Ir ó contido

Ir ó menú secundario

Ir ó índice

Testemuñas de Xehová

Galego

Aprendamos das historias da Biblia

 CAPÍTULO 54

Xehová ten paciencia con Xonás

Xehová ten paciencia con Xonás

Había unha cidade en Asiria chamada Nínive, na que a xente era moi mala. Por iso Xehová lle mandou ó seu profeta Xonás que fose alí. Tiña que avisar á xente de que deixasen de facer cousas malas. Pero Xonás foi en dirección contraria e liscou nun barco que ía cara a Tárxix.

Xa no mar, comezou un temporal moi grande e os mariñeiros estaban mortos de medo. Pregábanlles ós seus deuses: “Por que esta pasando isto?”. Xonás confesoulles: “Todo é culpa miña. Estou fuxindo do lugar onde Xehová me mandou ir. Collédeme e botádeme ó mar. Xa veredes como amaina”. Os mariñeiros non querían tiralo pola borda, pero Xonás seguiu insistíndolles. Ó final tirárono ó mar e o temporal parou.

Xonás pensaba que ía morrer, e oráballe a Xehová mentres se afundía máis e máis no mar. Entón, Xehová fixo que un peixe enorme o tragase, pero Xonás non morreu! Alí dentro, Xonás orou: “Prométoche que sempre te vou obedecer”. Xehová mantivo con vida a Xonás dentro do peixe por tres días, e despois fixo que o vomitase en terra firme.

Xehová salvara a Xonás. Quería dicir iso que xa non tiña que ir a Nínive? Non. Xehová volveulle mandar que fose alí.  Desta vez, Xonás obedeceu. Foi a Nínive e díxolle á xente mala que vivía alí: “Dentro de corenta días Nínive será destruída”. Entón pasou algo inesperado. O rei díxolle ó pobo. “Pregádelle a Deus e arrepentídevos. Quen sabe? Poida que así non acabe con nós”. Os ninivitas fixeron caso e deixaron de facer cousas malas. Cando Xehová viu que se arrepentiran, decidiu non destruír aquela cidade.

A Xonás pareceulle moi mal que Xehová non destruíra Nínive. Pensa nisto. Xehová tivera paciencia e compaixón de Xonás, pero Xonás non tivo compaixón dos ninivitas. Puxo mala cara e sentouse ás aforas da cidade á sombra dunha planta grande. Pero a planta morreu, e Xonás enfadouse moito. Entón Xehová díxolle: “Impórtache máis esta planta que a xente de Nínive. Eu compadecinme deles e deixeinos vivir”. Cal foi a lección? Aquelas persoas eran máis importantes que calquera planta.

Xehová “ten paciencia convosco, porque non quere que ninguén pereza senón que a todos lles dea tempo a se converteren” (2 Pedro 3:9)