اول قُرِنتیان ۱۴‏:‏۱‏-‏۴۰

  • توانایی نبوّت کردن و سخن گفتن به زبان‌ها ‏(‏۱-‏۲۵‏)‏

  • نظم و ترتیب در جلسات مسیحی ‏(‏۲۶-‏۴۰‏)‏

۱۴  از محبت کردن دست نکشید و در عین حال،‏ مشتاقانه دنبال این باشید که خدا توانایی‌های* روحانی به شما بدهد،‏ به خصوص توانایی نبوّت کردن.‏* ۲  کسی که به زبان‌ها صحبت می‌کند،‏ روی سخنش با خداست نه با انسان؛‏ او با این که از طریق روح‌القدس رازهای مقدّس را به زبان می‌آوَرَد،‏ کسی حرف‌هایش را درک نمی‌کند.‏ ۳  اما کسی که نبوّت می‌کند،‏ با حرف‌هایش دیگران را بنا و تشویق می‌کند و به آن‌ها تسلّی می‌دهد.‏ ۴  کسی که به زبان‌ها صحبت می‌کند ایمان خودش را بنا می‌کند،‏ ولی کسی که نبوّت می‌کند ایمان اعضای جماعت را بنا می‌کند.‏ ۵  دلم می‌خواهد که همهٔ شما به زبان‌ها صحبت کنید،‏ ولی ترجیح می‌دهم که نبوّت کنید.‏ در واقع،‏ اگر کسی که به زبان‌ها صحبت می‌کند،‏ حرف‌هایش را ترجمه نکند تا ایمان اعضای جماعت بنا شود،‏ آن وقت نبوّت کردن بهتر از صحبت کردن به زبان‌هاست.‏ ۶  برادران عزیزم،‏ اگر پیش شما بیایم و به زبان‌ها صحبت کنم،‏ چه فایده‌ای به شما رسانده‌ام؟‏ اما اگر با چیزهایی که خدا برایم آشکار کرده یا با تعالیم و دانش و پیامی* که به من داده پیش شما بیایم،‏ در این صورت به شما فایده رسانده‌ام.‏ ۷  این موضوع در مورد سازهایی* مثل نی یا چنگ هم صدق می‌کند.‏ آن‌ها صدا تولید می‌کنند،‏ اما اگر به طور واضح نواخته نشوند،‏* چطور می‌توانیم آهنگ آن‌ها را تشخیص دهیم؟‏ ۸  اگر در میدان جنگ،‏ شیپور آماده‌باش به طور واضح نواخته نشود،‏ چه کسی خودش را برای جنگ آماده می‌کند؟‏ ۹  به همین صورت،‏ اگر شما با زبانتان طوری صحبت نکنید که به‌راحتی قابل فهم باشد،‏ چطور کسی می‌تواند حرف‌هایتان را درک کند؟‏ در آن صورت،‏ حرف‌هایتان باد هوا خواهد بود.‏ ۱۰  البته در دنیا زبان‌های مختلف و زیادی وجود دارند و هیچ کدام از آن‌ها بی‌معنی نیستند.‏ ۱۱  پس اگر کسی به زبانی با من صحبت کند که من درک نکنم،‏ او برایم یک خارجی است و من هم برای او یک خارجی هستم.‏ ۱۲  همین موضوع در مورد شما هم صدق می‌کند.‏ شما مشتاقانه دنبال این هستید که خدا از طریق روح‌القدس توانایی‌هایی به شما بدهد،‏ پس تلاش کنید توانایی‌هایی را به دست بیاورید که باعث تقویت اعضای جماعت می‌شود.‏ ۱۳  بنابراین،‏ کسی که به زبان‌ها صحبت می‌کند،‏ باید دعا کند که بتواند سخنانش را ترجمه کند،‏ ۱۴  چون اگر من به زبان‌ها دعا کنم،‏ در واقع توانایی این کار از طریق روح‌القدس به من داده شده است.‏ اما عقل من در آن نقشی ندارد.‏ ۱۵  پس باید چه کار کنم؟‏ هم باید به زبان‌ها دعا کنم که روح‌القدس توانایی‌اش را به من داده و هم به زبانی که می‌فهمم.‏ هم باید به این زبان‌ها سرود ستایش بخوانم و هم به زبانی که می‌فهمم.‏ ۱۶  در غیر این صورت،‏ اگر تو خدا را فقط با توانایی‌هایی که از روح‌القدس می‌گیری ستایش کنی،‏ چطور یک شخص معمولی که در جمع شماست می‌تواند در پایان دعایت که برای شکرگزاری است «آمین» بگوید؟‏ او که نمی‌فهمد چه می‌گویی!‏ ۱۷  شکی نیست که تو خیلی عالی خدا را شکر و سپاس می‌گویی،‏ ولی دیگران بنا و تقویت نمی‌شوند!‏ ۱۸  خدا را شکر که من بیشتر از همهٔ شما به زبان‌ها صحبت می‌کنم!‏ ۱۹  با این حال،‏ ترجیح می‌دهم که برای تعلیم دیگران در جماعت،‏ پنج کلمه به زبانی بگویم که همه بفهمند و از آن استفاده ببرند،‏ تا این که ده هزار کلمه به زبانی بگویم که هیچ کس نمی‌فهمد!‏ ۲۰  برادران عزیز،‏ در درک و فهم مثل افراد بالغ باشید،‏ نه مثل بچه‌های کوچک.‏ ولی در کارهای بد و شریرانه مثل بچه‌های کوچک باشید.‏ ۲۱  در شریعت نوشته شده:‏ «یَهُوَه* می‌گوید:‏ ‹من از طریق کسانی که زبانشان ناآشنا و بیگانه است با این قوم صحبت خواهم کرد،‏ ولی با وجود این،‏ آن‌ها به من گوش نخواهند داد.