Մատչելիության կարգավորում

Ընտրել լեզուն

Անցնել երկրորդական մենյուին

Անցնել ցանկին

Անցնել բովանդակությանը

Եհովայի վկաներ

Հայերեն

Օնլայն Աստվածաշունչ

ԱՍՏՎԱԾԱՇՈՒՆՉ. ՆՈՐ ԱՇԽԱՐՀ ԹԱՐԳՄԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

Սաղմոսներ 68։1-35

Նվագավարին։ Դավթի սաղմոսը։ Երգ։ 68  Թող Աստված վեր կենա+, թող նրա թշնամիները ցրվեն+, Եվ թող որ նրա առաջից փախչեն նրան ատողները+։   Ինչպես որ ծուխն է ցրվում, այդպես ցրիր նրանց+, Ինչպես որ մոմն է հալվում կրակից+, Այդպես թող ամբարիշտները կորչեն Աստծու առաջից+։   Իսկ արդարները թող ուրախանան+, Թող հրճվեն Աստծու առաջ+ Եվ թող ցնծան բերկրությամբ+։   Գովերգե՛ք Աստծուն, սաղմո՛ս երգեք նրա անվանը+, Գովերգեք Նրան, ով ձի հեծած անցնում է անապատի միջով+. Յահ* է նրա անունը+, ցնծացե՛ք նրա առաջ։   Որբերի* հայր և այրիների դատավոր է+ Աստված իր սուրբ բնակավայրում+։   Աստված միայնակներին բնակեցնում է տան մեջ+։ Նա գերիներին ազատում է և բարեկեցություն է շնորհում+, Բայց կամակորները չոր երկրում կբնակվեն+։   Ո՛վ Աստված, երբ դու առաջնորդում էիր քո ժողովրդին+, Երբ անցնում էիր անապատի միջով+, (սելա)   Երկիրը ցնցվեց+, Եվ երկինքը շաղ կաթեցրեց Աստծու առաջ+։ Այս Սինա լեռը ցնցվեց+ Աստծու՝ Իսրայելի Աստծու+ առաջ։   Հորդառատ անձրև տեղացրիր, ո՛վ Աստված+, Երբ քո ժառանգությունը ուժասպառ էր, դու ուժ տվեցիր նրան+։ 10  Նրանք բնակվեցին քո ճամբարում+՝ վրանների մեջ+, Որը քո բարությամբ պատրաստեցիր կեղեքվածի համար, ո՛վ Աստված+։ 11  Եհովան տալիս է խոսքը+. Բարի լուրը պատմող կանայք մեծ բանակ են+։ 12  Փախչում են զորքերի թագավորները, փախչում+, Բայց տանը նստած կինը ստանում է ավարի իր բաժինը+։ 13  Թեև պառկած մնացիք ճամբարի մոխրակույտերի մեջ, Սակայն աղավնու թևեր կունենաք՝ արծաթապատ, Եվ նրա փետուրները՝ դեղնականաչավուն ոսկով պատված+։ 14  Երբ Ամենակարողը թագավորներին ցրեց այն երկրում+, Սկսեց ձյուն տեղալ Սելմոնի+ վրա։ 15  Բասանի+ լեռնային շրջանը* Աստծու լեռն է+. Բասանի լեռնային շրջանը բազմագագաթ լեռ է+։ 16  Ո՛վ դուք, լեռնագագաթնե՛ր, ինչո՞ւ եք նախանձով նայում Այն լեռանը, որի վրա Աստված ուզեց բնակվել+։ Եհովան հավիտյան այնտեղ պիտի բնակվի+։ 17  Աստծու մարտակառքերը տասը հազար են, հազար հազարավորներ+։ Եհովան Սինա լեռից եկել է սուրբ վայրը+։ 18  Դու վեր ելար բարձունքը+, Գերիներ վերցրիր+, Մարդկանց տեսքով պարգևներ վերցրիր+, Այո՛, նույնիսկ կամակորներին+, որ բնակվես նրանց մեջ+, ո՛վ Յահ, Աստվա՛ծ։ 19  Օրհնյալ լինի Եհովան, որ ամեն օր կրում է մեր բեռը+, Օրհնյալ լինի մեր փրկության ճշմարիտ Աստվածը+։ (Սելա) 20  Ճշմարիտ Աստվածը մեզ համար փրկություն տվող Աստված է+. Գերիշխան+ Տիրոջ՝ Եհովայի ձեռքում է մահվանից ազատվելու ելքը*+։ 21  Արդարև, Աստված պիտի փշրի իր թշնամիների գլուխը+, Նաև մազոտ գագաթը նրա, ով քայլում է իր հանցավոր ճանապարհով+։ 22  Եհովան ասում է. «Բասանից ես հետ կբերեմ նրանց+, Հետ կբերեմ ծովի խորքերից+, 23  Որ ոտքդ արյան մեջ լվանաս+, Եվ շներիդ լեզուն թշնամիների արյունը լիզի»+։ 24  Նրանք տեսան քո երթը, ո՛վ Աստված+, Իմ Աստծու՝ իմ Թագավորի երթը դեպի սուրբ վայրը+։ 25  Առջևից երգիչներն էին գնում, հետևից՝ լարային գործիքներ նվագողները+, Իսկ նրանց մեջտեղում դափ+ զարկող կույս աղջիկներն էին։ 26  Ժողովված բազմության մեջ օրհնե՛ք Աստծուն՝ Եհովային+, Դո՛ւք, որ Իսրայելի Աղբյուրից եք+։ 27  Փոքր Բենիամինը հպատակեցնում է նրանց+, Հուդայի իշխանները՝ իրենց աղմկոտ բազմությամբ, Զաբուղոնի իշխանները և Նեփթաղիմի իշխանները+։ 28  Քո Աստվածը հրամայեց, որ քեզ զորություն տրվի+։ Զորությո՛ւն ցույց տուր, ո՛վ Աստված, ինչպես որ արել ես մեզ համար+։ 29  Երուսաղեմում գտնվող քո տաճարի համար+ Թագավորները ընծաներ կբերեն քեզ+։ 30  Սաստի՛ր եղեգների մեջ բնակվող գազանին+, ցլերի երամակին+ Ժողովուրդների երինջների հետ, որոնք կոխկռտում են արծաթը+։ Նա ցրեց այն ժողովուրդներին, որոնք սիրում են կռվել+։ 31  Բրոնզե իրեր կգան Եգիպտոսից+։ Քուշն* իսկույն իր ձեռքերը Աստծուն կմեկնի ընծաներով+։ 32  Ո՛վ երկրի թագավորություններ, գովերգե՛ք Աստծուն+, Սաղմո՛ս երգեք Եհովայի համար, (սելա) 33  Նրան, որ հեծնում է հինավուրց երկինքների երկնքի վրա+։ Լսեցե՛ք։ Նա կանչում է իր հզոր ձայնով+։ 34  Ընդունե՛ք, որ Աստված մեծ զորություն ունի+։ Իսրայելի վրա է նրա մեծությունը, և նրա զորությունը ամպերի մեջ է+։ 35  Աստված ակնածանք է ներշնչում, երբ դուրս է գալիս իր վեհապանծ սրբարանից+։ Նա Իսրայելի Աստվածն է, որ ուժ և զորություն է տալիս ժողովրդին+։ Թող օրհնյա՛լ լինի Աստված+։

Ծանոթագրություններ

Տե՛ս Ելք 15։2-ի ծնթ. և հավելված 1։
Բռց.՝ «անհայր տղաների»։
Կամ՝ «լեռը»։
Սա կարող է վերաբ. նաև հարությանը։
LXXVg-ում՝ «Եթովպիան»։