مَلاکی ۲‏:‏۱‏-‏۱۷

  • کوتاهی کاهنان در تعلیم به قوم ‏(‏۱-‏۹‏)‏

    • لب‌های کاهنان باید شناخت خدا را تعلیم دهد ‏(‏۷‏)‏

  • طلاق‌های نادرست در میان قوم ‏(‏۱۰-‏۱۷‏)‏

    • ‏«یَهُوَه می‌گوید،‏ ‹من از طلاق متنفرم›» ‏(‏۱۶‏)‏

۲  ‏«حالا ای کاهنان،‏ این فرمان برای شماست!‏ ۲  اگر گوش ندهید و نام مرا از صمیم دل جلال ندهید،‏ بر شما لعنت می‌فرستم و برکت‌های شما را به لعنت‌ها تبدیل خواهم کرد.‏ البته من برکت‌های شما را به لعنت‌ها تبدیل کرده‌ام،‏ چون به فرمان من توجه نمی‌کنید.‏»‏* این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏ ۳  ‏«ببینید!‏ به خاطر کارهای شما،‏ دانه‌ای را که کاشته‌اید نابود خواهم کرد،‏* و مدفوع حیواناتی را که در عیدهایتان قربانی می‌کنید به صورتتان خواهم پاشید و شما روی توده‌ای از مدفوع قربانی‌ها انداخته خواهید شد.‏ ۴  آن موقع می‌فهمید که من این فرمان را به شما داده‌ام تا عهدی که با لاوی بسته‌ام برقرار بماند.‏» این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏ ۵  ‏«عهد من با او،‏ عهدی برای زندگی و صلح بود،‏ و من آن‌ها را به او دادم تا خداترس شود.‏* او هم خداترس شد،‏ بله،‏ به ابهت نام من پی برد.‏ ۶  قوانین حقیقی را به مردم تعلیم می‌داد و ناراستی بر لب‌هایش نبود.‏ او در صلح و راستی با من گام برداشت و عدهٔ زیادی را از راه اشتباه برگرداند.‏ ۷  کاهنان باید راه شناخت خدا را به مردم تعلیم دهند و مردم باید خواهان این باشند که قانون* را از دهان آن‌ها بشنوند،‏ چون آن‌ها پیام‌رسانان یَهُوَه خدای لشکرها هستند.‏ ۸  ‏«اما شما از راه راست منحرف شدید و کاری کردید که عدهٔ زیادی قوانین را زیر پا بگذارند.‏* شما عهد لاوی را زیر پا گذاشتید.‏» این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏ ۹  ‏«بنابراین،‏ من شما را در مقابل همهٔ مردم حقیر و پست خواهم کرد،‏ چون در راه من نماندید و در اجرای قانون تبعیض قائل شدید.‏»‏ ۱۰  ‏«مگر همهٔ ما از یک پدر نیستیم؟‏ مگر یک خدا نبود که ما را آفرید؟‏ پس چرا به همدیگر خیانت می‌کنیم و عهدی را که خدا با پدرانمان است می‌شکنیم؟‏ ۱۱  مردم یهودا خیانت کرده‌اند و در اسرائیل و اورشلیم کاری نفرت‌انگیز انجام شده است؛‏ چون یهودا،‏ یَهُوَه را که مقدّس بودن* را دوست دارد،‏ بی‌حرمت کرده و دختر خدایی بیگانه را به زنی گرفته است.‏ ۱۲  یَهُوَه هر کسی را که این کار را انجام دهد،‏ هر کسی که باشد،‏ از خیمه‌های یعقوب ریشه‌کن خواهد کرد؛‏* حتی اگر کسی باشد که به یَهُوَه خدای لشکرها هدیه تقدیم می‌کند.‏»‏ ۱۳  ‏«کار دیگری* هم هست که شما با انجام آن باعث می‌شوید مذبح یَهُوَه غرق در اشک‌ها و گریه و ناله بشود.‏ در نتیجه،‏ او دیگر به هدیهٔ شما توجه نمی‌کند و هیچ چیز را از دست شما قبول نمی‌کند.‏ ۱۴  شما می‌پرسید:‏ ‹به چه دلیل هدیهٔ ما را قبول نمی‌کند؟‏› دلیلش این است که یَهُوَه بین تو و زن دوران جوانی‌ات شاهد بوده است.‏ با این که او شریک زندگی و همسر قانونی* توست،‏ به او خیانت کرده‌ای.‏ ۱۵  اما عده‌ای در میان شما بودند که این کار را نکردند،‏ چون هنوز تا حدّی از روح خدا برخوردار بودند.‏ آن‌ها دنبال چه چیزی بودند؟‏ آن‌ها می‌خواستند فرزندانشان حقیقتاً جزو قوم* خدا باشند.‏ پس مراقب تمایلات* خود باشید و به زنی که در جوانی گرفتید،‏ خیانت نکنید.‏» ۱۶  یَهُوَه خدای اسرائیل می‌گوید:‏ «من* از طلاق متنفرم،‏ همچنین از کسی که دست به خشونت می‌زند.‏»‏* این گفتهٔ یَهُوَه خدای لشکرهاست.‏ «مراقب تمایلات خود باشید و خیانت نکنید.‏ ۱۷  ‏«یَهُوَه از حرف‌های شما بیزار شده است.‏ ولی می‌پرسید:‏ ‹چرا بیزار شده است؟‏› چون می‌گویید،‏ ‹هر کسی که کار بدی انجام دهد،‏ در چشم یَهُوَه خوب است و مورد قبول اوست،‏› یا می‌گویید،‏ ‹خدای عدالت کجاست؟‏›»‏

پاورقی‌ها

تحت‌اللفظی:‏ «در دلتان جا نمی‌دهید.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «سرزنش خواهم کرد.‏»‏
یا:‏ «عزّت و احترام من را حفظ کند.‏»‏
یا:‏ «تعلیم.‏»‏
یا احتمالاً:‏ «و با تعالیم غلط باعث لغزش عدهٔ زیادی شدید.‏»‏
یا احتمالاً:‏ «مکان مقدّس.‏»‏
یا:‏ «قطع خواهد کرد.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «دومی.‏»‏
یا:‏ «زنی که با او عهد بسته‌ای.‏»‏
یا:‏ «نواده؛‏ نوادگان.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «روح.‏» رجوع به واژه‌نامه:‏ «روح.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «او.‏»‏
یا:‏ «جامه‌اش را به خشونت می‌پوشاند.‏»‏