یَهُوَه به دوستش ابراهیم قول فوق‌العاده‌ای داد.‏ این قول روی آیندهٔ همهٔ انسان‌ها تأثیر می‌گذاشت.‏ او گفت:‏ «من از تو قومی بزرگ به وجود می‌آورم.‏» خدا همین طور سرزمین زیبایی را که می‌خواست به آن قوم بدهد،‏ به ابراهیم نشان داد.‏ (‏پیدایش ۱۲:‏۲؛‏ ۱۳:‏​۱۴،‏ ۱۵‏)‏ شیطان قصد داشت به هر قیمتی که شده،‏ مانع به وجود آمدن آن قوم بشود،‏ چون خوب می‌دانست،‏ «نسلی» که پیشگویی شده بود او و حکومت شریرش را نابود می‌کند،‏ از این قوم به وجود می‌آید.‏—‏پیدایش ۳:‏⁠۱۵‏.‏

به این ترتیب ابراهیم و خانواده‌اش هدف اصلی حملات شیطان شدند.‏ یکی از کسانی که خیلی ضربه خورد،‏ لوط برادرزادهٔ ابراهیم بود.‏ ابراهیم با بزرگواری به لوط گفته بود می‌تواند هر قسمت از سرزمین موعود را که بخواهد برای زندگی انتخاب کند.‏ لوط حاصلخیزترین و غنی‌ترین منطقه را انتخاب کرد.‏ منطقه‌ای که او انتخاب کرد،‏ نزدیک شهر سُدوم بود.‏ اهالی آنجا «انسان‌های شریری بودند و بر ضدّ یَهُوَه مرتکب گناهان بزرگ می‌شدند.‏» (‏پیدایش ۱۳:‏​۸-‏۱۳‏)‏ پادشاه سُدوم و چهار پادشاه دیگر کنعان که از مالیات دادن به پادشاه عیلام خسته شده بودند،‏ علیه او شورش کردند.‏ پادشاه عیلام هم با سه پادشاه دیگر از مناطق دورتر به آن‌ها حمله کرد و شکستشان داد.‏ آن‌ها بعد از پیروزی‌شان،‏ غنایم و اسیران زیادی با خودشان بردند؛‏ لوط و خانواده‌اش هم جزو آن اسیران بودند.‏

ابراهیم چه کار کرد؟‏ او فکر نکرد که لوط خودش مقصر است،‏ خودش تصمیم گرفته در منطقهٔ سُدوم زندگی کند و این هم عاقبت تصمیمش است.‏ همچنین فکر نکرد برای نجات لوط باید با چهار پادشاه قدرتمند بجنگد و به دردسر بزرگی بیفتد.‏ می‌دانیم که ابراهیم چوپان و چادرنشین بود،‏ نه جنگجو.‏ تازه یکی از آن پادشاهان پادشاه شِنعار بود،‏ یعنی منطقه‌ای که شهر اور در آنجا قرار داشت.‏ اگر ابراهیم با آن پادشاه می‌جنگید،‏ ممکن بود دیگر هیچ وقت نتواند به شهر راحتی که قبلاً در آن زندگی می‌کرد،‏ برگردد.‏ اما ابراهیم این طور استدلال نکرد.‏ او تصمیم گرفت لوط را نجات دهد،‏ چون مطمئن بود که با کمک یَهُوَه در این جنگ پیروز می‌شود.‏

در آن زمان خانواده و خدمتکاران ابراهیم احتمالاً بالای ۱۰۰۰ نفر بودند.‏ او مردان جنگجو و آموزش‌دیده‌اش را که ۳۱۸ نفر بودند جمع کرد.‏ آن‌ها و کسانی که با ابراهیم هم‌پیمان بودند،‏  به سمت شمال حرکت کردند و در سرزمین دان به دشمن رسیدند.‏ ابراهیم نیروهایش را به چند گروه تقسیم کرد و شبانه به دشمن حمله کرد.‏ با وجود این که تعداد آن‌ها خیلی کمتر از سربازان دشمن بود،‏ دشمنانشان نبرد را باختند و پا به فرار گذاشتند.‏ ابراهیم آن چهار پادشاه و سربازانشان را تعقیب کرد و نزدیک دمشق کاملاً شکستشان داد و تمام غنایم و اسیران را پس گرفت.‏ لوط و خانواده‌اش بالاخره آزاد شدند.‏

