Deuteronomio 11:1-32

11  Amara-lo Señor, o teu Deus, e gardara-lo que El mande: os seus preceptos os seus decretos e os seus mandamentos tódolos días.  Recoñecédeo hoxe. Certo que non se trata dos vosos fillos, que nin coñeceron nin viron o castigo do Señor, voso Deus, nin a súa grandeza, nin a súa man poderosa, nin o seu brazo estendido,  nin os seus prodixios, nin as súas obras, as que El fixo no medio de Exipto contra o Faraón, rei de Exipto, e contra todo o seu país:  as que fixo contra o exército de Exipto, contra os seus cabalos e contra os seus carros; de xeito que fixo fluí-las augas do mar dos Xuncos sobre a súa furia, cando vos perseguían, e destruíunos o Señor ata o día de hoxe;  as que fixo contra vós no deserto ata que chegastes a este lugar;  e as que fixo contra Datán e Abiram, os fillos de Eliab, fillo de Rubén, cando o abismo abriu a súa boca e os tragou no medio de todo Israel: a eles, as súas familias, as súas tendas e a tódolos seres vivos que estaban á súa disposición.  Certo que se trata dos vosos ollos que viron a obra que o Grande Señor fixo.  Gardaredes tódolos mandamentos que eu che mando hoxe, a fin de terdes forza para entrar e tomar posesión do país, ó que ides pasar e tomar en posesión,  e a fin de que se che alonguen os días sobre a terra, que o Señor prometeu con xuramento dar a vosos pais e mais á súa descendencia. Terra que rega leite e mel. 10  Certo que no país ó que ti vas entrar para o tomares en posesión, non é coma o país de Exipto, de onde saístes, e onde botába-la túa sementeira e regabas ó pé, coma nun horto de verduras. 11  Si, o país a onde vas cruzar para o tomares en posesión, é un país de montañas e de vales; bebe a auga da chuvia do ceo; 12  é un país do que o Señor, o teu Deus, se coidará, e os ollos do Señor, o teu Deus, estarán continuamente postos nel desde o comezo ata a fin do ano. 13  Se lles facedes de verdade caso ós meus mandamentos, os que eu vos mando hoxe, amando ó Señor, voso Deus, e servíndoo con toda a vosa intención e con todo o voso ser, 14  eu mandarei ó seu tempo a chuvia da vosa terra, a chuvia do outono e a chuvia da primavera: colleitara-lo teu trigo, o teu mosto e o teu aceite; 15  porei herba nos teus campos para o teu gando, e ti comerás ata fartar. 16  Tende moito coidado de que o voso corazón non se deixe seducir e vós vos extraviedes e deades culto a deuses alleos e vos postredes diante deles. 17  Porque se acendería a ira do Señor contra vós: pecharía o ceo e non habería chuvia, e o campo non daría o seu froito, e desapareceriades axiña de sobre esta boa terra que vos vai da-lo Señor. 18  Constituíde estas palabras miñas coma obxecto das vosas intencións e do voso esforzo, atádeas ó voso pulso coma sinal, e póndeas entre os vosos ollos coma filacteria; 19  ensinádellelas a vosos fillos, falándolles delas, cando esteas sentado na túa casa e cando vaias de camiño, cando esteas deitado e cando esteas de pé; 20  e escríbeas nos marcos da túa casa e nas túas portas, 21  para que os vosos días e os días dos vosos fillos sobre a terra, que o Señor prometeu con xuramento dar ós vosos pais, duren tanto coma os días do ceo sobre a terra. 22  Ollade que se gardades fielmente todos estes mandamentos que eu vos mando cumprir, amando ó Señor, camiñando por tódolos seus vieiros e apegándovos a El, 23  entón o Señor irá diante de vós expulsando a todos estes pobos, e vós tomaredes posesión de pobos máis grandes e máis poderosos ca vós. 24  Tódolos lugares onde pise a planta do voso pé serán vosos. A vosa fronteira será desde o deserto e o Líbano, e desde o río Éufrates ata o mar do Occidente. 25  Ninguén se resistirá diante de vós. O Señor, voso Deus, difundirá pánico e medo por todo o país no que vós pisedes, tal e como volo dixo. 26  ¡Olla! Eu poño diante de vós hoxe bendición e maldición: 27  a bendición, se facedes caso dos mandamentos do Señor, voso Deus, que eu vos mando hoxe; 28  e a maldición, se non facedes caso dos mandamentos do Señor, voso Deus, e vos apartades do camiño que eu vos mando hoxe, marchando tras de deuses estranxeiros que non coñeciades. 29  Cando o Señor, o teu Deus, te faga entrar no país a onde vas para o tomares en posesión, ti pora-la bendición sobre o monte Garizim e a maldición sobre o monte Ebal. 30  Estes montes dominan a ribeira do Xordán detrás do camiño da posta do sol, o territorio do rei cananeo que manda na Arabah, fronte a Guilgal, no lado da aciñeira de Moreh. 31  Ollade que ides cruza-lo Xordán para entrardes a tomar posesión do país que o Señor, o voso Deus, vos dá; tomade posesión del e dominádeo, 32  e estade atentos a cumprir tódolos mandamentos e decretos que eu vos poño diante hoxe.

Notas ó pé