Անցնիլ բովանդակութեան

Անցնիլ բովանդակութեան

ՍԱՂՄՈՍ 22։1-31

Գլխաւոր երաժշտին՝ Դաւիթին Սաղմոսը 22  Աստուա՛ծ իմ, Աստուած իմ, զիս ինչո՞ւ թողուցիր։Զիս փրկելէն ու պոռալուս խօսքերէն հեռու կեցար։   Ո՛վ իմ Աստուածս, ցորեկը քեզի կը կանչեմ ու չես պատասխաներ.Եւ գիշերը կը կանչեմ ու չեմ դադարիր։   Բայց դուն սուրբ ես,Ով Իսրայէլի գովաբանութիւններուն մէջ բնակող։   Մեր հայրերը քեզի յուսացին։Յուսացին ու փրկեցիր զանոնք։   Քեզի աղաղակեցին ու ազատեցան.Քեզի յուսացին ու չամչցան.   Բայց ես որդ եմ ու մարդ չեմ,Մարդոց մէջ՝ քամահրուած ու ժողովուրդներուն մէջ՝ անարգուած։   Բոլոր զիս տեսնողները զիս ծաղր կ’ընեն.Շրթունք կը բանան, գլուխ կ’երերցնեն,   Ըսելով. «Տէրոջը յուսաց, թող փրկէ զանիկա.Թող ազատէ զանիկա, վասն զի անոր հաւնեցաւ»։   Բայց զիս մօրս արգանդէն հանողը դուն ես.Մօրս ծիծը եղած ատենս դուն ինծի յոյս տուիր։ 10  Արգանդէն ես քեզի յանձնուեցայ.Իմ մօրս որովայնէն դուն ես իմ Աստուածս։ 11  Մի՛ հեռանար ինձմէ, վասն զի նեղութիւնը մօտ է,Վասն զի օգնող մը չկայ։ 12  Շատ զուարակներ չորս կողմս առին,Բասանի ցուլերը զիս պաշարեցին։ 13  Իրենց բերանը իմ վրաս բացին՝Յափշտակող ու մռնչող առիւծի պէս։ 14  Ջուրի պէս թափուեցայՈւ բոլոր ոսկորներս քակուեցան.Սիրտս մոմի պէս եղաւ,Հալեցաւ փորիս մէջ։ 15  Չորցաւ իմ ոյժս հողէ ամանի մը պէսՈւ լեզուս քիմքիս փակաւԵւ զիս մահուան հողը դրիր։ 16  Վասն զի շուները չորս կողմս առին,Չարերուն ժողովը զիս պատեց,Ձեռքերս ու ոտքերս ծակեցին։ 17  Իմ բոլոր ոսկորներս կրնամ համրել.Անոնք կը նային, կը տեսնեն զիս։ 18  Իմ հանդերձներս իրենց մէջ կը բաժնենՈւ պատմուճանիս վրայ վիճակ կը ձգեն։ 19  Բայց դուն, ո՛վ Տէր, մի՛ հեռանար ինձմէ.Ո՛վ իմ զօրութիւնս, շուտով ինծի օգնութեան հասիր. 20  Իմ անձս սուրէն ազատէՈւ կեանքս*՝ շանը ձեռքէն։ 21  Փրկէ՛ զիս առիւծին բերնէնՈւ վշտացած հոգիս՝ միեղջերուներուն* եղջիւրներէն։ ԳՈՎԱԲԱՆՈՒԹԵԱՆ ԵՐԳ ՄԸ 22  Քու անունդ եղբայրներուս պիտի պատմեմ,Ժողովին մէջ քեզ պիտի գովեմ։ 23  Ո՛վ Տէրոջմէ վախցողներ, գովեցէ՛ք զանիկա.Ո՛վ Յակոբի զաւակներ, փառաւորեցէ՛ք զանիկա,Վախցէ՛ք անկէ, Իսրայէլի՛ զաւակներ։ 24  Վասն զի չանարգեց ու չքամահրեց տառապեալին տառապանքըՈւ երեսը անկէ չդարձուց.Հապա իրեն կանչած ատենս լսեց։ 25  Քեզմով պիտի ըլլայ իմ գովութիւնս մեծ ժողովին մէջ.Իմ ուխտերս անկէ վախցողներուն առջեւ պիտի կատարեմ։ 26  Տնանկները պիտի ուտեն ու կշտանան.Տէրը պիտի գովեն զանիկա փնտռողները։Ձեր սիրտը յաւիտեան պիտի ապրի։ 27  Պիտի յիշեն ու Տէրոջը դառնան երկրի ամէն ծայրերէնՈւ քու առջեւդ երկրպագութիւն պիտի ընեն ազգերուն տոհմերը։ 28  Վասն զի թագաւորութիւնը Տէրոջն էՈւ ան կը տիրէ ազգերուն վրայ։ 29  Երկրի բոլոր հպարտները երկրպագութիւն պիտի ընեն.Ամէն հողը իջնող ծունկ պիտի կրկնէ անոր առջեւՈւ ան ալ, որ իր անձը չի կրնար ապրեցնել։ 30  Զաւակը պիտի ծառայէ անոր։Տէրոջը վրայով պիտի պատմուի յաջորդ սերունդին մէջ, 31  Անոր արդարութիւնը պիտի պատմենԱյն ժողովուրդին, որ պիտի ծնանի։Թէ այս բանը ա՛ն կատարեց։

Ստորանիշներ

22։20 Եբր., միամօրս
22։21 Կամ, վայրի ցուլերուն