Opinberunarbókin 8:1–13

  • Sjöunda innsiglið rofið (1–6)

  • Blásið í fyrstu fjóra lúðrana (7–12)

  • Þreföld ógæfa boðuð (13)

8  Þegar lambið rauf sjöunda innsiglið var þögn á himni í um það bil hálftíma.  Og ég sá englana sjö sem standa frammi fyrir Guði, og þeim voru fengnir sjö lúðrar.  Þá kom annar engill og tók sér stöðu við altarið. Hann hélt á reykelsiskeri* úr gulli og honum var fengið mikið af reykelsi til að fórna á gullaltarinu fyrir framan hásætið um leið og bænir allra hinna heilögu heyrðust á himni.  Reykurinn af reykelsinu úr hendi engilsins steig upp frammi fyrir Guði ásamt bænum hinna heilögu.  Engillinn tók þá reykelsiskerið, fyllti það með eldi af altarinu og kastaði eldinum niður til jarðar. Það heyrðust þrumur og raddir, eldingar sáust og jarðskjálfti varð.  Englarnir sjö með lúðrana sjö bjuggu sig nú undir að blása í þá.  Sá fyrsti blés í lúður sinn. Þá kom hagl og eldur, blandað blóði, og því var varpað niður á jörðina. Þriðjungur jarðarinnar eyddist í eldi, þriðjungur trjánna brann upp til agna og sömuleiðis allt grængresið.  Annar engillinn blés í lúður sinn. Og einhverju sem líktist stóru brennandi fjalli var varpað í hafið. Þriðjungur hafsins breyttist í blóð,  þriðjungur af lífverum hafsins* dó og þriðjungur skipanna fórst. 10  Þriðji engillinn blés í lúður sinn. Þá féll stór stjarna af himni, brennandi eins og eldslogi. Hún féll á þriðjung ánna og á uppsprettur* vatnanna. 11  Stjarnan heitir Malurt. Þriðjungur vatnanna breyttist í malurt og fjöldi fólks dó af völdum vatnsins því að það var orðið beiskt. 12  Fjórði engillinn blés í lúður sinn. Þriðjungur sólarinnar, þriðjungur tunglsins og þriðjungur stjarnanna var sleginn svo að þriðjungur þeirra myrkvaðist og engin birta yrði þriðjung dagsins og þriðjung næturinnar. 13  Síðan sá ég örn fljúga um miðjan himin og heyrði hann hrópa hárri röddu: „Ógæfa, ógæfa, ógæfa kemur yfir þá sem búa á jörðinni því að þrír síðustu englarnir blása innan skamms í lúðra sína og lúðrahljómurinn heyrist.“

Neðanmálsgreinar

Eða „reykelsisbrennara“.
Eða „verum hafsins sem hafa sál“.
Eða „lindir“.