Isa ako sa apat ka bata nga babayi nga ginpili para maghatag sing bulak kay Adolf Hitler pagkatapos niya maghambal sa publiko. Ngaa napilian ako? Ginasuportahan gid sadto sang akon amay ang mga hilikuton sang Nazi kag sia ang opisyal nga drayber sang lider sini nga partido sa amon lugar. Debotado nga Katoliko ang akon iloy kag gusto niya nga magmadre ako. Pero wala gid ako nangin Nazi ukon nangin madre. Isugid ko sa inyo kon ngaa.

NAGDAKU ako sa Graz, Austria. Sang pito ka tuig ako, ginpaeskwela ako para tudluan parte sa relihion. Pero nakibot gid ako sa imoralidad sang mga pari kag mga madre sa eskwelahan. Gani wala pa isa ka tuig, nagsugot si Nanay nga mag-untat ako sa pag-eskwela.

Ang amon pamilya upod si Tatay nga nagauniporme sang soldado

Sang ulihi, nag-eskwela ako liwat kag sa eskwelahan ako nag-board. Isa ka gab-i, ginkadtuan ako ni Tatay kay ginabombahan ang Graz. Nagkadto kami sa banwa sang Schladming. Pagtabok gid lang namon sa isa ka taytay, naigo ini sang bomba kag nawasak. Isa pa ka bes, gintiro kami sang mga eroplano sang ara kami ni Lola sa amon ugsaran. Asta matapos ang giyera, wala gid kami nabuligan sang simbahan kag sang gobierno.

NATUN-AN KO NGA NAGABULIG GID SI JEHOVA

Sang 1950, isa ka Saksi ni Jehova ang nagsugid sa akon iloy sang mensahe sang Biblia. Nagapamati ako sa ila paghambalanay kag nag-upod ako kay Nanay sa pila ka miting sang kongregasyon. Bangod nakumbinsi sia nga ginatudlo sang mga Saksi ni Jehova ang kamatuoran, nagpabawtismo sia sang 1952.

Ginpamensar ko sadto nga para lang sa tigulang nga mga babayi ang kongregasyon sa amon lugar. Pero nagbag-o ang akon pagtamod sang nakakadto kami sa isa ka kongregasyon nga may madamo nga pamatan-on! Sang nagbalik ako sa Graz, nagtambong na ako sa tanan nga miting, kag nakumbinsi man ako nga ang akon ginatun-an amo ang kamatuoran. Nakilala ko si Jehova nga isa ka Dios nga nagabulig gid sa iya mga alagad. Ginabuligan niya kita bisan pa pamatyag naton nagaisahanon kita sa pag-atubang sang mabudlay gid nga mga kahimtangan.—Sal. 3:5, 6.

Gusto ko isugid sa iban ang kamatuoran. Una ko nga ginsugiran ang akon mga utod. Wala na nagaistar sa balay ang akon apat ka magulang nga babayi kay mga maestra na sila. Pero ginkadtuan ko sila sa ila ginaistaran nga mga baryo kag  ginpalig-on nga magtuon sang Biblia. Sang ulihi, nagtuon ang tanan ko nga utod kag nangin mga Saksi ni Jehova.

Sa ikaduha nga semana nga nagpamalaybalay ako, nasugilanon ko ang babayi nga mga 30 anyos kag nagtuon kami sang Biblia. Nag-uswag sia kag nagpabawtismo, kag sang ulihi, nagpabawtismo man ang iya bana kag duha ka anak nga lalaki. Ang pagtudlo ko sa iya sa Biblia nagpabakod sang akon pagtuo. Ngaa? Wala sang nagtudlo sa akon sang Biblia. Dapat gid ako pirme maghanda para sa amon pagtuon. Daw pareho lang nga ginatudluan ko anay ang akon kaugalingon para matudluan ko sia! Bangod sini, nagdalom gid ang paghangop ko sa kamatuoran. Sang Abril 1954, nagpabawtismo ako bilang simbulo sang akon dedikasyon kay Jehova.

‘GINHINGABOT KAMI, APANG WALA KAMI GINPABAY-AN’

Sang 1955, nagtambong ako sa internasyonal nga mga kombension sa Germany, France, kag England. Sang didto ako sa London, nakilala ko si Albert Schroeder. Instruktor sia sadto sa Bible School of Gilead, kag sang ulihi nag-alagad sia bilang miembro sang Nagadumala nga Hubon. Sang nag-tour kami sa British Museum, ginpakita sa amon ni Utod Schroeder ang pila ka manuskrito sang Biblia. Makita sa sini ang ngalan sang Dios nga nasulat sa Hebreo nga mga letra, kag ginpaathag niya nga daku ang nabulig sini. Nagdugang ang akon gugma kay Jehova kag pagpabalor sa kamatuoran, kag nangin determinado ako nga isugid ang kamatuoran halin sa Pulong sang Dios.

