مزمور ۱۲۴‏:‏۱‏-‏۸

  • ‏«اگر یَهُوَه با ما نمی‌بود،‏ چه می‌شد؟‏»‏

    • فرار از تله‌ای که شکست ‏(‏۷‏)‏

    • ‏«یاور ما خداست،‏ خدایی که نامش یَهُوَه است» ‏(‏۸‏)‏

یکی از سرودهایی که در راه اورشلیم،‏ موقع بالا رفتن از کوه خوانده می‌شد.‏ مزمور داوود.‏ ۱۲۴  ‏«اگر یَهُوَه با ما نمی‌بود،‏ چه می‌شد؟‏»‏ بگذار اسرائیلیان این را بگویند:‏ ۲  ‏«وقتی دشمنانمان به ما حمله می‌کردند،‏اگر یَهُوَه با ما نمی‌بود،‏ چه می‌شد؟‏ ۳  وقتی آن‌ها از دست ما شدیداً خشمگین می‌شدند،‏ما را زنده می‌بلعیدند!‏ ۴  سیلاب،‏ ما را با خودش می‌برد،‏و آب‌های خروشان از سر ما می‌گذشت!‏ ۵  و سرانجام در آن آب‌های خروشان غرق می‌شدیم.‏ ۶  یَهُوَه را ستایش کنید،‏چون او نگذاشت که خوراک دشمنانمان* شویم.‏ ۷  ما مثل یک پرنده،‏از تلهٔ شکارچی فرار کردیم!‏تله شکست،‏و ما آزاد شدیم.‏ ۸  یاور ما خداست،‏ خدایی که نامش یَهُوَه است؛‏اوست که آسمان و زمین را آفرید.‏»‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «شکار دندان‌های دشمنانمان.‏»‏