UPPRÖÐUN
Texti
Mynd

(Sálmur 139)

  1. 1. Guð veit hvort sef ég eða vaki,

    hann þekkir vegu mína mætavel.

    Hann kannar hug minn, tilhneigingar hjartans,

    og skoðar hugrenningar,

    orðin mín og þel.

    Og eins er ég varð til í leyndum

    þá bein mín aldrei duldust þinni sjón.

    Þú sást mig þegar ómyndað var efni,

    þú birtir undursamleg verk þín

    hverjum þjón.

    Þín þekking mikil undursamleg er mér,

    það veit ég innra að þú veitir svar.

    Ef óttiʼ og myrkur umlykti mig allan

    þinn góði andi fyndi mig fljótt þar.

    Hvar get ég falist fyrir Guði?

    Hvert gæti flúið augliti hans frá?

    Það veit ég, hvorki himna til né helju

    né ysta hafs, hann er mér

    öllum stundum hjá.

(Sjá einnig Sálm 66:3; 94:19; Jer. 17:10.)