Dávid grundaði um, hvussu Guds eginleikar komu til sjóndar í skapanarverkinum. Hann hevði álit á Jehova og tænti honum alt sítt lív.

Tá ið Dávid grundaði um skapanarverkið, fekk hann hug at prísa Jehova:

139:14

  • „Eg takki Tær, at eg eri virkaður so ómetaliga undurfult“

139:15

  • „Bein míni vóru ikki Tær duld, táið eg varð skaptur í loyndum, virkaður í jarðardjúpinum“

139:16, NW

  • „Sum fostur sóu eygu tíni meg, og í bók tíni stóðu allir lutir tess uppskrivaðir“