Ղևտական 7։1-38
7 «Հանցանքի զոհի մասին օրենքը սա է:+ Այդ զոհն անչափ սուրբ է:
2 Որպես հանցանքի զոհ բերված կենդանին պետք է մորթվի այնտեղ, որտեղ ողջակեզի համար բերված կենդանին են մորթում, և դրա արյունը+ պետք է շաղ տրվի զոհասեղանի բոլոր կողապատերին:+
3 Հարկավոր է մատուցել դրա ամբողջ ճարպը՝+ ներառյալ դմակը, փորի ճարպը,
4 երկու երիկամներն ու դրանց վրայի ճարպը, այսինքն՝ կոնքային հատվածի ճարպը: Երիկամների հետ միասին պետք է առանձնացվի նաև լյարդի վրայի ճարպոտ մասը:+
5 Քահանան դրանք պետք է այրի զոհասեղանի վրա որպես հրկիզվող ընծա Եհովայի համար:+ Դա հանցանքի զոհ է:
6 Դրանից կուտեն միայն այն տղամարդիկ, ովքեր ծառայում են որպես քահանա:+ Այն հարկավոր է ուտել սուրբ վայրի տարածքում: Այն անչափ սուրբ է:+
7 Մեղքի զոհի օրենքն ու հանցանքի զոհի օրենքը նույնն են: Զոհաբերված կենդանու միսը պատկանում է այն քահանային, ով դրանով քավություն է անում:+
8 Երբ քահանան որևէ մեկի համար ողջակեզ մատուցի, ողջակեզի համար բերված կենդանու կաշին+ պետք է քահանային պատկանի:
9 Ամեն հացի ընծա, որ թխվել է փռում, պատրաստվել է կաթսայի կամ թավայի մեջ,+ կպատկանի այն մատուցող քահանային: Դա նրանը կլինի:+
10 Իսկ ցանկացած այլ հացի ընծա, որ թխված չէ, լինի յուղի հետ խառնած,+ թե առանց յուղի,+ պետք է հավասարապես բաժանվի Ահարոնի բոլոր որդիների միջև:
11 Եհովային մատուցվող խաղաղության զոհի+ մասին օրենքը սա է:
12 Եթե որևէ մեկը բերի այն՝ ի նշան երախտագիտության,+ ապա երախտագիտության զոհի հետ պետք է բերի յուղով պատրաստված օղակաձև անթթխմոր հացեր, վրան յուղ քսած անթթխմոր լոշիկներ և օղակաձև հացեր՝ պատրաստված մանր աղացած և յուղով լավ ներծծված ալյուրից:
13 Որպես երախտագիտության նշան բերված խաղաղության զոհի հետ նա պետք է մատուցի նաև թթխմորով պատրաստված օղակաձև հացեր:
14 Այդ հացերի ամեն տեսակից նա մեկական պետք է ներկայացնի Եհովային որպես սուրբ բաժին. դրանք կպատկանեն այն քահանային, ով խաղաղության զոհերի արյունը շաղ կտա զոհասեղանի վրա:+
15 Որպես երախտագիտության զոհ մատուցվող խաղաղության զոհի միսը հարկավոր է ուտել այն մատուցելու օրը: Դրանից ոչինչ չպետք է պահվի մինչև առավոտ:+
16 Եթե մատուցվող խաղաղության զոհը բերվել է երդումը+ կատարելու համար կամ որպես կամավոր ընծա,+ այն հարկավոր է ուտել մատուցելու օրը: Դրանից ինչ որ մնա, կարելի է ուտել նաև հաջորդ օրը:
17 Բայց եթե զոհի մսից ինչ-որ բան մնա մինչև երրորդ օրը, այն պետք է կրակով այրվի:+
18 Եթե երրորդ օրը որևէ մեկը ուտի այդ խաղաղության զոհի մսից, զոհը բերողը հավանության չի արժանանա: Այդ զոհն անընդունելի կհամարվի: Դա նողկալի բան է: Դրանից ուտող անձը պատասխան կտա իր հանցանքի համար:+
19 Անմաքուր բանի դիպած միսը չպետք է ուտվի: Այն հարկավոր է կրակով այրել: Իսկ մաքուր միսը կարող է ուտել յուրաքանչյուր մաքուր մարդ:
20 Ցանկացած մարդ, ով, անմաքուր լինելով հանդերձ, ուտի Եհովային մատուցված խաղաղության զոհի մսից, պետք է վերացվի իր ժողովրդի միջից:+
21 Եթե ինչ-որ մեկը դիպչի որևէ անմաքուր բանի՝ մարդուն առնչվող որևէ անմաքրության,+ անմաքուր կենդանու+ կամ անմաքուր նողկալի բանի,+ և ուտի Եհովային մատուցված խաղաղության զոհի մսից, այդ մարդը պետք է վերացվի իր ժողովրդի միջից»»:
22 Եհովան շարունակեց խոսել Մովսեսի հետ՝ ասելով.
