مزمور ۱۰۲‏:‏۱‏-‏۲۸

  • دعای شخص رنج‌دیده

    • ‏«مثل پرنده‌ای تنها هستم» ‏(‏۷‏)‏

    • ‏«عمر من مثل سایه‌ای زودگذر است» ‏(‏۱۱‏)‏

    • ‏«یَهُوَه صَهیون را بازسازی خواهد کرد» ‏(‏۱۶‏)‏

    • یَهُوَه از ازل بوده و تا ابد خواهد بود ‏(‏۲۶،‏ ۲۷)‏

دعای شخص رنج‌دیده،‏ وقتی امیدی ندارد* و نگرانی‌هایش را به درگاه یَهُوَه می‌آورد.‏ ۱۰۲  ای یَهُوَه،‏ دعایم را بشنو؛‏بگذار فریاد کمکم به گوش تو برسد.‏ ۲  وقتی در سختی‌ها و مشکلات هستم،‏ روی خودت را از من برنگردان.‏ به من توجه کن* و گوش بده؛‏وقتی دعا می‌کنم،‏ سریع به من جواب بده.‏ ۳  روزهای عمرم مثل دود بر باد می‌رود،‏استخوان‌هایم مثل هیزمی هستند که در تنور آتش می‌سوزد.‏ ۴  دلم مثل علفی است که خشک و پژمرده شده؛‏حتی فراموش می‌کنم که غذا بخورم.‏ ۵  از بس که با صدای بلند ناله می‌کنم،‏بدنم پوست و استخوان شده است.‏ ۶  مثل پلیکانی هستم که تنها در بیابان است؛‏مثل جغد کوچکی هستم که در خرابه‌هاست.‏ ۷  مثل پرنده‌ای تنها هستم که بر بام نشسته است؛‏خواب بر چشمانم نمی‌آید.‏* ۸  دشمنانم تمام روز به من طعنه می‌زنند.‏ کسانی که مرا مسخره می‌کنند،‏ اسمم را برای لعنت استفاده می‌کنند.‏ ۹  خاکستر غذای* من است،‏و نوشیدنی‌ام با اشک‌هایم مخلوط شده است،‏ ۱۰  زیرا تو خشمگین و عصبانی هستی،‏و مرا بلند کردی تا دور بیندازی.‏ ۱۱  عمر من مثل سایه‌ای زودگذر است،‏مثل علفی است که خشک و پژمرده شده است.‏ ۱۲  اما تو ای یَهُوَه،‏ جاودانی هستی،‏و تمام نسل‌ها از شهرت* تو صحبت خواهند کرد.‏ ۱۳  مطمئنم که دست به کار می‌شوی و به صَهیون رحمت نشان می‌دهی،‏چون الآن وقت آن است که لطفت را به این شهر نشان دهی؛‏الآن آن زمان معین رسیده است.‏ ۱۴  بندگانت سنگ‌های صَهیون را دوست دارند،‏و حتی به خاک‌هایش دل بسته‌اند.‏ ۱۵  ملت‌ها از نام یَهُوَه،‏و پادشاهان زمین از شکوه و جلال او خواهند ترسید؛‏ ۱۶  چون یَهُوَه صَهیون را بازسازی خواهد کرد؛‏او در شکوه و جلالش ظاهر خواهد شد.‏ ۱۷  آن وقت به دعای نیازمندان توجه می‌کند،‏و دعایشان را نادیده نمی‌گیرد.‏ ۱۸  این‌ها همه برای نسل آینده نوشته می‌شود،‏تا قومی که قرار است در آینده به وجود آیند،‏* یاه را ستایش کنند.‏ ۱۹  یَهُوَه از عرش مقدّسش به پایین نگاه می‌کند،‏او از آسمان به زمین نگاه می‌کند،‏ ۲۰  تا آه و نالهٔ زندانیان را بشنود،‏و کسانی را که محکوم به مرگ شدند،‏ آزاد کند.‏ ۲۱  به این ترتیب،‏ نام یَهُوَه در صَهیون اعلام خواهد شد،‏و او را در اورشلیم ستایش خواهند کرد؛‏ ۲۲  آن وقت،‏ قوم‌ها و حکومت‌ها جمع می‌شوندتا یَهُوَه را بپرستند.‏ ۲۳  خدا در جوانی قوّتم را از چنگم گرفت،‏و عمرم را کوتاه کرد.‏ ۲۴  پس گفتم:‏ «ای خدای من،‏تو که همیشه* زنده هستی،‏نگذار در جوانی بمیرم.‏ ۲۵  تو در زمان‌های بسیار قدیم بنیاد زمین را گذاشتی،‏و آسمان‌ها کار دست توست.‏ ۲۶  آن‌ها از بین می‌روند،‏ اما تو باقی می‌مانی؛‏آن‌ها مثل لباس،‏ کهنه و فرسوده می‌شوند.‏ تو آن‌ها را مثل لباس عوض خواهی کرد و آن‌ها از بین خواهند رفت.‏ ۲۷  اما تو همیشه همان هستی و عمر تو هیچ وقت تمام نمی‌شود.‏ ۲۸  فرزندان خادمانت در امنیت زندگی خواهند کرد،‏و نسل آن‌ها همیشه در حضور تو باقی می‌مانند.‏»‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «عاجز و ناتوان است.‏»‏
یا:‏ «خم شو.‏»‏
یا احتمالاً:‏ «لاغر و ضعیفم.‏»‏
یا:‏ «نان.‏»‏
یا:‏ «نام.‏» تحت‌اللفظی:‏ «یادگاری.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «آفریده شوند.‏»‏
یا:‏ «در تمام نسل‌ها.‏»‏