Os Salmos 19:1-14

(19:1) Do mestre do coro. Salmo, de David. 19  (19:2) Os ceos proclaman a gloria de Deus,o firmamento pregoa as obras das súas mans.   (19:3) Un día pásalle ó outro a mensaxe,unha noite transmítelle á outra a noticia.   (19:4) Sen que falen nin conten,sen que se sinta a súa voz,   (19:5) por toda a terra vai o seu anuncio,ata os confíns do mundo a súa palabra. Ó sol púxolle alá no ceo unha tenda:   (19:6) coma un desposado, sae da súa alcobae, ledo coma un heroe, percorre o seu camiño.   (19:7) Ten nun extremo do ceo a saídae, no seu xiro, chega ó outro extremo: nada se sustrae á súa calor.   (19:8) A lei do Señor é perfecta: reconforta a alma;a declaración do Señor é firme: fai sabio ó inxenuo;   (19:9) os mandatos do Señor son rectos: aledan o corazón;o precepto do Señor é limpo: ilumina os ollos;   (19:10) o temor do Señor é puro: permanece por sempre;as decisións do Señor son verdadeiras: enteiramente xustas. 10  (19:11) Son máis cobizables có ouromáis có metal precioso;son máis doces có mel,máis có zume da antera. 11  (19:12) Aínda que o teu servo os quere cumprire pon coidado en gardalos, 12  (19:13) ¿quen se decata dos erros? Límpame ti de canto se me esquece, 13  (19:14) preserva ó teu servo da soberbia,para que non me domine. Entón serei perfecto,limpo de pecados graves. 14  (19:15) Dígnate acepta-la palabrada miña boca,e o sentir do meu corazón,Señor, a miña rocha e o meu redentor.

Notas ó pé