مزمور ۵۶‏:‏۱‏-‏۱۳

  • دعای داوود،‏ وقتی تحت آزار و اذیت قرار گرفته بود

    • ‏«توکّلم به خداست» ‏(‏۴‏)‏

    • ‏«اشک‌هایم را در مَشکت جمع کن» ‏(‏۸‏)‏

    • ‏«انسان خاکی چه کار می‌تواند با من بکند؟‏» ‏(‏۴‏،‏ ۱۱‏)‏

برای رهبر خوانندگان و نوازندگان؛‏ با سبک «کبوتری ساکت در دوردست.‏» غزلی* از داوود،‏ وقتی فِلیسطی‌ها او را در جَت اسیر کردند.‏ ۵۶  خدایا،‏ به من رحم کن،‏ چون دشمنانم* بی‌امان به من حمله می‌کنند.‏ آن‌ها هر روز با من می‌جنگند و به من ظلم می‌کنند.‏ ۲  مخالفانم هر روز به من هجوم می‌آورند،‏و کسانی که با غرور و خودپسندی با من می‌جنگند،‏ زیادند.‏ ۳  ای خدا،‏ وقتی ترس در دلم می‌افتد،‏ به تو توکّل می‌کنم.‏ ۴  من توکّلم به خداست،‏ خدایی که کلامش را ستایش می‌کنم.‏توکّلم به خداست،‏ برای همین ترس به دل راه نمی‌دهم.‏ پس انسان خاکی چه کار می‌تواند با من بکند؟‏ ۵  آن‌ها هر روز به دنبال راهی هستند که مرا اذیت کنند،‏و فکر و ذکرشان این است که به من آسیب برسانند.‏ ۶  آن‌ها برای حمله به من کمین می‌کنند،‏و همهٔ کارهایم را زیر نظر دارند،‏چون می‌خواهند جانم را بگیرند.‏ ۷  ای خدا،‏ آن‌ها را به دلیل شرارتشان مجازات کن؛‏ ملت‌ها را با خشم خود از پا درآور!‏ ۸  تو خوب می‌دانی که وقتی فراری بودم،‏ چه سختی‌هایی کشیدم.‏ لطفاً اشک‌هایم را در مَشکت* جمع کن!‏ آیا حساب آن‌ها در دفتر تو ثبت نشده است؟‏ ۹  روزی که از خدا کمک بخواهم،‏ دشمنانم عقب‌نشینی می‌کنند.‏ کاملاً مطمئنم که خدا با من است.‏ ۱۰  توکّلم به خداست،‏ خدایی که کلامش را ستایش می‌کنم.‏توکّلم به یَهُوَه است،‏ خدایی که کلامش را ستایش می‌کنم.‏ ۱۱  توکّلم به خداست،‏ برای همین ترس به دل راه نمی‌دهم.‏ پس انسان خاکی چه کار می‌تواند با من بکند؟‏ ۱۲  ای خدا،‏ به قول‌هایی که به تو داده‌ام پای‌بند می‌مانم،‏و در دعاهایم به تو می‌گویم که چقدر شکرگزار و قدردانم،‏ ۱۳  زیرا تو مرا از مرگ نجات دادی،‏و نگذاشتی پایم بلغزد و زمین بخورم.‏برای همین الآن زنده* هستم و در حضور تو ای خدا راه می‌روم.‏

پاورقی‌ها

به عبری:‏ «میکتامی.‏» رجوع به واژه‌نامه.‏
تحت‌اللفظی:‏ «انسان فانی.‏»‏
منظور کیسه‌ای چرمی است.‏ رجوع به واژه‌نامه:‏ «مَشک.‏»‏
یا:‏ «در پرتو نور زندگان.‏»‏