Անցնիլ բովանդակութեան

Անցնիլ բովանդակութեան

ԱՌԱԿԱՑ 23։1-35

23  Երբ իշխանի հետ սեղան նստիս,Առջեւդ դրուածին աղէ՛կ նայէ.   Ու եթէ դուն ախորժակի տէր մարդ ես,Կոկորդիդ վրայ դանակ դի՛ր։   Անոր ազնիւ կերակուրներուն մի՛ ցանկար,Վասն զի անոնք խաբէութեան հաց են։ –7–   Հարուստ ըլլալու մի՛ աշխատիր,Քու խորհուրդէդ ետ կեցի՛ր։   Աչք պիտի տնկե՞ս այն բանին, որ ոչինչ է.Անիկա անշուշտ իրեն թեւեր կը շինէՈւ արծիւի պէս օդը կը թռչի։ –8–   Չար աչք ունեցողին հացը մի՛ ուտերԵւ անոր ազնիւ կերակուրներուն մի՛ ցանկար.   Վասն զի անիկա իր սրտին մէջ ինչպէս կը մտածէ, այնպէս է։«Կե՛ր ու խմէ՛», կ’ըսէ քեզի,Բայց անոր սիրտը քեզի հետ չէ։   Կերած պատառդ պիտի փոխեսՈւ հաճելի խօսքերդ պիտի կորսնցնես։ –9–   Յիմարին ականջներուն մի՛ խօսիր,Քանզի քու խօսքերուդ իմաստութիւնը կ’անարգէ։ –10– 10  Վաղեմի սահմանին նշանը տեղէն մի՛ վերցներՈւ որբերուն արտերը մի՛ մտներ, 11  Քանզի անոնց Վրէժխնդիրը զօրաւոր էԵւ քեզի դէմ անոնց իրաւունքը անիկա՛ պիտի պաշտպանէ։ –11– 12  Քու սիրտդ խրատի տուրՈւ ականջներդ՝ գիտութեան խօսքերուն։ –12– 13  Տղայէն խրատը մի՛ կտրեր,Վասն զի եթէ զանիկա գաւազանով ծեծես, չի մեռնիր։ 14  Թէեւ դուն անիկա գաւազանով կը ծեծես,Բայց անոր հոգին դժոխքէն կ’ազատես։ –13– 15  Որդեա՛կ իմ, եթէ քու սիրտդ իմաստուն ըլլայ,Իմ սիրտս կ’ուրախանայ։ 16  Ու երբ քու շրթունքներդ ուղիղ բաներ խօսին,Իմ երիկամունքներս պիտի ցնծան։ –14– 17  Թող քու սիրտդ մեղաւորներուն չնախանձի,Հապա ամէն օր Տէրոջը վախին մէջ եղիր։ 18  Վասն զի իրաւցնէ վախճան մը կայՈւ քու յոյսդ պիտի չկտրի։ –15– 19  Որդեա՛կ իմ, լսէ՛ ու իմաստուն եղի՛րԵւ քու սիրտդ դէպի ուղիղ ճամբան շտկէ՛։ 20  Մի՛ ընկերանար գինեմոլներունՈւ իրենց մարմինը մաշողներուն 21  Վասն զի գինեմոլն ու շռայլը աղքատ կ’ըլլանԵւ շատ քունը՝ պատռտած հանդերձներ կը հագցնէ։ –16– 22  Հնազանդէ՛ մօրդ, որ քեզ ծներ էՈւ մի՛ անարգեր քու հայրդ, երբ կը ծերանայ։ 23  Ճշմարտութիւնը ծախու ա՛ռ ու զանիկա մի՛ ծախեր։Նմանապէս՝ իմաստութիւնը, խրատն ու հանճարը։ 24  Արդարին հայրը շատ պիտի ցնծայԵւ իմաստուն զաւակ ծնանողը անոր համար պիտի ուրախանայ։ 25  Թող քու հայրդ ու մայրդ քու վրադ ուրախանանՈւ քեզ ծնանողը թող ցնծայ։ –17– 26  Որդեա՛կ իմ, քու սիրտդ ինծի՛ տուրԵւ քու աչքերդ թող իմ ճամբաներս դիտեն. 27  Վասն զի պոռնիկը խորունկ փոս էՈւ օտար կինը նեղ ջրհոր է։ 28  Անիկա գողի պէս դարանը կը մտնէՈւ մարդոց մէջ անհաւատարիմները կ’աւելցնէ։ –18– 29  Որո՞ւն է վայը. որո՞ւն է ցաւը.Որո՞ւն են կռիւները. որո՞ւն են տրտունջները,Որո՞ւն են առանց պատճառի վէրքերը.Որո՞ւն է աչքերու կարմրութիւնը։ 30  Գինիին քով մնացողներուն,Խառնուած գինին փնտռելու գացողներուն։ 31  Մի՛ նայիր գինիին կարմրութեանը,Գաւաթին մէջ իր գոյնը ցուցնելուն ու շիտակ վազելուն։ 32  Անիկա ետքը օձի պէս կը խածնէՈւ քարբի պէս կը խայթէ։ 33  Անկէ ետքը քու աչքդ օտար կիներու պիտի նայիԵւ քու սիրտդ ծուռ բաներ պիտի խօսի 34  Եւ ծովու մէջ պառկողի պէսՈւ կայմի վրայ պառկողի պէս պիտի ըլլաս։ 35  Եւ պիտի ըսես.«Զիս ծեծեցին ու ես ցաւ մը չզգացի,Ինծի զարկին ու ես բան մը չիմացայ.Ե՞րբ պիտի արթննամ,Որպէս զի զանիկա նորէն փնտռեմ»։

Ստորանիշներ