ایّوب ۳۷:۱-۲۴
۳۷ «به همین دلیل دلم میلرزد،طوری که انگار قلبم از سینهام بیرون میآید.
۲ با دقت به غرّش صدای او گوش کنید،به رعدی که از دهان او بیرون میآید.
۳ او رعد را از آسمان میفرستد،و با صاعقه،+ هر گوشهٔ زمین را روشن میکند.
۴ بعد صدای غرّش شنیده میشود؛صدای او رعدآسا و پرقدرت است،+حینی که او صحبت میکند، صاعقهها پیدرپی زده میشوند.
۵ چه باشکوه است صدای رعدآسای خدا؛+کارهای عظیم او ورای درک ماست.+
۶ او به برف فرمان میدهد، ‹بر زمین ببار،›+
و به باران سیلآسا میگوید، ‹بهشدّت ببار.›+
۷ خدا برای این که انسانها* به کارهایش پی ببرند،همهٔ فعالیتهای آنها را متوقف میکند.*
۸ حیوانات وحشی به لانههایشان میروند،و در مخفیگاهشان میمانند.
۹ تندباد از مکانِ خودش میوزد،+و باد سرد از شمال میآید.+
۱۰ از نَفَس خدا یخ بسته میشود،+و سطح وسیع آبها منجمد میشود.+
۱۱ او ابرها را از رطوبت پر* میکند،و صاعقه را به وسیلهٔ آنها پراکنده میکند.+
۱۲ ابرها به هر طرف که او بگوید در حرکتند،و در سراسر زمین* به فرمانهای او عمل میکنند.+
۱۳ او از ابرها استفاده میکند، چه برای مجازات،+ چه برای سیراب کردن زمین،و چه برای نشان دادن محبت پایدارش* به مردم.+
۱۴ ای ایّوب گوش بده؛مکث کن* و با دقت به کارهای شگفتانگیز خدا فکر کن.+
۱۵ آیا میدانی که ابرها چطور تحت کنترل* خدا هستند،و او چطور از ابرها صاعقه تولید میکند؟
۱۶ آیا میدانی که ابرها چطور در هوا معلقند؟+
همهٔ اینها کارهای شگفتانگیز خدایی است که علم و دانشش کامل است.+
۱۷ وقتی زمین بر اثر باد جنوبی آرام میشود،چرا لباست از گرما به بدنت میچسبد؟+
۱۸ آیا میتوانی مثل خدا آسمانها را پهن کنی،+طوری که مثل فلزی صیقل داده شده* صاف و یکدست باشد؟
۱۹ به ما بگو که به او چه بگوییم؛ما در تاریکی هستیم، پس نمیتوانیم به او چیزی بگوییم.
۲۰ من با چه جرأتی میتوانم به خدا بگویم که میخواهم با او صحبت کنم؟
آیا گفتهای هست که باید به اطلاع خدا رسانده شود؟+
۲۱ اگر خورشید در آسمان بدرخشد، ولی پشت ابرها پنهان شده باشد،انسان نمیتواند نور آن را ببیند،مگر این که باد بوزد و آسمان را صاف و بیابر کند.
۲۲ اشعههای طلاییرنگ از شمال میآیند؛شکوه و جلال خدا پرابهت است.+
۲۳ راههای خدای قادر مطلق فراتر از درک ماست؛+قدرت او عظیم است.+او هرگز معیارهای عادلانهاش را زیر پا نمیگذارد + و همیشه باانصاف رفتار میکند.+
۲۴ به همین دلیل، انسانها باید برای او احترام عمیق قائل شوند.*+
او لطفش را شامل حال کسانی نمیکند که خودشان را دانا میدانند.»+
