Անցնիլ բովանդակութեան

Անցնիլ բովանդակութեան

ՅՈՎԵԼԵԱՅ 1։1-20

1  Տէրոջը խօսքը Փաթուէլի որդիին Յովէլին։ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴԸ ՀՈՒՆՁՔԻՆ ԱՒԵՐՈՒՄԻՆ ՎՐԱՅ Կ’ՈՂԲԱՅ   «Լսեցէ՛ք ասիկա, ո՛վ ծերերՈւ ակա՛նջ տուէք, ո՛վ երկրի բոլոր բնակիչներ,Միթէ այսպիսի բան եղա՞ծ է ձեր օրերուն մէջ,Կամ ձեր հայրերուն օրերուն մէջ։   Ասիկա ձեր որդիներուն պատմեցէ՛քՈւ ձեր որդիները իրենց որդիներունՈւ անոնց որդիները յետագայ ազգին թող պատմեն։   Ինչ որ խառնիճը թողուց՝ մարախը կերաւ,Ինչ որ մարախը թողուց՝ ջորեակը կերաւ,Ինչ որ ջորեակը թողուց՝ գրուիճը կերաւ։   «Արթնցէ՛ք, ո՛վ գինովներ ու լացէ՛քԵւ դուք ամէնքդ, ո՛վ գինի խմողներ.Սուգ բռնեցէ՛ք քաղցուին համար,Քանզի ձեր բերնէն կտրուեցաւ։   Վասն զի իմ երկրիս վրայԶօրաւոր ու անթիւ ազգ մը ելաւ։Անոր ակռաները առիւծի ակռաներ ենՈւ անիկա մատակ առիւծի ժանիքներ ունի։   Անիկա իմ որթատունկս աւերեցԵւ իմ թզենիս կոտրտեց։Զանոնք բոլորովին կեղուեց ու վար ձգեց,Անոնց ճիւղերը ճերմկցուեցան։   Ողբ ըրէ՛ կոյսի մը պէս՝Որ իր երիտասարդութեան էրկանը համար քուրձ հագած կ’ողբայ։   Հացի ընծան ու ըմպելի նուէրը Տէրոջը տունէն կտրուեցան։Տէրոջը պաշտօնը կատարող քահանաները սուգ կը բռնեն։ 10  Արտերը ամայացան, երկիրը սուգ կը բռնէ,Քանզի ցորենը աւերուեցաւ,Նոր գինին չորցաւ, իւղը պակսեցաւ։ 11  Ամչցէ՛ք, ո՛վ երկրագործներ,Ողբացէ՛ք, ո՛վ այգեգործներ,Թէ՛ ցորենին համար եւ թէ՛ գարիին համար,Քանզի արտերուն բերքը փճացաւ։ 12  Որթատունկը չորցաւ ու թզենին թօշնեցաւ,Նռնենին, արմաւենին, խնձորենին եւԱրտին բոլոր ծառերը չորցան.Այսպէս մարդոց որդիներէն ուրախութիւնը վերցուեցաւ։ 13  Քուրձ հագէ՛ք ու ողբացէ՛ք, ո՛վ քահանաներ.Հառաչեցէ՛ք, ո՛վ խորանին պաշտօնեաներ.Եկէ՛ք, ո՛վ իմ Աստուծոյս ծառաները,Գիշերը քուրձերու մէջ անցուցէ՛ք,Քանզի հացի ընծան ու ըմպելի նուէրըՁեր Աստուծոյն տունէն վերցուեցան։ 14  Ծոմապահութեան օր որոշեցէք,Հանդիսաւոր ժողով գումարեցէ՛ք.Ծերերն ու երկրին բնակիչներըՁեր Տէր Աստուծոյն տունը հաւաքեցէքՈւ Տէրոջը աղաղակեցէ՛ք։ 15  Աւա՜ղ այն օրուան համար։Քանզի Տէրոջը օրը մօտ է,Ու Ամենակարողէն եկած աւերումին պէս պիտի գայ։ 16  Ահա մեր աչքին առջեւէն կերակուրը,Մեր Աստուծոյն տունէն ուրախութիւնն ու ցնծութիւնը դադրեցան։ 17  Հողին* չոր կոշտերուն տակ սերմերը փտտեցան,Շտեմարանները պարապ մնացին, ամբարները քանդուեցան,Քանզի ցորենը խորշակահար եղաւ։ 18  Ի՜նչպէս կը հեծեծեն անասունները.Արջառներուն նախիրները աստանդական կը պտըտին,Քանզի անոնց համար արօտ չկայ։Ոչխարներուն հօտերն ալ կորսուեցան։ 19  Քեզի՛ պիտի աղաղակեմ, ո՛վ Տէր,Քանզի կրակը կերաւ արօտներըՈւ բոցը այրեց դաշտին բոլոր մասերը։ 20  Դաշտին անասուններն անգամ քեզի կը նային,Քանզի ջուրերուն վտակները ցամքեր ենՈւ կրակը կերեր է արօտները։

Ստորանիշներ

1։17 Եբր., Իրենց