Si Abraham kag si Sara madugay na nga mag-asawa. Ginbayaan nila ang ila manami nga balay sa Ur kag nag-istar sa tolda. Pero wala nagreklamo si Sara, bangod nagsalig sia kay Jehova.

Gusto gid ni Sara nga may bata sia amo nga ginsilingan niya si Abraham: ‘Kon ang akon ulipon nga si Hagar makabata, daw bata ko man ina.’ Sang ulihi, nakabata si Hagar. Ang iya ngalan amo si Ismael.

Pagligad sang madamo nga tuig, sang 99 anyos si Abraham kag 89 anyos si Sara, may tatlo sila ka bisita. Ginhagad sila ni Abraham nga magpahuway sa idalom sang kahoy kag magkaon upod sa ila. Kabalo ka bala kon sin-o ang ila mga bisita? Mga anghel sila! Ginsilingan nila si Abraham: ‘Sa dason nga tuig sa sini man nga tion, may bata na kamo sang imo asawa.’ Nagapamati si Sara sa sulod sang tolda. Nagkadlaw sia kag naghunahuna: ‘Makabata pa bala ako, kay tigulang naman ako?’

Pagkadason nga tuig, nagbata si Sara, suno sa ginpromisa sang anghel ni Jehova. Ginngalanan sia ni Abraham nga Isaac, buot silingon, “Pagkadlaw.”

 Sang mga lima ka tuig si Isaac, nakita ni Sara nga ginaaway sia ni Ismael. Gusto niya nga proteksionan ang iya bata, gani ginsilingan niya si Abraham nga pahalinon si Hagar kag si Ismael. Sang primero, indi magpasugot si Abraham. Pero ginsilingan ni Jehova si Abraham: ‘Pamatii si Sara. Atipanon ko si Ismael. Pero tumanon ko ang akon ginpromisa paagi kay Isaac.’

“Bangod man sa pagtuo si Sara nakapanamkon pa, . . . kay ginkabig niya nga matutom ang Isa nga nagsaad.”—Hebreo 11:11