داوران ۱:۱-۳۶
۱ بعد از مرگ یوشَع،+ اسرائیلیان از یَهُوَه پرسیدند:+ «کدام یک از ما اول برای جنگ با کنعانیان برود؟»
۲ یَهُوَه جواب داد: «یهودا برود.+ من آن سرزمین را به دست او تسلیم میکنم.»*
۳ یهودا به برادرش شَمعون گفت: «با من به منطقهای که سهم من است*+ بیا تا با کنعانیان بجنگیم. من هم با تو به منطقهای که سهم توست میآیم.» بنابراین شَمعون با او رفت.
۴ وقتی یهودا به آنجا رفت، یَهُوَه کنعانیان و فِرِزّیان را به دست مردان یهودا تسلیم کرد + و آنها ۱۰٬۰۰۰ نفر را در بازِق شکست دادند.
۵ آنها اَدونیبازِق را در بازِق پیدا کردند و با او جنگیدند و کنعانیان + و فِرِزّیان + را شکست دادند.
۶ اَدونیبازِق فرار کرد و آنها او را تعقیب کردند. بعد او را گرفتند و انگشتهای شست دست و پایش را قطع کردند.
۷ اَدونیبازِق گفت: «هفتاد پادشاه که شست دست و پایشان قطع شده، از تهماندهٔ غذایی که سر سفرهٔ من است* میخورند. پس خدا همان بلایی را که من به سر آنها آوردم، به سر خودم آورده.» بعد اَدونیبازِق را به اورشلیم + بردند و او آنجا مرد.
۸ به علاوه، مردان یهودا به اورشلیم حمله کردند و آنجا را به تصرّف درآوردند.+ آنها ساکنان شهر را با شمشیر کشتند و شهر را به آتش کشیدند.
۹ بعد از آن، مردان یهودا رفتند تا با کنعانیان ساکن در کوهستانها و نِگِب و شِفیله بجنگند.+
۱۰ به این ترتیب، مردان یهودا به کنعانیان ساکن حِبرون (اسم سابق حِبرون، قَریهاَربَع بود) حمله کردند و شیشای، اَخیمان و تَلمای را شکست دادند.+
۱۱ بعد از آنجا، آنها به ساکنان دِبیر حمله کردند.+ (اسم سابق دِبیر، قَریهسِفِر بود.)+
۱۲ کالیب + گفت: «هر کسی که به قَریهسِفِر حمله کند و آن را تصرّف کند، دخترم عَکسه را به او میدهم.»+
۱۳ قِناز + برادر کوچکتر کالیب، پسری داشت به اسم عُتنِئیل + و او کسی بود که شهر را تسخیر کرد. پس کالیب دخترش عَکسه را به عُتنِئیل داد.
۱۴ عَکسه وقتی به طرف خانه میرفت، شوهرش را ترغیب کرد و گفت: «از پدرم کالیب قطعه زمینی بخواه.» بعد عَکسه از الاغش پیاده شد* و کالیب از او پرسید: «چه میخواهی؟»
۱۵ عَکسه به او گفت: «لطفاً یک هدیه به من بده که نشانهٔ برکتی از طرف توست. آن زمینی که در جنوب* به من دادی، زمین خشک و بایری است. جولَتمائیم* را هم به من بده.» پس کالیب زمین بالا و پایین جولَت را هم به او داد.
۱۶ قینیان + که از نوادگان پدرزن موسی + بودند با مردم یهودا از شهر درختان نخل + به بیابان یهودا که در جنوب عَراد + است، رفتند و بین مردم آنجا ساکن شدند.+
۱۷ یهودا و برادرش شَمعون به کنعانیان ساکن صِفات حمله کردند و آنجا را نابود کردند + و اسم آن شهر را حُرما گذاشتند.+
۱۸ بعد یهودا غزه + و اَشقِلون + و عِقرون + را همراه با منطقههای اطرافشان به تصرّف درآورد.
