A Xénese 29:1-35

29  Xacob púxose en camiño cara á terra dos orientais.  Nun campío viu un pozo e tres fatos de ovellas, deitadas ó pé del, pois no pozo abrevaban os rabaños. O pozo estaba cuberto por unha grande pedra.  Cando se xuntaban alí tódolos rabaños, corrían a pedra que tapaba o pozo, abrevaban os rabaños e logo volvían a pedra ó sitio.  Xacob preguntoulles ós pastores: -“Irmáns, ¿de onde sodes?” Respondéronlle eles: -“Somos de Harán”.  E el seguiu: -“¿Coñecedes quizais a Labán, o fillo de Nahor?” Eles dixeron: -“Coñecemos”.  El preguntoulles: -“¿Está ben de saúde?” Eles dixeron: -“Está ben. Alí chega a súa filla Raquel co seu rabaño”.  Xacob dixo: -“Queda moito día por diante, e non son horas de recolle-lo gando aínda. Abrevádeo e levádeo a pacer”.  Respondéronlle eles: -“Non podemos, ata que non se xunten tódolos rabaños. Entón corrémo-la pedra que tapa a boca do pozo e tirámoslle-la auga ás ovellas”.  Estaba Xacob falando con eles, cando chegou Raquel coas ovellas de seu pai. Ela era a pastora. 10  En vendo Xacob a Raquel, filla de Labán seu parente, coas ovellas deste, botou a man á pedra que tapaba a boca do pozo e correuna 11  e abeberou as ovellas de Labán. Despois deulle un bico a Raquel e rompeu a chorar. 12  Xacob díxolle a Raquel que el era parente de seu pai e fillo de Rebeca. E ela foi correndo dicirllo a seu pai. 13  Cando Labán oíu as novas de Xacob, fillo de súa irmá, correu ó seu encontro, abrazouno, bicouno e levouno á casa. Xacob contoulle a Labán todo o que lle acontecera. 14  E Labán díxolle: -“Somos da mesma carne e do mesmo sangue”. Xacob quedou con el por un mes. 15  Labán faloulle a Xacob: -“¿Vasme servir de balde, por seres meu parente? Dime cal é o teu xornal”. 16  Labán tiña dúas fillas, a máis vella chamábase Lea e a máis nova Raquel. 17  Lea era de ollos apagados, pero Raquel era fermosa e aposta. 18  Xacob quería a Raquel, e díxolle a Labán: -“Servireite sete anos por Raquel, a túa filla máis nova”. 19  Respondeulle Labán: -“Mellor darcha a ti que non a un calquera. Fica, pois, comigo”. 20  Xacob serviu sete anos por Raquel, e parecéronlle uns poucos días, de tanto que a quería. 21  Ó cabo deles díxolle a Labán: -“Dáme a miña muller, pois xa se cumpriu o tempo, e quero xuntarme con ela”. 22  Labán reuniu os homes do lugar e ofreceu un xantar. 23  Chegada a noite, colleu a súa filla Lea, meteuna na tenda de Xacob, e este durmiu con ela. 24  Labán deulle a serva Zilpah á súa filla Lea. 25  Pola mañá decatouse Xacob de que era Lea, e díxolle a Labán: -“¿Que é isto que me fixeches? ¿Non te servira por Raquel? ¿Por que me enganaches?” 26  Respondeulle Labán: -“Onda nós non hai costume de da-la filla máis nova antes cá máis vella. 27  Deixa pasar outra semana e darémosche tamén a outra rapaza, polo servicio de sete anos máis”. 28  Xacob deuno por bo e, ó cabo dunha semana, Labán entregoulle por muller a súa filla Raquel. 29  A Raquel deulle por criada a súa serva Bilhah. 30  Xacob levou tamén consigo a Raquel, e queríaa máis ca a Lea. E serviu a Labán por outros sete anos. 31  Visto que Lea era aborrecida, o Señor fixo fecundo o seu ventre, mentres Raquel era estéril. 32  Lea quedou embarazada e deu a luz un fillo, ó que puxo por nome Rubén, porque dicía: -“O Señor ollou para a miña aflicción, e agora quererame o meu home”. 33  Quedou de novo embarazada, deu a luz outro fillo e exclamou: -“O Señor oíu que era aborrecida e deume estoutro”. E púxolle de nome Simeón. 34  Quedou aínda embarazada, pariu outro fillo e dixo: -“Agora o meu home apegarase a min, pois xa lle dei tres fillos”. Por iso lle puxo o nome de Leví. 35  Quedou outra vez embarazada e deu a luz un cuarto fillo, e dixo: -“Arestora doulle as gracias ó Señor”. Por iso lle puxo o nome de Xudá. E deixou de ter fillos.

Notas ó pé