sé lýstur réttlátur vegna trúar en ekki fyrir verk byggð á lögunum. 29  Eða er Guð aðeins Guð Gyðinga? Er hann ekki líka Guð þeirra sem eru af þjóðunum? Jú, líka fólks af þjóðunum. 30  Þar sem Guð er einn lýsir hann umskorna menn réttláta vegna trúar þeirra og sömuleiðis óumskorna menn á grundvelli trúar þeirra. 31  Afnemum við þá lögin með trú okkar? Alls ekki. Við staðfestum þau öllu heldur.

Neðanmálsgreinar

Orðrétt „Ekkert hold“.
Eða „sáttarfórn“.