Hebreabréfið 4:1–16

  • Hættan á að fá ekki að ganga inn til hvíldar Guðs (1–10)

  • Hvatning til að ganga inn til hvíldar Guðs (11–13)

    • Orð Guðs er lifandi (12)

  • Jesús, hinn mikli æðstiprestur (14–16)

4  Þar sem loforðið um að ganga inn til hvíldar hans stendur enn skulum við vera á varðbergi* svo að ekkert okkar fari á mis við það.  Fagnaðarboðskapurinn var einnig boðaður okkur eins og forfeðrum okkar en orðið sem þeir heyrðu kom þeim ekki að gagni því að þeir höfðu ekki sömu trú og þeir sem hlýddu.  Við sem trúum göngum inn til hvíldarinnar en um hina á við það sem Guð sagði: „Ég sór því í reiði minni: ‚Þeir fá ekki að ganga inn til hvíldar minnar.‘“ Þó hafði hann lokið verkum sínum og hvílst frá grundvöllun heims.  Á einum stað sagði hann um sjöunda daginn: „Og Guð hvíldist sjöunda daginn frá öllum verkum sínum,“  en hér segir hann sem sagt: „Þeir fá ekki að ganga inn til hvíldar minnar.“  Þeir sem fengu fyrst að heyra fagnaðarboðskapinn gengu ekki inn vegna óhlýðni sinnar. Fólki stendur þó enn til boða að ganga inn til hvíldarinnar.  Þess vegna tiltekur hann aftur ákveðinn dag löngu síðar þegar hann segir í sálmi Davíðs: „Í dag,“ eins og segir fyrr í þessu bréfi: „Ef þið heyrið rödd mína í dag þá forherðið ekki hjörtu ykkar.“  Ef Jósúa hefði leitt þá til hvíldarstaðar hefði Guð ekki síðar meir talað um annan dag.  Fólki Guðs stendur því enn til boða að hvílast eins og gert er á hvíldardegi. 10  Sá sem hefur gengið inn til hvíldar Guðs hvílist frá verkum sínum eins og Guð hefur hvílst frá verkum sínum. 11  Þess vegna skulum við gera okkar ýtrasta til að ganga inn til þessarar hvíldar svo að enginn falli og óhlýðnist á sama hátt og þeir. 12  Orð Guðs er lifandi og kraftmikið og beittara en nokkurt tvíeggjað sverð. Það smýgur svo langt inn að það skilur á milli sálar* og anda,* liðamóta og mergjar og getur dæmt hugsanir og áform hjartans. 13  Ekkert skapað er hulið augum hans heldur er allt bert og blasir við honum, en honum þurfum við að standa reikningsskap. 14  Við höfum mikinn æðstaprest sem hefur farið til himna, Jesú, son Guðs. Þess vegna skulum við halda áfram að játa opinberlega að við trúum á hann. 15  Æðstiprestur okkar er ekki þannig að hann geti ekki haft samúð með okkur í veikleika okkar heldur hefur hann verið reyndur á allan hátt eins og við, en þó án syndar. 16  Við skulum því ganga fram fyrir hásæti Guðs sem sýnir einstaka góðvild* og tala óhikað svo að við getum notið miskunnar hans og góðvildar þegar við erum hjálparþurfi.

Neðanmálsgreinar

Orðrétt „óttast“.
Sjá orðaskýringar.
Sjá orðaskýringar.
Orðrétt „hásæti hinnar einstöku góðvildar“.