نامهٔ يعقوب ۱‏:‏۱‏-‏۲۷

  • سلام‌ها ‏(‏۱‏)‏

  • پايداری شادی می‌آورد ‏(‏۲-‏۱۵‏)‏

    • آزموده‌شدن ايمان ‏(‏۳‏)‏

    • با ايمان طلب كنيد ‏(‏۵-‏۸‏)‏

    • اميالی كه به گناه و مرگ می‌انجامد ‏(‏۱۴،‏ ۱۵‏)‏

  • هر بخشش نيكو از بالاست ‏(‏۱۶-‏۱۸‏)‏

  • فقط شنونده مباشيد،‏ به كلام عمل كنيد ‏(‏۱۹-‏۲۵‏)‏

    • كسی كه به آينه می‌نگرد ‏(‏۲۳،‏ ۲۴‏)‏

  • پرستشی پاک و دور از آلودگی ‏(‏۲۶،‏ ۲۷‏)‏

۱  از طرف يعقوب،‏ غلام خدا و سَرورمان عيسی مسيح،‏ به ۱۲ طايفه‌ای كه در همه جا پراكنده‌اند.‏ سلام.‏ ۲  برادران من،‏ رويارويی با سختی‌های* گوناگون را كمال شادی بشماريد،‏ ۳  چون می‌دانيد وقتی ايمانتان اين گونه در سختی‌ها* آزموده می‌شود،‏ پايداری به بار می‌آورد.‏ ۴  پس بگذاريد پايداری كار خود را به انجام رساند تا شما كامل و از هر جهت بی‌عيب شويد و هيچ كمبودی نداشته باشيد.‏ ۵  بنابراين،‏ اگر كسی از شما محتاج حكمت است،‏ پيوسته آن را از خدا طلب كند و به او عطا خواهد شد؛‏ چون او خدايی است كه به همه با سخاوت و بدون سرزنش* عطا می‌كند.‏ ۶  اما شخص بايد پيوسته با ايمان طلب نمايد و هيچ شک نكند؛‏ زيرا كسی كه به خود ترديد راه می‌دهد،‏ همچون موج درياست كه با وزش باد به اين سو و آن سو رانده می‌شود.‏ ۷  در واقع،‏ چنين شخصی نبايد انتظار داشته باشد كه از يَهُوَه* چيزی دريافت كند،‏ ۸  او شخصی دودل و در همهٔ راه‌های خود بی‌ثبات است.‏ ۹  بگذار برادرِ حقير* از سرافراز شدن خود شاد باشد* ۱۰  و ثروتمند از حقير شدن خود،‏ چون ثروتمندان همچون گُل صحرا از ميان خواهند رفت.‏ ۱۱  همان طور كه خورشيد با گرمای سوزان خود طلوع می‌كند و گياه را خشک می‌سازد و گُل آن ريخته،‏ زيبايی‌اش بر باد می‌رود،‏ ثروتمند نيز حين فعاليت‌های خود از ميان خواهد رفت.‏ ۱۲  خوشا به حال آن كه در سختی* پايدار بماند؛‏ زيرا هنگامی كه از آزمايش سربلند بيرون آيد،‏ تاج حيات را خواهد يافت.‏ اين تاج را يَهُوَه* به كسانی كه همواره او را دوست می‌دارند،‏ وعده داده است.‏ ۱۳  وقتی كسی با آزمايشی روبرو می‌شود،‏ نگويد:‏ «خدا مرا آزمايش می‌كند.‏» زيرا همان طور كه نمی‌توان خدا را به عملی بد وسوسه كرد،‏* او نيز كسی را به عملی بد وسوسه نمی‌كند.‏ ۱۴  اما كسی كه با آزمايشی روبرو می‌شود،‏ مجذوب* و فريفتهٔ اميال خود می‌گردد.‏ ۱۵  سپس اگر ميل او بارور شود،‏ گناه را می‌زايد و اگر گناه به انجام رسد،‏ مرگ به بار می‌آورد.‏ ۱۶  برادران عزيزم،‏ گمراه مشويد.‏ ۱۷  هر بخشش نيكو و هر موهبت كامل از بالاست و از پدر نورهای آسمانی عطا می‌شود.‏ او تغيير نمی‌كند و دگرگون نمی‌شود؛‏ همچون سايه‌هايی نيست كه پيوسته در حال جنبش و تغييرند.‏ ۱۸  اين خواست او بود كه ما با كلام حقيقت،‏ هستی يابيم تا به نوعی نوبر آفريده‌های او گرديم.‏ ۱۹  برادران عزيز من،‏ اين را بدانيد:‏ هر كس بايد در شنيدن تند،‏ در گفتن كُند و در خشم آهسته باشد؛‏ ۲۰  زيرا خشم انسان،‏ آنچه را از ديد خدا درست است،‏* به بار نمی‌آورد.‏ ۲۱  پس هر كثيفی و هر اثری از بدی* را از خود دور كنيد و با ملايمت پذيرای كاشته شدن كلامی باشيد كه می‌تواند جانتان را نجات بخشد.‏ ۲۲  شما به كلام عمل كنيد و فقط شنوندهٔ آن مباشيد؛‏ شنونده‌ای كه خود را با استدلال نادرست فريب می‌دهد؛‏ ۲۳  زيرا اگر كسی كلام را بشنود و به آن عمل نكند،‏ همچون كسی است كه صورت خود را در آينه می‌نگرد ۲۴  و با اين كه خود را می‌بيند،‏ به محض اين كه از جلوی آينه كنار می‌رود،‏ فراموش می‌كند كه چگونه شخصی است.‏ ۲۵  اما كسی كه به شريعتِ كاملِ آزادی‌بخش* با دقت می‌نگرد و از اين تلاش خود دست نمی‌كشد،‏ شنونده‌ای فراموشكار نخواهد بود،‏ بلكه به كلام عمل می‌كند و در اين راه شادمان خواهد بود.‏ ۲۶  اگر كسی بپندارد كه پرستندهٔ خداست،‏* اما مهار زبان خود را محكم به دست نگيرد،‏ دل خود را می‌فريبد و پرستش او بيهوده است.‏ ۲۷  آن پرستش* كه از ديد پدر ما خدا،‏ پاک و به دور از آلودگی است،‏ اين است كه از يتيمان و بيوه‌زنان در مصيبت‌هايشان مراقبت كنيم و خود را از آلايش دنيا دور نگاه داريم.‏

پاورقی‌ها

يا:‏ «آزمايش‌های».‏
يا:‏ «آزمايش‌های».‏
يا:‏ «بدون عيبجويی».‏
اين يكی از ۲۳۷ مرتبه‌ای است كه نام خدا «يَهُوَه» در اين ترجمه به كار رفته است؛‏ رجوع به واژه‌نامه‏.‏
در اينجا منظور شخص تهيدست يا كسی است كه از نظر اجتماعی در مقامی پايين قرار دارد.‏
يا:‏ «به سرافراز شدن خود افتخار كند».‏
يا:‏ «آزمايش».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏
يا:‏ «زيرا خدا از بدی به دور است».‏
يا:‏ «طعمه».‏
تحت‌اللفظی:‏ «عدالت خدا».‏
يا احتمالاً:‏ «بدی‌های بسيار».‏
يا:‏ «شريعت كاملی كه به آزادی تعلق دارد»؛‏ منظور از «شريعت كامل» كل كلام خداست.‏
يا:‏ «متديّن است».‏
يا:‏ «مذهبی».‏