Մատչելիության կարգավորում

Ընտրել լեզուն

Անցնել երկրորդական մենյուին

Անցնել ցանկին

Անցնել բովանդակությանը

Եհովայի վկաներ

Հայերեն

Օնլայն Աստվածաշունչ

ԱՍՏՎԱԾԱՇՈՒՆՉ. ՆՈՐ ԱՇԽԱՐՀ ԹԱՐԳՄԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

Գործեր 21։1-40

21  Ի վերջո երբ մենք հրաժեշտ տվեցինք նրանց և ծով դուրս եկանք, ուղիղ ընթացք բռնեցինք ու եկանք Կոս, իսկ հաջորդ օրը՝ Հռոդոս, այնտեղից էլ Պատարա։  Եվ գտնելով մի նավ, որն ուղևորվում էր Փյունիկիա՝ բարձրացանք ու ճանապարհ ընկանք։  Երբ Կիպրոս+ կղզին երևաց, նրան թողեցինք ձախ կողմում և շարժվեցինք դեպի Ասորիք*+, և ցամաք դուրս եկանք Տյուրոսում, որովհետև նավը այնտեղ պետք է բեռնաթափվեր+։  Փնտրելով ու գտնելով աշակերտներին՝ մենք յոթ օր այնտեղ մնացինք։ Բայց ոգու+ միջոցով նրանք շարունակ ասում էին Պողոսին, որ ոտք չդնի Երուսաղեմ։  Եվ երբ այդ օրերը լրացան, ելանք ու ճանապարհ ընկանք։ Իսկ նրանք բոլորը կանանց ու երեխաների հետ ուղեկցեցին մեզ մինչև քաղաքից դուրս։ Ծովի ափին ծնկի գալով+՝ աղոթք արեցինք  ու միմյանց հրաժեշտ տալուց+ հետո մենք նավ բարձրացանք, իսկ նրանք վերադարձան իրենց տները։  Տյուրոսից հեռացանք ու նավով գնացինք Պտոլեմայիս և եղբայրներին ողջունելով՝ մեկ օր նրանց հետ մնացինք։  Հաջորդ օրը ճանապարհ ընկանք ու հասանք Կեսարիա+ և մտանք Փիլիպոս ավետարանչի տուն, որը այն յոթ մարդկանցից էր+, և նրա մոտ մնացինք։  Այս մարդը չորս կույս աղջիկ ուներ, որոնք մարգարեանում էին+։ 10  Երբ այնտեղ շատ օրեր մնացինք, Ագաբոս+ անունով մի մարգարե եկավ Հրեաստանից։ 11  Նա մտավ մեզ մոտ, հանեց Պողոսի գոտին, կապեց իր ոտքերն ու ձեռքերը և ասաց. «Այսպես է ասում սուրբ ոգին. «Այն մարդուն, որին պատկանում է այս գոտին, հրեաները այսպես կկապեն+ Երուսաղեմում և այլազգի մարդկանց ձեռքը կմատնեն»»+։ 12  Երբ սա լսեցինք, մենք և այնտեղ գտնվողները սկսեցինք աղաչել նրան, որ վեր չելնի+ Երուսաղեմ։ 13  Այն ժամանակ Պողոսն ասաց. «Ի՞նչ եք անում, լաց եք լինում+ ու սիրտս ճմլում+։ Վստա՛հ եղեք, Տեր Հիսուսի անվան համար ես պատրաստ եմ ոչ միայն կապվելու, այլև մահանալու+ Երուսաղեմում»։ 14  Չկարողանալով նրան համոզել՝ մենք այլևս չառարկեցինք ու ասացինք. «Թող Եհովայի կամքով+ լինի»։ 15  Այդ օրերից հետո պատրաստվեցինք ճանապարհորդության ու վեր ելանք Երուսաղեմ+։ 16  Կեսարիայի+ աշակերտներից մի քանիսն էլ եկան մեզ հետ, որպեսզի մեզ տանեն այն մարդու մոտ, որի տանը պետք է հյուրընկալվեինք՝ ոմն Մնասոնի, որը Կիպրոսից էր՝ առաջին աշակերտներից մեկը։ 17  Երբ մտանք Երուսաղեմ+, եղբայրները մեզ ուրախությամբ ընդունեցին+։ 18  Իսկ հաջորդ օրը Պողոսը մեզ հետ Հակոբոսի+ մոտ մտավ. բոլոր երեցները ներկա էին այնտեղ։ 19  Ողջունելով նրանց՝ նա սկսեց մանրամասնորեն պատմել+ այն ամենը, ինչ Աստված արել էր ազգերի մեջ իր ծառայության միջոցով+։ 20  Սա լսելով՝ նրանք սկսեցին փառավորել Աստծուն և ասացին նրան. «Տե՛ս, եղբա՛յր, թե քանի հազար հավատացյալներ կան հրեաների մեջ, և նրանք բոլորը նախանձախնդիր են Օրենքի հանդեպ+։ 21  Բայց նրանք լուրեր են լսել քո մասին, թե դու ազգերի մեջ բոլոր հրեաներին հավատուրացություն ես սովորեցնում, դրդում ես հեռանալ Մովսեսի օրենքից+՝ ասելով, որ նրանք ո՛չ թլփատեն+ իրենց երեխաներին, ո՛չ էլ հաստատված սովորույթներով շարժվեն։ 22  Ուրեմն ի՞նչ պետք է անել։ Ամեն դեպքում, նրանք կլսեն, որ դու եկել ես։ 23  Ուստի արա այն, ինչ քեզ ասում ենք. մենք չորս մարդիկ ունենք, որոնք ուխտ են արել։ 24  Այդ մարդկանց քեզ հետ վերցրու+ և նրանց հետ ծիսականորեն մաքրվիր ու նրանց ծախսերը հոգա+, որ իրենց գլուխներն ածիլեն+։ Այդպիսով՝ բոլորը կիմանան, որ քո մասին իրենց հասած լուրերը ճիշտ չեն, և որ դու պատշաճ կերպով ես վարվում, ու ինքդ էլ պահում ես Օրենքը+։ 25  Ինչ վերաբերում է ուրիշ ազգերից եղող հավատացյալներին, մենք ուղարկեցինք մեր կայացրած որոշումը, որ նրանք պահեն իրենց անձերը կուռքերին զոհաբերվածից+, ինչպես նաև արյունից+, խեղդված կենդանիներից+ ու պոռնկությունից»+։ 26  Հաջորդ օրը Պողոսը վերցրեց այդ մարդկանց, ծիսականորեն մաքրվեց նրանց հետ+ ու մտավ տաճար, որ հայտնի այն մասին, թե երբ են լրանալու ծիսականորեն մաքրվելու օրերը+ և թե երբ պետք է նրանցից յուրաքանչյուրի համար ընծա+ մատուցվի+։ 27  Երբ այն յոթ+ օրերը լրանալու մոտ էին, Ասիայի հրեաները, տեսնելով նրան տաճարում, ողջ ամբոխին շփոթության մեջ գցեցին+ և բռնելով նրան՝ 28  աղաղակեցին. «Իսրայելացի՛ մարդիկ, օգնեցե՛ք։ Սա է այն մարդը, որ ամենուրեք ամենքին ժողովրդի, Օրենքի և այս վայրի դեմ է սովորեցնում+, և դեռ ավելին, նույնիսկ հույներին մտցրեց տաճար ու պղծեց այս սուրբ վայրը»+։ 29  Պատճառն այն էր, որ նախապես քաղաքում նրա հետ տեսել էին եփեսացի Տրոֆիմոսին+ և կարծում էին, թե Պողոսը նրան տաճար է մտցրել։ 30  Ամբողջ քաղաքը իրարանցման մեջ ընկավ+, և մարդիկ վազելով հավաքվեցին, բռնեցին Պողոսին ու տաճարից քարշ տալով՝ դուրս հանեցին+։ Եվ դռները անմիջապես փակվեցին։ 31  Մինչ նրանք ուզում էին սպանել նրան, զորապետին տեղեկություն հասավ, որ ամբողջ Երուսաղեմը շփոթության մեջ է+։ 32  Նա էլ իսկույն զինվորներ ու հարյուրապետներ վերցրեց ու ցած վազեց նրանց մոտ+։ Տեսնելով զորապետին+ ու զինվորներին՝ նրանք դադարեցին Պողոսին ծեծելուց։ 33  Այդ ժամանակ զորապետը մոտեցավ, բռնեց նրան ու հրաման տվեց, որ երկու շղթաներով կապեն+, և հարցրեց, թե ով է նա և ինչ է արել։ 34  Բայց ամբոխի միջից ոմանք մի բան էին բղավում, իսկ մյուսները՝ ուրիշ բան+։ Ուստի աղմուկի պատճառով չկարողանալով որևէ ստույգ բան իմանալ՝ նա հրամայեց, որ նրան զորանոց տանեն+։ 35  Բայց երբ հասավ աստիճաններին, ամբոխի վայրագության պատճառով իրավիճակն այնպես սրվեց, որ զինվորները ստիպված եղան տանել նրան, 36  քանի որ մարդկանց բազմությունը հետևից գնում էր ու աղաղակում. «Վերացրո՛ւ դրան»+։ 37  Եվ մինչ նրան կտանեին զորանոց, Պողոսն ասաց զորապետին. «Կարելի՞ է քեզ մի բան ասել»։ Նա էլ ասաց. «Հունարեն խոսո՞ւմ ես։ 38  Արդյոք դու այն եգիպտացին չե՞ս, որը այս օրերից առաջ խռովություն բարձրացրեց+ և չորս հազար դաշույնակիր մարդկանց հանեց անապատ»։ 39  Իսկ Պողոսը պատասխանեց. «Ես հրեա եմ+, Կիլիկիայի Տարսոնից+ և հայտնի քաղաքի քաղաքացի։ Ուստի աղաչում եմ քեզ, թո՛ւյլ տուր ինձ խոսել ժողովրդի հետ»։ 40  Երբ նա թույլ տվեց, Պողոսը, կանգնելով աստիճանների վրա, ձեռքով նշան արեց+ ժողովրդին։ Եվ երբ լիակատար լռություն տիրեց, նա նրանց դիմեց եբրայերեն+ լեզվով ու ասաց.

Ծանոթագրություններ

Տե՛ս Մթ 4։24-ի ծնթ.։