مزمور ۵‏:‏۱‏-‏۱۲

  • یَهُوَه پناهگاه درستکاران است

    • خدا از شرارت بیزار است ‏(‏۴،‏ ۵‏)‏

    • ‏«راهی را که باید بروم،‏ برایم هموار کن» ‏(‏۸‏)‏

برای رهبر خوانندگان و نوازندگان؛‏ با نِحیلوت.‏* ترانه‌ای از داوود.‏ ۵  ای یَهُوَه،‏ به دعایم گوش بده؛‏به آه و ناله‌ام توجه کن.‏ ۲  ای پادشاه من،‏ ای خدای من،‏ به دادم برس،‏چون به توست که دعا می‌کنم.‏ ۳  ای یَهُوَه،‏ هر روز صبح وقتی به تو دعا می‌کنم،‏ صدایم را می‌شنوی؛‏من نگرانی‌هایم را به تو می‌گویم و برای جوابت انتظار می‌کشم.‏ ۴  تو خدایی نیستی که از شرارت لذّت ببری؛‏هیچ شخص بدی نمی‌تواند مهمان تو باشد.‏ ۵  هیچ شخص خودپسندی اجازه ندارد در حضورت بایستد.‏ تو از همهٔ کسانی که رفتارشان شریرانه است،‏ نفرت داری.‏ ۶  تو ای یَهُوَه،‏ دروغگویان را نابود خواهی کرد،‏ و از فریبکاران و کسانی که دست به خشونت* می‌زنند،‏ بیزاری.‏ ۷  اما من به خاطر محبت پایدار و بی‌کرانت وارد خانهٔ مقدّست می‌شوم.‏من با ترس و احترام به سمت معبد مقدّست تعظیم می‌کنم.‏ ۸  ای یَهُوَه،‏ به خاطر دشمنانم مرا به راه درست هدایت کن؛‏راه خود را به من نشان بده.‏ ۹  هیچ کدام از حرف‌هایشان قابل اعتماد نیست؛‏باطنشان پر از شرارت و بدجنسی است؛‏دهانشان* مثل یک قبرِ باز است؛‏حرف‌هایی که به زبان می‌آورند،‏ پر از تملّق و چاپلوسی است.‏ ۱۰  اما تو ای خدا،‏ آن‌ها را محکوم می‌کنی.‏آن‌ها در قبری که برای دیگران کنده‌اند،‏ می‌افتند.‏ به خاطر گناهان زیادی که مرتکب شده‌اند،‏ آن‌ها را دور بینداز،‏چون بر ضدّ تو سرکشی کرده‌اند.‏ ۱۱  همهٔ کسانی که به تو پناه می‌آورند،‏ شاد و خوشبختند،‏و همیشه آواز شادی سر می‌دهند.‏ تو نمی‌گذاری کسی به آن‌ها آسیب برساند.‏کسانی که عاشق نامت هستند،‏ بسیار شادند،‏ ۱۲  چون تو ای یَهُوَه،‏ به درستکاران برکت می‌دهی،‏و آن‌ها را از هر طرف با سپر بزرگ لطفت محافظت می‌کنی.‏

پاورقی‌ها

احتمالاً نوعی ساز بادی.‏ رجوع به واژه‌نامه.‏
یا:‏ «خونریزی.‏»‏
یا:‏ «گلویشان.‏»‏