‏›» ۲۲  پس می‌بینید که صحبت کردن به زبان‌ها نشانه‌ای برای بی‌ایمانان است،‏ نه برای ایمانداران.‏ اما توانایی نبوّت کردن برای ایمانداران است،‏ نه برای بی‌ایمانان.‏ ۲۳  بنابراین اگر تمام اعضای جماعت در یک جا جمع شوند و همه به زبان‌ها صحبت کنند و همان موقع افراد معمولی یا بی‌ایمان به جمع شما داخل شوند،‏ آیا نخواهند گفت که شما دیوانه‌اید؟‏ ۲۴  اما اگر همهٔ شما نبوّت کنید و شخصی معمولی یا بی‌ایمان به جمعتان داخل شود،‏ چیزهایی که او از همه می‌شنود کمکش می‌کند که به گناهانش پی ببرد* و خودش را با دقت محک بزند.‏ ۲۵  آن وقت،‏ رازهای دلش آشکار می‌شود و به خاک می‌افتد و خدا را پرستش می‌کند و می‌گوید:‏ «خدا واقعاً در میان شماست.‏»‏ ۲۶  پس برادران عزیز،‏ چه کار باید کرد؟‏ وقتی در جلسات دور هم جمع می‌شوید،‏ یکی از شما سرود می‌خوانَد،‏ دیگری کلام خدا را تعلیم می‌دهد،‏ یکی دیگر حقیقتی را که خدا برایش آشکار کرده می‌گوید،‏ یک نفر هم به زبان‌ها صحبت می‌کند و دیگری آن را ترجمه می‌کند.‏ هر کاری که می‌کنید باید اعضای جماعت را تقویت و بنا کند.‏ ۲۷  اگر کسانی بخواهند به زبان‌ها حرف بزنند،‏ تعدادشان نباید بیشتر از دو یا سه نفر باشد و باید به نوبت صحبت کنند.‏ کسی هم باید این زبان‌ها را ترجمه کند.‏ ۲۸  اما اگر کسی نباشد که ترجمه کند،‏ آن‌ها باید در جماعت ساکت بمانند و در دلشان با خدا صحبت کنند.‏ ۲۹  همچنین اگر در جماعت کسانی هستند که نبوّت می‌کنند،‏ بگذارید دو یا سه نفر این کار را بکنند و دیگران سعی کنند مفهوم حرف‌هایشان را بفهمند.‏ ۳۰  اما اگر خدا حقیقتی را برای یکی از حاضران آشکار کند،‏ آن وقت کسی که در حال صحبت است باید ساکت شود.‏ ۳۱  به این ترتیب،‏ همهٔ شما می‌توانید به نوبت نبوّت کنید تا همه تعلیم بگیرند و تشویق شوند.‏ ۳۲  در ضمن،‏ کسانی که از طریق روح‌القدس توانایی نبوّت کردن دارند،‏ باید از این توانایی به طور کنترل‌شده استفاده کنند.‏* ۳۳  خدا،‏ خدای صلح و آرامش است،‏ نه خدای بی‌نظمی.‏ همان طور که در تمام جماعت‌های مقدّسان رسم است،‏ ۳۴  زنان باید در جلسات جماعت ساکت باشند،‏ چون اجازه ندارند خطاب به جماعت صحبت کنند،‏* بلکه باید طبق قوانین خدا مطیع باشند.‏ ۳۵  اگر آن‌ها دربارهٔ مطلبی سؤالی دارند،‏ باید در خانه از شوهرشان بپرسند،‏ چون برای زن شایسته نیست که خطاب به جماعت صحبت کند.‏ ۳۶  آیا فکر می‌کنید که پیام خدا از طرف شما داده شده؟‏* یا پیام او فقط به شما رسیده است؟‏ ۳۷  اگر کسی فکر کند که از طریق روح‌القدس توانایی نبوّت کردن یا توانایی‌های دیگری دارد،‏ باید تأیید کند مطلبی که برای شما می‌نویسم،‏ فرمانی از طرف خود سَرور* است.‏ ۳۸  اما اگر کسی این فرمان را رد کند،‏ خدا هم او را رد خواهد کرد.‏* ۳۹  پس برادران من،‏ همیشه دنبال این باشید که توانایی نبوّت کردن را به دست بیاورید و در عین حال کسی را از سخن گفتن به زبان‌ها منع نکنید.‏ ۴۰  همه چیز باید به طور شایسته و با نظم و ترتیب انجام شود.‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «نعمت‌های؛‏ هدیه‌های.‏»‏
نبوّت کردن شامل پیشگویی کردن یا اعلام پیامی از طرف خداست.‏
تحت‌اللفظی:‏ «نبوّتی.‏»‏
یا:‏ «چیزهای بی‌جان.‏»‏
منظور این است که نت‌ها به‌موقع نواخته نشود.‏
رجوع به ضمیمهٔ الف۵.‏
تحت‌اللفظی:‏ «توبیخی برای او خواهد بود.‏»‏
یا:‏ «باید نظم و ترتیب را حفظ کنند.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «اجازه ندارند سخن بگویند.‏»‏
یا:‏ «پیام خدا از شما سرچشمه گرفته؟‏»‏
یا احتمالاً:‏ «خداوند.‏»‏
یا احتمالاً:‏ «اگر کسی نادان باشد،‏ در نادانی خود خواهد ماند.‏»‏