2. Korintubréf 4:1–18

  • Ljós fagnaðarboðskaparins (1–6)

    • Hugur vantrúaðra blindaður (4)

  • Fjársjóður í leirkerum (7–18)

4  Þar sem Guð hefur í miskunn sinni falið okkur þessa þjónustu gefumst við ekki upp.  En við höfum hafnað skammarlegu leynimakki og beitum ekki klækjum eða fölsum orð Guðs. Með því að birta sannleikann setjum við öllum mönnum gott fordæmi og höfðum til samvisku þeirra frammi fyrir Guði.  Ef fagnaðarboðskapurinn sem við boðum er hulinn er hann hulinn þeim sem farast.  Guð þessa heims* hefur blindað huga hinna vantrúuðu til að þeir sjái ekki ljósið frá hinum dýrlega fagnaðarboðskap um Krist sem er eftirmynd Guðs.  Boðun okkar snýst ekki um sjálfa okkur heldur um að Jesús Kristur sé Drottinn og að hans vegna séum við þjónar ykkar.  Það var Guð sem sagði: „Ljósið skal skína úr myrkri.“ Hann hefur látið það skína frá andliti Krists á hjörtu okkar til að upplýsa þau með hinni dýrlegu þekkingu á sér.  En við geymum þennan fjársjóð í leirkerum þannig að augljóst sé að krafturinn sem er ofar mannlegum mætti komi frá Guði en ekki sjálfum okkur.  Við erum aðþrengdir á allar hliðar en ekki innikróaðir, við erum ráðvilltir en ekki úrræðalausir með öllu.*  Við erum ofsóttir en ekki yfirgefnir, við erum slegnir niður en tortímumst þó ekki. 10  Við eigum sífellt á hættu að vera líflátnir eins og Jesús þannig að augljóst verði á líkama okkar hvernig Jesús lifði. 11  Já, vegna Jesú blasir dauðinn sífellt við okkur sem lifum, til að augljóst verði á dauðlegum líkama okkar hvernig Jesús lifði. 12  Þannig er dauðinn að verki í okkur en lífið í ykkur. 13  Við höfum þess konar trú sem skrifað er um: „Ég trúði, þess vegna talaði ég.“ Við trúum líka og þess vegna tölum við. 14  Við vitum að hann sem reisti Jesú upp mun líka reisa okkur upp á sama hátt og Jesú og leiða okkur fram ásamt ykkur. 15  Allt gerist þetta ykkar vegna til að góðvild Guðs streymi fram í æ ríkari mæli þegar margir fleiri þakka Guði, en það er honum til dýrðar. 16  Þess vegna gefumst við ekki upp. Jafnvel þótt okkar ytri maður hrörni endurnýjast okkar innri maður dag frá degi. 17  Erfiðleikarnir* standa stutt og eru léttbærir en þeir veita okkur dýrð sem er engu lík* og er eilíf. 18  Við horfum ekki á hið sýnilega heldur hið ósýnilega því að hið sýnilega er tímabundið en hið ósýnilega er eilíft.

Neðanmálsgreinar

Eða „þessarar aldar“. Sjá orðaskýringar, „heimsskipan“.
Eða hugsanl. „ekki örvæntingarfullir“.
Eða „Prófraunirnar“.
Orðrétt „vegur sífellt þyngra“.