Isaías 39:1-8

39  No tempo aquel o rei de Babilonia Merodak-Baladán, fillo de Baladán, mandou funcionarios e regalos a Ezequías xa que oíra que estivera enfermo e se puxera bo.  Ezequías alegrouse moito con eles, e mostróulle-la casa do tesouro, a prata e mailo ouro, o bálsamo e mailos aceites preciosos, e toda a súa adega; e todo o que se atopaba nos seus almacéns; non houbo cousa que non lles ensinase no seu pazo e en todo o seu dominio.  Entón foi o profeta Isaías onda o rei Ezequías e díxolle: “¿Que dixeron eses homes? ¿De onde viñeron onda ti?” Contestoulle Ezequías: “Viñeron onda min dun país afastado, de Babilonia”.  El volveulle preguntar: “¿Que viron no teu pazo?” Respondeu Ezequías: “Viron todo o que hai no meu pazo; non houbo cousa nos meus almacéns que eu non llela mostrase”.  Entón Isaías díxolle a Ezequías: “Escoita a palabra do Señor dos Exércitos:  velaí chegan días nos que será levado a Babilonia todo o que hai no teu pazo e todo o que amorearon os teus pais ata o día de hoxe; non quedará cousa ningunha desas. Díxoo o Señor.  Tamén collerán algúns dos teus fillos, ós que ti enxendraras, e serán oficiais no pazo do rei de Babilonia”.  Entón díxolle Ezequías a Isaías: “É boa a palabra que o Señor pronunciou”. Pois pensaba: “Cando menos que haxa paz e seguridade nos meus días”.

Notas ó pé