مزمور ۴۴:۱-۲۶
برای رهبر خوانندگان و نوازندگان. مَسکیلِ* پسران قورَح.+
۴۴ خدایا، ما به گوشهای خودمان شنیدهایم،و اجدادمان برایمان تعریف کردهاند +که تو در زمان آنها و در دوران گذشته،چه کارهای شگفتانگیزی انجام دادی.
۲ تو با دست خودت ملتها را از سرزمینشان بیرون کردی،+و سرزمینشان را به اجداد ما دادی.+
تو ملتها را شکست دادی و آنها را پراکنده کردی.+
۳ اجداد ما به زورِ شمشیرشان این سرزمین را تسخیر نکردند،+و به زور بازوی خود بر دشمنانشان پیروز نشدند،+
بلکه چون تو قومت را دوست داشتی،+دشمنانشان را با دست راست و بازوی خودت و با لطف بیکرانت* شکست دادی.+
۴ ای خدا، تو پادشاه من هستی؛+کاری کن که یعقوب کاملاً پیروز شود.*
۵ ما به قدرت تو دشمنانمان را شکست میدهیم؛*+و به نام تو کسانی را که به ضدّ ما بلند میشوند، پایمال میکنیم.+
۶ توکّل من به تیر و کمانم نیست،و شمشیرم نمیتواند مرا نجات دهد.+
۷ تو بودی که ما را از دست دشمنانمان نجات دادی،+و کسانی را که از ما متنفرند، خوار و ذلیل کردی.
۸ ای خدا، ما تمام روز تو را ستایش میکنیم،و تا ابد نام تو را با شکرگزاری جلال میدهیم. (سِلاه)
۹ ولی حالا تو ما را سرافکنده کردهای و به حال خودمان واگذاشتهای،و دیگر در جنگ از لشکرهای ما پشتیبانی نمیکنی.
۱۰ ما را مجبور میکنی که از دست دشمنانمان فرار کنیم؛+کسانی که از ما متنفرند، هر چه دلشان میخواهد از ما به غنیمت میگیرند.
۱۱ تو ما را تسلیم کردهای تا مثل گوسفند کشته شویم،و ما را بین ملتها پراکنده کردهای.+
۱۲ تو قومت را ارزان فروختهای،+و از فروش آنها هیچ سودی نبردهای.
۱۳ ما را پیش همسایگانمان بیآبرو کردهای؛اطرافیانمان ما را مسخره میکنند و با طعنه به ما میخندند.
۱۴ کاری کردهای که ملتها به ما توهین کنند،+و قومها با تمسخر به ما نگاه کنند و سر تکان دهند.
۱۵ تمام روز احساس حقارت میکنم،و نمیتوانم سرم را از شدّت شرمساری بلند کنم،
۱۶ زیرا توهینها و کنایههایشان را میشنوم،و دشمنان ما سعی میکنند از ما انتقام بگیرند.
۱۷ با این که تمام اینها به سر ما آمده، تو را فراموش نکردهایم،و عهدی را که با ما بستی، زیر پا نگذاشتهایم.+
۱۸ دلبستگیمان را به تو از دست ندادهایم،و از راه تو منحرف نشدهایم.
۱۹ با وجود این، ما را در لانهٔ شغالها بدون کمک رها کردهای،*و گذاشتهای سایهٔ سیاه مصیبت، ما را بپوشاند.
۲۰ ای خدای ما، اگر نام تو را فراموش میکردیم،یا دست دعا به سوی خدای دیگری بلند میکردیم،
۲۱ آیا تو ای خدا متوجه نمیشدی؟
تو از رازهای دل ما باخبری.+
۲۲ به خاطر تو تمام روز با مرگ روبرو میشویم؛و مثل گوسفندانی شدهایم که به کشتارگاه برده میشوند.+
۲۳ ای یَهُوَه، بیدار شو! چرا خوابیدهای؟+
بلند شو! ما را تا ابد به حال خودمان رها نکن.+
۲۴ چرا روی خودت را از ما برمیگردانی؟
چرا رنج و مصیبت ما را نادیده میگیری؟
۲۵ از خواری و ذلّت با خاک یکسان شدهایم،و طوری نقش بر زمین شدهایم که هیچ کاری نمیتوانیم بکنیم.+
۲۶ بلند شو و به کمک ما بیا!+
ما را به خاطر محبت پایدارت* نجات بده.*+
پاورقیها
^ واژهنامه: «مَسکیل.»
^ یا: «نور چهرهات.»
^ یا: «فرمان بده که یعقوب نجات پیدا کند.»
^ یا: «به عقب میرانیم.»
^ تحتاللفظی: «خرد کردهای.»
^ واژهنامه: «محبت پایدار.»
^ تحتاللفظی: «بازخرید کن.»
