Os Salmos 102:1-28

(102:1) Laios dun home aflixido, que expón a súa queixa ante o Señor. 102  (102:2) Señor, escoita a miña súplica,chegue a ti o meu clamor.   (102:3) Non me escónda-lo teu rostrono día do apreto. Pon cara a min o oídoe, cando te chame, respóndeme axiña.   (102:4) Os meus días esvaecen coma o fume,os meus ósos queiman coma as ascuas;   (102:5) o meu corazón está murcho, seco coma o feno,e mesmo de come-lo pan me esquezo.   (102:6) A forza de xemer,a pel apégaseme ós ósos.   (102:7) Estou como a curuxa do deserto,coma o moucho nas ruínas.   (102:8) Ando sen toca-lo sono,coma paxaro senlleiro no tellado.   (102:9) Os inimigos aldráxanme decote,e xuran coma loucos contra min.   (102:10) En vez de pan como cinsae mesturo coas bágoas a bebida. 10  (102:11) Con noxo e indignaciónérguesme en alto e tírasme. 11  (102:12) Os meus días son coma sombra alongada,estou seco coma o feno. 12  (102:13) Pero ti, Señor, manteste por sempre;o teu recordo, por tódalas idades. 13  (102:14) Ergueraste e apiadaraste de Sión,pois é tempo de ter dó dela,e a hora xa chegou. 14  (102:15) Os teus servos téñenlles cariño ás súas pedras,teñen dó das súas ruínas. 15  (102:16) As xentes temerán o nome do Señor,os reis da terra a súa gloria, 16  (102:17) cando o Señor reconstrúa Sióne se mostre na súa gloria; 17  (102:18) cando o Señor atenda a oración dos expoliadose non desprece a súa pregaria. 18  (102:19) Isto escribirase para as xeracións vindeiras,e o pobo entón creado louvará ó Señor. 19  (102:20) O Señor olla desde o seu santuario excelso,desde o ceo mira para a terra. 20  (102:21) Escoita o pranto dos cativos,libra os condenados á morte. 21  (102:22) En Sión falarase do nome do Señor,en Xerusalén da súa gloria, 22  (102:23) cando pobos e reinos se xuntenpara daren culto ó Señor. 23  (102:24) A miña forza deveceu no camiño,os meus días minguaron. 24  (102:25) E digo: -“Meu Deus,non me leves no medio dos meus días;os teus anos duran por tódalas idades. 25  (102:26) Ó comezo asentáche-la terrae os ceos son obra das túas mans. 26  (102:27) Eles pasan, mais ti quedas;gástanse coma a roupa,coma un traxe que se muda; 27  (102:28) pero ti e-lo mesmo,os teus anos non acaban. 28  (102:29) Os fillos dos teus servos estableceranse,a súa posteridade estará segura á túa vista”.

Notas ó pé