Hebreabréfið 9:1–28

  • Heilög þjónusta í helgidóminum á jörð (1–10)

  • Kristur gengur inn í himininn með blóð sitt (11–28)

    • Milligöngumaður nýs sáttmála (15)

9  Í fyrri sáttmálanum voru ákvæði um heilaga þjónustu og heilagan tilbeiðslustað á jörð.  Gerð var tjaldbúð* og í fremri hluta hennar, sem var kallaður hið heilaga, var ljósastandurinn, borðið og skoðunarbrauðin.  En bak við annað fortjaldið var sá hluti hennar sem kallaðist hið allra helgasta.  Þar var reykelsisker úr gulli og sáttmálsörkin sem var öll gulli lögð. Í henni var gullkerið með manna í, stafur Arons sem brumaði og sáttmálstöflurnar,  og ofan á henni voru hinir dýrlegu kerúbar sem skyggðu á lok friðþægingarinnar.* En nú er ekki rétti tíminn til að ræða um þetta í smáatriðum.  Eftir að þessu hafði verið komið þannig fyrir gengu prestarnir reglubundið inn í fremri hluta tjaldsins til að inna heilaga þjónustu sína af hendi.  En æðstipresturinn gengur einn inn í innri hlutann einu sinni á ári og þá ekki án þess að vera með blóð sem hann ber fram vegna sjálfs sín og fyrir syndir fólksins sem það hefur drýgt sökum vanþekkingar.  Þannig sýnir heilagur andi að leiðin inn í hið allra helgasta hafði enn ekki verið opinberuð á meðan fyrri tjaldbúðin* stóð.  Þessi tjaldbúð* er táknmynd fyrir okkar tíma og samkvæmt þessu fyrirkomulagi eru færðar bæði fórnargjafir og sláturfórnir. Þær geta þó ekki gefið þeim sem veitir heilaga þjónustu fullkomlega hreina samvisku. 10  Þær varða aðeins mat og drykk og ýmiss konar trúarlega hreinsun.* Þetta voru lagaákvæði varðandi líkamann og þau áttu að gilda þangað til tíminn kæmi að öllu yrði komið í lag. 11  En þegar Kristur kom sem æðstiprestur þeirra gæða sem komin eru gekk hann gegnum hina meiri og fullkomnari tjaldbúð* sem er ekki gerð með höndum manna, það er að segja er ekki af þessari sköpun.* 12  Hann gekk inn í hið allra helgasta, ekki með blóð geita og ungnauta heldur með sitt eigið blóð í eitt skipti fyrir öll og sá okkur fyrir eilífri lausn.* 13  Blóð geita og nauta og askan af kvígu,* stráð á þá sem hafa orðið óhreinir, helgar þá og hreinsar líkamlega. 14  Hve miklu fremur hreinsar þá ekki blóð Krists samvisku okkar af dauðum verkum svo að við getum veitt hinum lifandi Guði heilaga þjónustu. En vegna handleiðslu hins eilífa anda færði Kristur Guði sjálfan sig að lýtalausri fórn. 15  Þess vegna er hann milligöngumaður nýs sáttmála. Hann dó til að hinir kölluðu yrðu leystir með lausnargjaldi undan afbrotunum sem þeir frömdu undir fyrri sáttmálanum og hlytu hinn eilífa arf sem þeim var lofað. 16  Þegar sáttmáli við Guð er annars vegar þarf sá sem kemur honum á að deyja 17  því að sáttmálinn tekur gildi við dauða hans en er ekki í gildi meðan hann lifir. 18  Fyrri sáttmálinn tók ekki heldur gildi* án blóðs. 19  Þegar Móse hafði flutt fólkinu öll boðorð laganna tók hann blóð ungnautanna og geitanna ásamt vatni, sletti því með skarlatsrauðri ull og ísóp á bókina* og allt fólkið 20  og sagði: „Þetta er blóð sáttmálans sem Guð hefur sagt ykkur að halda.“ 21  Hann sletti líka blóðinu á tjaldið og öll áhöldin sem voru notuð við helgiþjónustuna.* 22  Já, samkvæmt lögunum er nánast allt hreinsað með blóði og engin fyrirgefning fæst nema blóði sé úthellt. 23  Þess vegna var nauðsynlegt að eftirmyndir þess sem er á himnum væru hreinsaðar á þennan hátt en hið himneska krefst mun betri fórna. 24  Kristur gekk ekki inn í hið allra helgasta sem gert var með höndum manna og er eftirlíking veruleikans heldur inn í sjálfan himininn til að ganga fram fyrir Guð* í okkar þágu. 25  Hann gerði það ekki til að fórna sjálfum sér margsinnis eins og þegar æðstipresturinn gengur inn í hið allra helgasta á hverju ári með blóð sem er ekki hans eigið. 26  Annars hefði hann þurft að þjást margsinnis frá grundvöllun heims. En nú hefur hann birst í eitt skipti fyrir öll á lokaskeiði þessarar heimsskipanar* til að afmá syndina með því að fórna sjálfum sér. 27  Og eins og það er hlutskipti manna að deyja í eitt skipti fyrir öll og hljóta síðan dóm, 28  þannig var Kristi líka fórnað í eitt skipti fyrir öll til að bera syndir margra. Þegar hann kemur í annað sinn verður það ekki vegna syndarinnar* heldur birtist hann þeim sem bíða þess með eftirvæntingu að hann frelsi þá.

Neðanmálsgreinar

Orðrétt „Gert var tjald“.
Eða „á friðþægingarstaðinn“.
Orðrétt „fyrra tjaldið“.
Orðrétt „Þetta tjald“.
Orðrétt „ýmiss konar skírnir“.
Orðrétt „hið meira og fullkomnara tjald“.
Eða „ekki jarðnesk“.
Orðrétt „endurlausn“.
Eða „ungri kú“.
Orðrétt „var ekki heldur innleiddur“.
Eða „bókrolluna“.
Eða „þjónustuna í þágu almennings“.
Orðrétt „auglit Guðs“.
Eða „aldanna“. Sjá orðaskýringar.
Eða „til að fjarlægja syndina“.