مزمور ۴۳‏:‏۱‏-‏۵

  • خدا داور و نجات‌دهندهٔ ماست

    • ‏«نور و حقیقت خودت را بفرست» ‏(‏۳‏)‏

    • ‏«چرا اینقدر ناامید شده‌ام؟‏» ‏(‏۵‏)‏

    • ‏«باید برای خدا انتظار بکشم» ‏(‏۵‏)‏

۴۳  ای خدا،‏ مرا داوری کن،‏در مقابل ملتی بی‌وفا از حق من دفاع کن.‏ مرا از دست فریبکاران و بدکاران نجات بده.‏ ۲  تو خدای من و پناهگاه* من هستی.‏ چرا مرا از خود رانده‌ای؟‏ چرا باید به خاطر ظلم دشمنانم،‏ ناله‌کنان این طرف و آن طرف بروم؟‏ ۳  نور و حقیقت خودت را بفرست،‏ تا راهنمای من باشند،‏و مرا به کوه مقدّس و خیمهٔ پرشکوهت هدایت کنند.‏ ۴  آن وقت به مذبح تو ای خدا می‌آیم،‏به پیشگاه تو که خدای من و اوج شادی‌ام هستی،‏ و تو را ای خدای من،‏ با نواختن چنگ ستایش می‌کنم.‏ ۵  به خودم می‌گویم:‏ «چرا اینقدر ناامید شده‌ام؟‏ چرا دلم اینقدر آشفته و پریشان است؟‏ باید برای خدا انتظار بکشم،‏چون می‌دانم که دوباره او را به عنوان نجات‌دهندهٔ بزرگ و خدایم ستایش می‌کنم.‏»‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «قلعهٔ.‏»‏