Sang mga espesyal payunir kami sang akon partner (sa tuo) sa Mistelbach, Austria

Nagpayunir ako sang Enero 1, 1956. Pagligad sang apat ka bulan, gin-asayn ako nga espesyal payunir sa Austria, sa banwa sang Mistelbach, nga wala pa sang Saksi. Pero kinahanglan ko gid mag-adjust sa akon partner nga payunir. Nagdaku ako sa siudad kag mga 19 anyos sadto; sia naman nagdaku sa uma kag 25 anyos. Gusto ko magpaburawburaw, pero sia aga pa nagabugtaw. Gab-i na ako nagatulog, pero sia temprano pa. Pero nasolbar namon ini sang ginsunod namon ang laygay sang Biblia, kag malipayon kami nga nagpayunir nga magkaupod.

Ang matuod, may iban pa kami nga kabudlayan nga naatubang. Ginhingabot man kami, pero “wala kami ginpabay-an.” (2 Cor. 4:7-9) Isa ka bes, sang nagabantala kami sa uma, ginbuy-an sang mga tawo ang ila mga ido. Ginpalibutan kami nga duha sang dalagku nga mga ido nga nagataghol kag daw mangagat na. Nag-uyatay kami kamot, kag nangamuyo ako, “Palihug, Jehova, kon dumugon kami sang mga ido, tani mapatay na lang kami dayon!” Sang malapit na gid sa amon ang mga ido, nagdulog sila, nag-ikul-ikol sang ila ikog, kag nagpalayo. Nabatyagan namon ang proteksion ni Jehova. Pagkatapos sadto, nagbantala kami sa bilog nga baryo, kag nalipay kami kay namati gid ang mga tawo. Mahimo nga natingala sila nga wala kami ginkagat sang mga ido ukon bangod nakapadayon kami bisan pa makahaladlok ang amon naagyan. Sang ulihi, nangin Saksi ang iban sa ila.

May isa pa kami nga makahaladlok nga eksperiensia. Isa ka adlaw, ang tag-iya sang balay nga ginaistaran namon nagpauli nga hubog na. Nagsiling sia nga patyon niya kami kay ginagamo namon ang amon mga kaingod. Wala sia mapakalma sang iya asawa. Ara kami sa amon kuarto sa  ibabaw amo nga nabatian namon ini. Dalidali namon nga ginbalabagan sing mga bangko ang amon puertahan kag nag-impake. Pagbukas namon sang puertahan, ara na sia sa ibabaw nga may dala nga binangon. Gani nag-agi kami sa puertahan sa likod kag nagdalagan sa malapad nga hardin nga dala ang tanan namon nga gamit. Wala na gid kami magbalik didto.

Nagkadto kami sa isa ka hotel. Halos isa ka tuig kami nga nagtener didto, kag maayo ang resulta sini sa amon pagbantala. Ngaa? Ara sa sentro sang banwa ini nga hotel, kag gusto sang pila namon ka ginatudluan sang Biblia nga diri magtuon. Sang ulihi, ginhiwat namon sa amon kuarto ang pagtinuon sa libro kag ang Pagtinuon sa Ang Lalantawan kada semana, nga may mga 15 nga nagatambong.

Nagtener kami sa Mistelbach sing sobra isa ka tuig. Dayon, gin-asayn ako sa Feldbach, sa bagatnan-sidlangan sang Graz. May bag-o ako nga partner nga payunir, pero wala pa sang kongregasyon didto. Nag-istar kami sa gamay nga kuarto sa ikaduha nga panalgan sang balay nga human sa kahoy. Mabatian ang tunog sang hangin nga nagalusot sa mga tinabuan sang mga kahoy, gani gintabunan namon ini sang mga newspaper. Nagapanag-ub man kami sa bubon. Bisan pa mabudlay, nangin balewala ini. Pagligad sang pila ka bulan, nahuman ang isa ka grupo sang mga manugbantala didto. Sang ulihi, nangin Saksi ang mga 30 ka miembro sang isa ka pamilya nga gintudluan namon sang Biblia.

Bangod sini nga mga eksperiensia, naapresyar ko pa gid ang bulig ni Jehova sa mga nagauna sa Ginharian. Bisan pa indi kita mabuligan sang mga tawo, pirme handa sa pagbulig si Jehova.—Sal. 121:1-3.

GINBULIGAN KAMI SANG “TUO NGA KAMOT SANG PAGKAMATARONG” SANG DIOS

Sang 1958, isa ka internasyonal nga kombension ang pagahiwaton sa New York City, sa Yankee Stadium kag sa Polo Grounds. Nag-aplay ako para magtambong sa sini, kag namangkot ang sanga talatapan sang Austria kon gusto ko mag-eskwela sa ika-32 nga klase sang Gilead School. Indi ko gid mabalibaran ini nga pribilehiyo. Nagsabat ako dayon sing “Huo!”

Sa amon klase sa Gilead, tupad ko si Martin Poetzinger. Makahaladlok ang naeksperiensiahan niya sa mga prisuhan sang Nazi, pero nabatas niya ini. Sang ulihi, nag-alagad man sia bilang  miembro sang Nagadumala nga Hubon. Sa amon klase, may tion nga nagahutik sa akon si Martin, “Erika, ano ang buot silingon sina sa German?”

