Números 12:1-16

12  María e Aharón murmuraron de Moisés por causa da muller cuxita, coa que casara.  Dixeron: -“¿Por ventura o Señor lle falou a el só? ¿Non nos ten falado tamén a nós? E chegou isto ós oídos do Señor”.  Era Moisés un home moi humilde, máis ca tódolos homes que había na terra.  E de seguida díxolles o Señor a Moisés, Aharón e María: -“¡Saíde vós os tres á Tenda do Encontro!” Saíron, logo, eles tres,  e, descendendo o Señor na columna de nube, parou á entrada da Tenda e chamou a Aharón e María. Saíron ámbolos dous  e díxolles El: -“¡Escoitade ben as miñas palabras! Se entre vós hai algún profeta, eu, o Señor, en visión revélome a el, e fálolle en soños.  Non ocorre así co meu servo Moisés, que é fiel entre tódolos da miña casa.  Cara a cara falo con el, en visión directa e non por enigmas, e contempla a figura do Señor. ¿Como non temestes vós falar contra o meu servo, contra Moisés?”  Acendeuse a cólera do Señor contra eles, e foise. 10  E a nube retirouse da Tenda, e coa mesma María apareceu cuberta de lepra, branca coma a neve. Aharón volveuse para María e viuna leprosa. 11  Díxolle Aharón a Moisés: -“¡Por favor, meu Señor, non poñas sobre nós este pecado, que neciamente cometemos! 12  ¡Rógoche que non sexa ela coma o nacido morto, que ó saír do ventre de súa nai ten xa consumida a metade da súa carne!” 13  Moisés clamou ó Señor: -“¡Ou Deus, por favor, cúraa!” 14  O Señor díxolle a Moisés: -“Se o pai dela lle cuspise no rostro, ¿non quedaría ela en vergonza durante sete días? ¡Estea, pois, recluída sete días fóra do campamento, e despois poderá ser outra vez chamada”! 15  María foi, pois, recluída sete días fóra do campamento, e o pobo non partiu ata que María non foi chamada de novo. 16  Despois o pobo partiu de Haserot e foi acampar no deserto de Parán.

Notas ó pé