مزمور ۱۲۹‏:‏۱‏-‏۸

  • به ما حمله شد،‏ اما شکست نخوردیم

    • ‏«همهٔ کسانی که از صَهیون بیزارند،‏ سرافکنده و رسوا می‌شوند» ‏(‏۵‏)‏

یکی از سرودهایی که در راه اورشلیم،‏ موقع بالا رفتن از کوه خوانده می‌شد.‏ ۱۲۹  ‏«دشمنانم از دوران جوانی‌ام همیشه به من حمله کرده‌اند.‏»‏ بگذار اسرائیلیان این را بگویند:‏ ۲  ‏«دشمنانم از دوران جوانی‌ام همیشه به من حمله کرده‌اند،‏اما نتوانسته‌اند مرا شکست دهند.‏ ۳  آن‌ها پشتم را مثل زمینی شخم‌زده کردند،‏و شیارهای طولانی روی آن زدند.‏»‏ ۴  اما یَهُوَه عادل است.‏او طناب‌هایی را که شریران به من بستند،‏ پاره کرد.‏ ۵  همهٔ کسانی که از صَهیون بیزارند،‏سرافکنده و رسوا می‌شوند و عقب‌نشینی می‌کنند.‏ ۶  آن‌ها مثل علف‌هایی می‌شوند که روی پشت‌بام‌ها رشد می‌کنند،‏و قبل از این که کسی آن‌ها را بچیند،‏ خشک می‌شوند.‏ ۷  دروگران نمی‌توانند دستشان را با آن علف‌ها پر کنند،‏و آنقدر جمع کنند که بتوانند آن‌ها را به شکل بافه ببندند.‏ ۸  رهگذران نخواهند گفت:‏ ‏«یَهُوَه به شما برکت بدهد!‏»‏یا «ما به نام یَهُوَه برایتان برکت می‌خواهیم!‏»‏

پاورقی‌ها