Sa tungatunga sang amon pag-eskwela, ginpahibalo ni Nathan Knorr kon diin nga mga lugar kami iasayn. Gin-asayn ako sa Paraguay. Bangod bata pa ako, kinahanglan ko ang dokumento nga nagapahanugot ang akon amay nga magkadto ako sa sini nga pungsod. Nakatigayon ako sini, kag nag-abot ako sa Paraguay sang Marso 1959. Gin-asayn kami sang akon bag-o nga partner sa puluy-an sang mga misyonero sa Asunción.

Wala magdugay, nakilala ko si Walter Bright, isa ka misyonero nga naggradwar sa ika-30 nga klase. Sang ulihi, nagpakasal kami kag magkaupod namon nga gin-atubang ang mga kabudlayan. Kon may mabudlay kami nga problema, ginabasa namon ang promisa ni Jehova sa Isaias 41:10: “Indi ka mahadlok, kay kaupod mo ako. Indi ka magkabalaka, kay ako imo Dios. Pabaskugon ko ikaw.” Ginpasalig kami sini nga indi gid kami pagpaslawon sang Dios kon magpabilin kami nga matutom sa iya kag unahon ang iya Ginharian.

Sang ulihi, gin-asayn kami sa lugar malapit sa dulunan sang Brazil. Ginsugyot sang pari ang mga pamatan-on didto nga batuhon ang amon ginaistaran, nga gubaon na. Nasugdan ni Walter sing pagtuon sa Biblia ang hepe sang pulis. Ginsigurado sang hepe nga may mga pulis malapit sa amon balay sa sulod sang isa ka semana, gani wala na kami gingamo sang mga nagahingabot sa amon. Sang ulihi, nagsaylo kami sa mas maayo nga dalayunan sa tabok sang dulunan sang Brazil. Bangod sini, nahiwat namon ang mga miting sa Paraguay kag sa Brazil. May duha na ka gamay nga kongregasyon paghalin namon didto.

Upod ang akon bana, si Walter, sang mga misyonero kami sa Asunción, Paraguay

PADAYON AKO NGA GINSAKDAG NI JEHOVA

Ginsilingan anay ako sang mga doktor nga indi ako makabata, gani nakibot gid kami sang akon bana sang mabal-an namon sang 1962 nga nagabusong ako! Nag-istar kami sa Hollywood, Florida, malapit sa pamilya ni Walter. Indi kami makapayunir ni Walter sa malawig nga tion. Dapat namon atipanon ang amon pamilya. Pero padayon namon nga gin-una ang Ginharian.—Mat. 6:33.

Sang nag-abot kami sa Florida sang Nobiembre 1962, ang mga itom kag puti wala nagaupdanay sa isa ka lugar. Nakibot kami nga naimpluwensiahan man sini ang mga kauturan kay tuhay ang mga miting sang mga kauturan nga itom kag sang mga kauturan nga puti, kag wala man sila nagaupdanay sa pagbantala. Pero wala sing ginapasulabi nga rasa si Jehova, gani nag-updanay na sang ulihi ang mga kauturan nga sarisari sing rasa sa mga kongregasyon. Ginpahanabo gid ini ni Jehova kay madamo na sing kongregasyon sa sini nga lugar subong.

Nasubuan gid ako sang napatay si Walter bangod sang kanser sa utok sang 2015. Nag-updanay kami sing 55 ka tuig, kag maayo gid sia nga bana. Palangga niya si Jehova kag madamo nga kauturan ang iya nabuligan. Ginapaabot ko ang tion nga makita sia liwat nga may maayo nga panglawas kon banhawon na sia.—Binu. 24:15.

Nagapasalamat ako nga nakaalagad ako sing bug-os tion sa sobra 40 ka tuig, kag madamo ako sing makalilipay nga mga eksperiensia kag pagpakamaayo. Halimbawa, ara gid kami ni Walter sang ginbawtismuhan ang 136 sa amon mga gintudluan sang Biblia. Matuod, may mga kabudlayan man kami. Pero para sa amon, indi gid ini rason nga mag-untat kami sa pag-alagad sa aton matutom nga Dios. Sa baylo, nagsuod pa gid kami sa iya, kay nagasalig kami nga solbaron niya ang mga problema sa iya gintalana nga tion kag pamaagi. Kag wala sia nagapaslaw sa aton!—2 Tim. 4:16, 17.

Nahidlaw na gid ako kay Walter. Pero nakabulig sa akon ang pagpayunir, ilabi na ang pagtudlo sa iban kag ang pagsugid sa ila sang paglaum parte sa pagkabanhaw. Ang matuod, indi ko na maisip ang madamo nga paagi nga wala gid ako ginpaslaw ni Jehova. Gintuman niya ang iya promisa kay ginbuligan niya ako, ginpabaskog, kag gin-uyatan ako sang iya “tuo nga kamot sang pagkamatarong.”—Isa. 41:10.