مزمور ۱۰۸‏:‏۱‏-‏۱۳

  • دعا برای پیروزی

    • کمک انسان بی‌فایده است ‏(‏۱۲‏)‏

    • ‏«ای خدا،‏ تویی که به ما قدرت و نیرو می‌دهی» ‏(‏۱۳‏)‏

مزمور و ترانهٔ داوود.‏ ۱۰۸  ای خدا،‏ در دلم استوار و محکم هستم!‏ برای ستایش تو با تمام وجودم سرود می‌خوانم و ساز می‌زنم.‏ ۲  ای ساز زِهی و چنگ من،‏ بیدار شوید و به صدا درآیید!‏ من حتی خورشید را بیدار می‌کنم!‏ ۳  ای یَهُوَه،‏ تو را بین قوم‌ها ستایش می‌کنم،‏و بین ملت‌ها برای ستایش تو سرود می‌خوانم،‏* ۴  چون محبت پایدار* تو آنقدر عظیم است که تا آسمان‌ها می‌رسد،‏و وفاداری‌ات آنقدر زیاد است که تا ابرها می‌رسد!‏ ۵  خدایا،‏ عظمتت را در آسمان‌ها نشان بده،‏و جلالت را در سراسر زمین.‏ ۶  ای خدایی که ما را دوست داری به دعایم جواب بده،‏و با دست راستت ما را نجات بده.‏ ۷  خداوند در قدّوسیت و پاکی خود* می‌گوید:‏ ‏«وقتی شهر شِکیم را به قومم بدهم،‏و درّهٔ* سُکّوت را بین آن‌ها تقسیم کنم،‏ بی‌اندازه شاد می‌شوم!‏ ۸  جِلعاد و مَنَسّی مال من هستند؛‏اِفرایِم کلاهخود من است،‏و یهودا،‏ عصای فرمانروایی من.‏ ۹  قوم موآب را مثل لگن برای شست‌وشو به کار می‌برم؛‏ کفشم را بر قوم اَدوم پرت می‌کنم،‏ و بر سرزمین فِلیسطیه فریاد پیروزی سر می‌دهم.‏»‏ ۱۰  چه کسی مرا به شهر حصاردار می‌برد؟‏ چه کسی مرا به اَدوم هدایت می‌کند تا آن را تسخیر کنم؟‏ ۱۱  خدایا،‏ تویی که این پیروزی را به ما می‌دهی!‏اما فعلاً ما را دور انداخته‌ای و دیگر از لشکرهای ما حمایت نمی‌کنی.‏ ۱۲  ای خدا،‏ در این موقعیت سخت به ما کمک کن،‏چون کمک انسان* بی‌فایده است.‏ ۱۳  ای خدا،‏ تویی که به ما قدرت و نیرو می‌دهی،‏و دشمنانمان را پایمال می‌کنی!‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «ساز می‌زنم.‏»‏
رجوع به واژه‌نامه.‏
یا احتمالاً:‏ «در مکان مقدّسش.‏»‏
یا:‏ «دشت.‏»‏
یا:‏ «نجات توسط انسان.‏»‏