23 «Իսրայելացիներին ասա. «Դուք չպետք է ճարպ ուտեք՝+ ո՛չ ցլի, ո՛չ ոչխարի, ո՛չ էլ այծի:
24 Սատկած կամ հոշոտված կենդանու ճարպը կարող է գործածվել ցանկացած այլ նպատակով, բայց այն ոչ մի դեպքում չպետք է ուտեք:+
25 Եթե որևէ մեկը Եհովային որպես հրկիզվող ընծա մատուցած կենդանու ճարպից ուտի, պետք է վերացվի իր ժողովրդի միջից:
26 Որտեղ էլ որ բնակվելու լինեք, արյուն չուտեք՝+ ո՛չ թռչնի, ո՛չ էլ կենդանու:
27 Ով որ արյուն ուտի, պետք է վերացվի+ իր ժողովրդի միջից»»:
28 Եհովան շարունակեց խոսել Մովսեսի հետ՝ ասելով.
29 «Իսրայելացիներին ասա. «Ով որ խաղաղության զոհ է բերում Եհովային, թող իր խաղաղության զոհից մի մաս ներկայացնի որպես զոհ Եհովային:+
30 Թող նա իր ձեռքով կենդանու կրծքամասի հետ բերի դրա ճարպը,+ որ այն մատուցվի որպես հրկիզվող ընծա Եհովային, իսկ կրծքամասը նա պետք է տարուբերի և այդպիսով երերացնելու ընծա+ մատուցի Եհովային:
31 Ճարպը քահանան կայրի զոհասեղանի վրա,+ իսկ կրծքամասը կպատկանի Ահարոնին ու նրա որդիներին:+
32 Ձեր խաղաղության զոհերից կենդանու աջ ոտքը պետք է քահանային տաք որպես սուրբ բաժին:+
33 Աջ ոտքը կպատկանի Ահարոնի այն որդուն, ով կմատուցի խաղաղության զոհերի արյունն ու ճարպը:+
34 Իսրայելացիների խաղաղության զոհերից կրծքամասը, որը մատուցվում է որպես երերացնելու ընծա, և աջ ոտքը, որը սուրբ բաժին է, ես տալիս եմ Ահարոն քահանային ու նրա որդիներին: Սա մնայուն կանոն է իսրայելացիների համար:+
35 Եհովային մատուցվող հրկիզվող ընծաներից սա է այն բաժինը, որ պետք է առանձնացվի քահանաների՝ Ահարոնի ու նրա որդիների համար: Այն նրանց է պատկանում՝ սկսած այն օրվանից, երբ նրանք օծվեցին՝ ծառայելու որպես Եհովայի քահանաներ:+
36 Քահանաների օծվելու+ օրը Եհովան պատվիրեց, որ իսրայելացիներն այդ բաժինը նրանց տան: Սա մնայուն կանոն է իսրայելացիների ու նրանց սերունդների համար»»:
37 Սա է ողջակեզի,+ հացի ընծայի,+ մեղքի զոհի,+ հանցանքի զոհի,+ քահանաների նշանակման զոհի+ և խաղաղության զոհի+ մասին օրենքը,
38 որ Եհովան տվեց Մովսեսին Սինա լեռան վրա+ այն օրը, երբ Մովսեսը Սինա անապատում իսրայելացիներին պատվիրեց իրենց ընծաները բերել Եհովային:+
