مزمور ۷۴‏:‏۱‏-‏۲۳

  • خدایا،‏ قومت را به یاد آور!‏

    • از کارهای نجات‌بخش خدا یاد می‌شود ‏(‏۱۲-‏۱۷‏)‏

    • ‏«ببین که دشمنان چطور به تو توهین می‌کنند» ‏(‏۱۸‏)‏

مَسکیلِ* آساف.‏ ۷۴  ای خدا،‏ چرا برای همیشه ما را ترک کرده‌ای؟‏ چرا آتش خشمت نسبت به ما که گلهٔ چراگاه تو هستیم،‏ شعله‌ور شده است؟‏ ۲  قومت را به یاد آور،‏ قومی که از زمان‌های قدیم انتخاب کردی؛‏قومی که بازخرید کردی تا مال* تو باشند.‏ کوه صَهیون را به یاد آور،‏ جایی که ساکن بودی.‏ ۳  به سوی این خرابه‌های قدیمی قدم بردار،‏ و ببین که دشمن چطور همه چیز را در مکان مقدّس تو خراب کرده است!‏ ۴  دشمنانت در معبد تو فریاد پیروزی سر دادند،‏ و پرچمشان را به نشانهٔ پیروزی در آنجا برپا کردند.‏ ۵  آن‌ها مثل هیزم‌شکنانی بودند که تمام درختان جنگل را با تبر قطع می‌کنند.‏ ۶  آن‌ها تمام نقش‌های تراشیدهٔ معبد* تو را با گرز و تبر خرد کردند.‏ ۷  مکان مقدّس تو را به آتش کشیدند،‏ و خانهٔ تو را که نامت روی آن بود،‏ بی‌حرمت و با خاک یکسان کردند.‏ ۸  آن‌ها و فرزندانشان به خودشان گفتند:‏ ‏«تمام مکان‌های پرستش خدا که در این سرزمین است،‏ باید به آتش کشیده شود.‏»‏ ۹  دیگر پرچم* خودمان را در جایی نمی‌بینیم؛‏دیگر پیامبری در میان ما نیست،‏و هیچ کس نمی‌داند که این وضعیت تا کی ادامه دارد.‏ ۱۰  ای خدا،‏ تا کی به دشمنانت اجازه می‌دهی که به تو توهین کنند؟‏ آیا می‌گذاری که آن‌ها تا ابد به نام تو بی‌احترامی کنند؟‏ ۱۱  چرا دستت را عقب کشیده‌ای و دست به کار نمی‌شوی؟‏ دست راستت را از زیر لباست* بیرون بیاور و نابودشان کن!‏ ۱۲  ای خدا،‏ تو از قدیم پادشاه من بوده‌ای،‏خدایی که بر روی زمین کارهای نجات‌بخش انجام می‌دهد.‏ ۱۳  تو با قدرتت دریا را شکافتی،‏و سرهای هیولاهای دریایی را در آب‌ها شکستی.‏ ۱۴  تو سرهای لِویاتان* را کوبیدی،‏و گوشتش را خوراک صحرانشینان کردی.‏ ۱۵  از زمین و صخره‌ها،‏ چشمه‌ها و نهرها را جاری کردی،‏و رودخانه‌هایی را که همیشه جاری بودند،‏ خشک کردی.‏ ۱۶  تو شب و روز را به وجود آوردی،‏ و خورشید و ماه* را در آسمان گذاشتی.‏ ۱۷  تو تمام حد و مرز زمین را تعیین کردی،‏و تابستان و زمستان را به وجود آوردی.‏ ۱۸  ای یَهُوَه،‏ ببین که دشمنان چطور به تو توهین می‌کنند،‏و چطور مردم نادان به نامت بی‌احترامی می‌کنند.‏ ۱۹  قوم ستمدیده‌ات را تا ابد فراموش نکن؛‏ قومت* را که مثل یک کبوتر* ضعیف هستند،‏ به جانوران وحشی تسلیم نکن!‏ ۲۰  عهدی را که با ما بستی به یاد آور،‏چون هر گوشهٔ تاریک زمین پر از ظلم و خشونت شده است.‏ ۲۱  نگذار مظلومان با ناامیدی و دلسردی برگردند.‏بگذار درماندگان و فقیران نام تو را ستایش کنند.‏ ۲۲  خدایا،‏ بلند شو و از حق خود دفاع کن.‏ ببین که مردم نادان چطور تمام روز به تو توهین می‌کنند.‏ ۲۳  گفته‌های دشمنانت را فراموش نکن!‏ فریادهای مخالفانت را که پیوسته بلندتر می‌شود،‏ از یاد نبر!‏

پاورقی‌ها

رجوع به واژه‌نامه.‏
یا:‏ «میراث؛‏ دارایی.‏»‏
یا:‏ «مکان مقدّس.‏»‏
یا:‏ «نشانه؛‏ علامت.‏»‏
یا:‏ «از داخل سینه‌ات.‏»‏
رجوع به واژه‌نامه.‏
یا:‏ «نورافشان‌ها.‏»‏
یا:‏ «جان قومت.‏»‏
یا:‏ «قمری.‏»‏