Filippíbréfið 3:1–21

  • Treystum ekki á mannlega yfirburði (1–11)

    • Allt annað einskis virði vegna Krists (7–9)

  • Keppum að markinu (12–21)

    • Ríkisfang á himnum (20)

3  Að lokum, bræður mínir og systur, gleðjist áfram í Drottni. Ég þreytist ekki að endurtaka það sem ég hef skrifað ykkur áður og það er ykkur til verndar.  Varið ykkur á hundunum, varið ykkur á þeim sem valda skaða, varið ykkur á þeim sem limlesta líkamann.*  Það erum við sem erum umskorin í raun, við sem veitum heilaga þjónustu með hjálp anda Guðs, og við erum stolt af Kristi Jesú en treystum ekki á mannlega yfirburði*  þó að ég, ef nokkur, hafi ástæðu til að treysta á hið mannlega. Ef einhver annar heldur sig hafa ástæðu til að treysta á mannlega yfirburði hef ég það enn frekar:  Ég var umskorinn á áttunda degi, er Ísraelsmaður, er af ættkvísl Benjamíns, Hebrei fæddur af Hebreum og hef haldið lögin eins og farísei.  Ég var svo kappsamur að ég ofsótti söfnuðinn og var óaðfinnanlegur hvað varðar réttlæti byggt á lögunum.  En það sem mér fannst vera mikils virði met ég nú einskis* vegna Krists.  Ég tel reyndar allt vera einskis virði vegna þess hve þekkingin á Kristi Jesú, Drottni mínum, er óviðjafnanlega verðmæt. Hans vegna hef ég afsalað mér öllu og met það sem tómt sorp* til að geta áunnið Krist  og verið sameinaður honum, ekki vegna eigin réttlætis sem fæst með því að fylgja lögunum heldur vegna réttlætisins sem fæst af trúnni á Krist, réttlætisins frá Guði sem byggist á trú. 10  Markmið mitt er að þekkja hann og kraft upprisu hans, eiga hlutdeild í þjáningum hans og vera tilbúinn til að deyja eins og hann. 11  Ég vona að ég fái að hljóta fyrri upprisuna frá dauðum ef þess er nokkur kostur. 12  Ekki svo að skilja að ég hafi nú þegar fengið þetta eða sé orðinn fullkominn en ég geri allt sem ég get í von um að hljóta það sem Kristur Jesús valdi* mig til. 13  Bræður og systur, ég tel mig ekki enn hafa náð því en eitt er víst: Ég gleymi því sem er að baki og teygi mig eftir því sem er fram undan. 14  Ég keppi að markinu til að hljóta verðlaunin, líf á himnum sem Guð hefur kallað okkur til fyrir milligöngu Krists Jesú. 15  Þau okkar sem eru þroskuð ættu að hafa þetta hugarfar en ef þið hugsið á einhvern hátt öðruvísi mun Guð opinbera ykkur rétta hugarfarið. 16  Hvað sem því líður skulum við halda áfram á sömu braut og við erum á, óháð því hvaða framförum við höfum tekið. 17  Bræður og systur, líkið öll eftir mér og gefið gaum að þeim sem lifa í samræmi við það fordæmi sem við gáfum ykkur. 18  Margir lifa eins og þeir séu óvinir kvalastaurs* Krists. Ég hef nefnt þá oft áður en nú nefni ég þá líka með tárum. 19  Þeir farast að lokum. Maginn er guð þeirra, þeir eru stoltir af því sem þeir ættu að skammast sín fyrir og þeir eru með hugann við hið jarðneska. 20  En ríkisfang okkar er á himnum og við bíðum óþreyjufull eftir frelsara þaðan, Drottni Jesú Kristi 21  sem mun breyta veikburða líkama okkar svo að hann verður eins og* dýrlegur líkami hans. Hann gerir það með miklum mætti sínum sem gerir honum kleift að leggja allt undir sig.

Neðanmálsgreinar

Eða „hvetja til umskurðar“.
Orðrétt „á holdið“.
Eða hugsanl. „hef ég fúslega yfirgefið“.
Eða „sem rusl“.
Orðrétt „greip“.
Sjá orðaskýringar.
Orðrétt „lagar sig að“.