آیا یَهُوَه از کار ابراهیم راضی بود؟‏ اتفاقی که در راه برگشت برای ابراهیم افتاد جواب این سؤال را می‌دهد.‏ وقتی ابراهیم از نزدیک شهر شَلیم می‌گذشت،‏ مِلکیصِدِق به استقبال او آمد.‏ مِلکیصِدِق،‏ هم پادشاه آن شهر بود و هم کاهن یَهُوَه.‏ او از طرف یَهُوَه به ابراهیم به‌خاطر ایمان و شجاعتش برکت داد.‏ ابراهیم فروتن بود و می‌دانست که با کمک یَهُوَه دشمن را شکست داده نه با قدرت خودش؛‏ پس یک‌دهم از بهترین غنایم را به مِلکیصِدِق داد.‏

مشخص است که ابراهیم برای نفع شخصی‌اش و با قدرت خودش نجنگید.‏ آن جنگ هماهنگ با خواست یَهُوَه بود.‏ در کتاب مقدّس به «کتاب جنگ‌های یَهُوَه» اشاره شده است.‏ (‏اعداد ۲۱:‏۱۴‏)‏ شاید این اولین جنگی بود که در آن کتاب ثبت شد.‏ قرن‌ها بعد نوادگان ابراهیم که قوم اسرائیل خوانده شدند،‏ با مردم شریر کنعان که در سرزمین موعود زندگی می‌کردند،‏ بارها جنگیدند.‏ یَهُوَه هر بار قوم باایمانش را پیروز کرد.‏

اما وقتی قوم اسرائیل یَهُوَه را ترک کردند،‏ او دیگر از آن‌ها محافظت نکرد و وقتی پسرش،‏ مسیح را رد کردند،‏ آن‌ها را که قوم برگزیده‌اش بودند کاملاً کنار گذاشت.‏ او به جای آن قوم،‏ قوم جدیدی انتخاب کرد که «اسرائیل خدا» خوانده می‌شوند.‏ آن‌ها مسیحیان مسح‌شده‌ای هستند که عیسی را به عنوان پادشاهشان پذیرفته‌اند.‏ از آن زمان به بعد عیسی به پیروانش گفت دیگر نباید بجنگند.‏ (‏مَتّی ۲۶:‏۵۲‏)‏ تنها جنگی که آن‌ها در آن شرکت می‌کنند،‏ جنگ روحانی است؛‏ یعنی جنگ با عقاید و رفتاری که شیطان رواج می‌دهد.‏ عیسی با نمونهٔ خودش نشان داد که برای این جنگ هم شجاعت زیادی لازم است.‏

این آیه‌ها را بخوانید:‏

• پیدایش ۱۴:‏​۱-‏۲۴

• عبرانیان ۷:‏​۱-‏۴

در این مورد گفتگو کنید:‏

ابراهیم در این دوره از زندگی‌اش چطور شجاعت نشان داد؟‏

 تحقیق کنید

1. ۱.‏ کدام مدارک باستان‌شناسی ثابت می‌کند که این گزارش واقعاً اتفاق افتاده است؟‏ (‏ب۸۹ ۱/‏۷ ص ۵ ¶۴–‏ص ۶ ¶۱‏)‏

   باوج

2. ۲.‏ مطابق با توصیف کتاب مقدّس،‏ سُدوم و غَموره احتمالاً کجا قرار داشتند و چطور به این نتیجه می‌رسیم؟‏ (‏ک-‏بینش «دریای نمک» ¶۶‏)‏ تصویر ۱

   باوج

   BestTravelPhotography/iStock via Getty Images Plus

3. ۳.‏ مِلکیصِدِق کاهن و پادشاه شهر شَلیم بود.‏ این شهر کجا بود؟‏ (‏ک-‏بینش «شَلیم»‏‏)‏

   باوج

4. ۴.‏ عیسی از چه نظر مثل مِلکیصِدِق است؟‏ (‏ک-‏بینش «کاهن اعظم» ¶۲۷-‏۲۸‏)‏ تصویر ۲

   باوج

 تعمّق روی نکته‌های کاربردی

• ابراهیم اجازه داد که لوط بهترین منطقه را انتخاب کند.‏ در برخوردمان با خانواده،‏ هم‌ایمانان و دیگران چطور می‌توانیم از ابراهیم سرمشق بگیریم؟‏ تصویر ۳

  باوج

• وقتی لوط در شرایط سختی بود ابراهیم فوراً به کمکش رفت.‏ ما از ابراهیم چه یاد می‌گیریم؟‏

  باوج

• در چه زمینه‌های دیگری می‌توانم مثل ابراهیم شجاع باشم؟‏

  باوج

دیدی وسیع‌تر

• از این گزارش در مورد یَهُوَه چه یاد می‌گیرم؟‏

  باوج

• از این گزارش در مورد مقصود و خواست یَهُوَه چه یاد می‌گیرم؟‏

  باوج

• در دنیای جدید می‌خواهم چه سؤالی از ابراهیم و لوط بپرسم؟‏

  باوج