Opinberunarbókin 6:1–17

  • Lambið rýfur fyrstu sex innsiglin (1–17)

    • Sigurvegarinn á hvíta hestinum (1, 2)

    • Reiðmaður á eldrauðum hesti tekur burt friðinn (3, 4)

    • Reiðmaður á svörtum hesti veldur hungursneyð (5, 6)

    • Reiðmaður á fölhvítum hesti heitir Dauði (7, 8)

    • Þeir sem höfðu verið drepnir og eru undir altarinu (9–11)

    • Mikill jarðskjálfti (12–17)

6  Ég sá lambið rjúfa hið fyrsta af innsiglunum sjö og heyrði eina af lifandi verunum fjórum segja með rödd sem hljómaði eins og þruma: „Komdu!“  Og ég sá hvítan hest og sá sem sat á honum hélt á boga. Honum var fengin kóróna og hann fór út sigrandi og til að vinna fullnaðarsigur.  Þegar lambið rauf annað innsiglið heyrði ég aðra lifandi veruna segja: „Komdu!“  Þá kom fram annar hestur, eldrauður, og þeim sem sat á honum var gefið vald til að taka friðinn burt af jörðinni svo að menn stráfelldu hverjir aðra, og honum var fengið stórt sverð.  Þegar lambið rauf þriðja innsiglið heyrði ég þriðju lifandi veruna segja: „Komdu!“ Og ég sá svartan hest og sá sem sat á honum hélt á vogarskálum í hendinni.  Ég heyrði eitthvað sem líktist rödd og barst frá lifandi verunum fjórum. Hún sagði: „Lítri af hveiti fyrir denar* og þrír lítrar af byggi fyrir denar og bruðlaðu ekki með* ólífuolíuna og vínið.“  Þegar lambið rauf fjórða innsiglið heyrði ég rödd fjórðu lifandi verunnar sem sagði: „Komdu!“  Og ég sá fölhvítan hest og sá sem sat á honum hét Dauði. Gröfin* fylgdi fast á hæla honum. Þeim var gefið vald yfir fjórða hluta jarðarinnar, vald til að drepa menn með löngu sverði, hungursneyð og drepsótt og láta villidýr jarðarinnar bana þeim.  Þegar lambið rauf fimmta innsiglið sá ég undir altarinu sálir* þeirra sem höfðu verið drepnir vegna orðs Guðs og vegna þess að þeir höfðu borið vitni. 10  Þeir hrópuðu hárri röddu: „Alvaldur Drottinn, þú sem ert heilagur og sannur, hve lengi ætlarðu að bíða með að dæma þá sem búa á jörðinni og hefna blóðs okkar á þeim?“ 11  Hverjum og einum þeirra var fengin hvít skikkja og þeim var sagt að hvílast aðeins lengur, þar til náð væri tölu samþjóna þeirra sem átti að taka af lífi eins og þeir höfðu sjálfir verið. 12  Ég sá lambið rjúfa sjötta innsiglið og þá varð mikill jarðskjálfti. Sólin varð svört eins og hærusekkur,* allt tunglið varð eins og blóð 13  og stjörnur himins féllu til jarðar eins og þegar óþroskaðar fíkjur falla af fíkjutré í stormi. 14  Himinninn hvarf eins og bókrolla sem vafin er saman, og hvert fjall og hver eyja færðist úr stað. 15  Konungar jarðarinnar, háttsettir embættismenn og herforingjar, hinir ríku og hinir máttugu, allir þrælar og allir frjálsir menn földu sig þá í hellum og í klettum fjallanna. 16  Þeir segja hvað eftir annað við fjöllin og klettana: „Hrynjið yfir okkur og felið okkur fyrir honum sem situr í hásætinu og fyrir reiði lambsins 17  því að hinn mikli reiðidagur þeirra er kominn og hver getur lifað hann af?“

Neðanmálsgreinar

Rómverskur silfurpeningur sem jafngilti daglaunum. Sjá orðaskýringar.
Eða „spilltu ekki“.
Eða „Hades“, það er, sameiginleg gröf mannkyns. Sjá orðaskýringar.
Greinilega er átt við blóðið sem táknar líf þeirra og var úthellt við altarið. Sjá orðaskýringar.
Líklega úr geitarhári.