Մատչելիության կարգավորում

Ընտրել լեզուն

Անցնել երկրորդական մենյուին

Անցնել ցանկին

Անցնել բովանդակությանը

Եհովայի վկաներ

Հայերեն

Եհովայի վկաների տարեգիրք 2015

 ԴՈՄԻՆԻԿՅԱՆ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

Քսաներկու հոգի թողեց եկեղեցին

Քսաներկու հոգի թողեց եկեղեցին

ԳԵՐՄԱՆ ԳՈՄԵՐԱՆ ընտանիքում 11 երեխաներից 10-րդն էր։ Երբ նրա հայրը և երկու քույրերը մահացան, մայրը՝ Լուիսան, երեխաների հետ տեղափոխվեց քաղաք։ Այնտեղ նրանք սկսեցին հաճախել մենոնիտների եկեղեցի։ Գերմանի քեռիները իրենց ընտանիքներով այդ եկեղեցու անդամներ էին։

«1962 թ.-ին հատուկ ռահվիրա մի զույգ եկավ մեր քաղաք,— պատմում է Գերմանը։— Ասում էին, թե նրանք սատանայական ուսմունքներով պառակտություն են գցում հասարակության մեջ։ Սակայն երբ նրանք թակեցին Պինյաների տան դուռը, նրանց ներս հրավիրեցին։ Պինյաների ընտանիքը բազմանդամ էր։ Ռահվիրա զույգի բարությունից և անմիջականությունից տպավորված՝ նրանք ուշադրությամբ լսեցին նրանց։ Արդյունքում Պինյաների ընտանիքը և իմ երեք մեծ քույրերը սկսեցին Աստվածաշունչ ուսումնասիրել։

Մի օր, երբ նրանք այցելեցին Պինյաներին, հրավիրեցին նաև մորս։Նրանք խոսեցին երկրի վրա հավիտյան ապրելու մասին և Աստվածաշնչից կարդացին այդ մտքին թիկունք կանգնող համարներ։ Մայրս հարցրեց. «Այդ դեպքում ինչո՞ւ են եկեղեցում մեզ ասում, որ գնալու ենք երկինք»։ Եղբայրը Աստվածաշնչով ցույց տվեց, որ երկրի վրա հարություն է լինելու, ինչը մայրս ուրախությամբ ընդունեց և իր լսածը սկսեց պատմել ուրիշներին։

 Երբ մենոնիտների հովիվներն իմացան, որ իրենց եկեղեցու անդամները Աստվածաշունչ են ուսումնասիրում Եհովայի վկաների հետ, սկսեցին ագրեսիվ և սպառնալից խոսքերով համոզել նրանց հետ կանգնել այդ քայլից։ Պինյաների ընտանիքի մայրը՝ Մաքսիմինան ասաց. «Լսե՛ք, ես չափահաս մարդ եմ և իրավունք ունեմ ինքնուրույն որոշում կայացնելու»»։

«Վերջ ի վերջո,— ասում է Գերմանը,— 22 հոգի թողեց մենոնիտների եկեղեցին և սկսեց հաճախել ժողովի հանդիպումներին, որոնք տեղի էին ունենում վարձակալած բնակարանում։ Մայրս մկրտվեց 1965 թ.-ին, իսկ ես չորս տարի անց՝ 1969 թ.-ին, երբ 13 տարեկան էի»։

Գերմանը իր քույրերի հետ։ Նրանք հավատարմորեն ծառայում են Եհովային