۱۹ یَهُوَه با طایفهٔ یهودا بود و آنها منطقهٔ کوهستانی را تصرّف کردند، ولی نتوانستند ساکنان دشت را بیرون کنند، چون آنها ارابههای داسدار* داشتند.+
۲۰ حِبرون هم طبق قول موسی به کالیب داده شد + و او سه پسر عَناق را از آنجا بیرون کرد.+
۲۱ ولی طایفهٔ بنیامین، یِبوسیان ساکن اورشلیم را بیرون نکردند، برای همین یِبوسیان تا امروز با طایفهٔ بنیامین در اورشلیم زندگی میکنند.+
۲۲ در این بین، خاندان یوسِف + به بِیتئیل حمله کردند و یَهُوَه با آنها بود.+
۲۳ نوادگان یوسِف در بِیتئیل جاسوسی میکردند. (نام سابق شهر بِیتئیل، لوز بود.)+
۲۴ آن جاسوسان مردی را دیدند که از شهر بیرون میرود. آنها به او گفتند: «لطفاً راه ورود به شهر را به ما نشان بده و ما هم محبتت را جبران میکنیم.»*
۲۵ آن مرد راه ورود به شهر را به آنها نشان داد و آنها مردم شهر را با شمشیر نابود کردند، ولی آن مرد و خانوادهاش را زنده نگه داشتند و گذاشتند که بروند.+
۲۶ آن مرد به سرزمین حیتّیان رفت و شهری ساخت و اسم آن شهر را لوز گذاشت که تا امروز هم اسمش همین است.
۲۷ مَنَسّی ساکنان زمینی را که به او داده شده بود بیرون نکرد، یعنی ساکنان بِیتشِئَن و توابعش،* ساکنان تَعَناک + و توابعش، ساکنان دُر و توابعش، ساکنان یِبلِعام و توابعش و ساکنان مَگِدّو و توابعش.+ بنابراین، کنعانیان به زندگی در آن سرزمین ادامه دادند.*
۲۸ وقتی اسرائیلیان قویتر شدند، کنعانیان را به بیگاری کشیدند،+ ولی همهٔ آنها را از آنجا بیرون نکردند.+
۲۹ اِفرایِم هم کنعانیان ساکن جازِر را بیرون نکرد. کنعانیان با طایفهٔ اِفرایِم به زندگی در جازِر ادامه دادند.+
۳۰ زِبولون ساکنان قِطرون و ساکنان نَحَلول را + بیرون نکرد. بنابراین، کنعانیان بین طایفهٔ زِبولون ماندند و به بیگاری کشیده شدند.+
۳۱ اَشیر هم ساکنان عَکّو و ساکنان صیدون،*+ اَحلَب، اَکزیب،+ حِلبه، عَفیق + و رِحوب + را بیرون نکرد.
۳۲ بنابراین، طایفهٔ اَشیر بین آنها زندگی کردند، چون کنعانیانِ ساکن آن سرزمین را بیرون نکردند.
۳۳ طایفهٔ نَفتالی ساکنان بِیتشَمس و بِیتعَنات را + بیرون نکردند و با کنعانیانِ ساکن آن سرزمین زندگی کردند.+ آنها ساکنان بِیتشَمس و بِیتعَنات را به بیگاری کشیدند.
۳۴ طایفهٔ دان مجبور بودند در کوهستان بمانند، چون اَموریان به آنها اجازه ندادند که از کوهستان پایین بیایند و در دشت ساکن شوند.+
۳۵ بنابراین، اَموریان در کوه حارِس، اَیَّلون + و شَعَلبیم + ماندند.* ولی وقتی خاندان یوسِف قویتر شدند،* اَموریان را به بیگاری کشیدند.
۳۶ مرز منطقهٔ اَموریان از سربالایی عَقرَبّیم،+ یعنی از سِلاع به سمت بالا ادامه داشت.
پاورقیها
^ یا: «تسلیم کردهام.»
^ یا: «از طریق قرعه به من داده شد.»
^ یا: «از خرده نانهایی که زیر میز من میافتند.»
^ یا احتمالاً: «بعد عَکسه سوار بر الاغش دستهایش را به هم زد.»
^ یا: «نِگِب.»
^ یعنی: «زمینی پر از حوضهای آب.»
^ ارابههایی که روی چرخهایشان داسهای آهنی بود.
^ یا: «به تو محبت پایدار نشان میدهیم.» واژهنامه: «محبت پایدار.»
^ یا: «حومهاش.»
^ یا: «با سماجت در آن سرزمین ماندند.»
^ همان صِیدا.
^ یا: «با سماجت ماندند.»
^ یا: «دست خاندان یوسِف قوی شد.»
