نامهٔ پولُس به اِفِسُسيان ۴‏:‏۱‏-‏۳۲

  • يگانگی در بدن مسيح ‏(‏۱-‏۱۶‏)‏

    • عطايای انسانی ‏(‏۸‏)‏

  • شخصيت كهنه و شخصيت نو ‏(‏۱۷-‏۳۲‏)‏

۴  پس من كه به سبب پيروی از سَرور در زندان هستم،‏ از شما تمنا می‌كنم كه رفتارتان شايستهٔ آن دعوتی باشد كه از شما شده است،‏ ۲  يعنی در كمال فروتنی* و ملايمت رفتار كرده،‏ بردبار باشيد و يكديگر را با محبت تحمّل كنيد.‏ ۳  همچنين سخت تلاش كنيد تا به ياری رشتهٔ صلح كه متحد می‌سازد،‏ آن يگانگی را كه از روح است،‏ حفظ كنيد.‏ ۴  يک بدن هست و يک روح،‏ چنان كه تنها يک اميد است كه به آن دعوت شده‌ايد؛‏ ۵  يک سَرور،‏ يک ايمان و يک تعميد؛‏ ۶  يک خدا كه پدر همه و فوق همه است و از طريق همه و در همه عمل می‌كند.‏ ۷  حال لطف الٰهی به اندازه‌ای كه مسيح عطيه را بين ما تقسيم كرد،‏ به هر يک از ما عطا شده است؛‏ ۸  زيرا گفته می‌شود:‏ «هنگامی كه به بالا صعود كرد،‏ اسيرانی را به اسارت برد و انسان‌هايی را همچون عطايا بخشيد.‏» ۹  اما مفهوم عبارت «صعود كرد» چيست؟‏ آيا غير از اين است كه او می‌بايست در ابتدا به مكان‌های پست‌تر،‏ يعنی به زمين نزول كرده باشد؟‏ ۱۰  آری،‏ آن كه نزول كرد،‏ همان است كه به بالاتر از همهٔ آسمان‌ها صعود نمود تا به همه چيز پُری* بخشد.‏ ۱۱  پس او برخی را به عنوان رسول عطا كرد،‏ برخی را به عنوان نبی،‏ برخی را به عنوان مبشّر و برخی را نيز به عنوان شبان و معلّم.‏ ۱۲  اينان موظفند كه مقدّسان را اصلاح كنند،‏* خدمت خود را انجام دهند و بدن مسيح را بنا نمايند ۱۳  تا زمانی كه همگی ما به يگانگی* ايمان و شناخت دقيق پسر خدا دست يابيم و انسانی بالغ شده،‏* به قامت كامل مسيح برسيم.‏ ۱۴  پس ديگر نبايد همچون كودكان باشيم؛‏ همچون كسانی كه دستخوش امواج شده،‏ با هر باد تعليم و با فريبكاری انسان‌ها و با نقشه‌های حيله‌گرانه و گمراه‌كننده به اين سو و آن سو رانده می‌شوند.‏ ۱۵  بلكه بياييد با گفتن حقيقت و با ابراز محبت،‏ از هر لحاظ به حد او كه سر است،‏ يعنی مسيح،‏ رشد كنيم.‏ ۱۶  از طريق او،‏ تمام اعضای بدن،‏ با مفاصل نگاه‌دارندهٔ خود،‏ با هماهنگی به هم می‌پيوندند و با يكديگر همكاری می‌كنند.‏ وقتی هر عضو كار خود را به‌درستی انجام دهد،‏ بدن رشد كرده،‏ خود را در محبت بنا می‌كند.‏ ۱۷  پس اين را می‌گويم و در حضور سَرور تأكيد می‌كنم كه ديگر نبايد آن گونه رفتار كنيد كه اقوام دور از خدا مطابق افكار بيهودهٔ خود* رفتار می‌كنند.‏ ۱۸  ذهن آنان به خاطر جهالت و سختدلی‌شان تاريک شده است و از حياتی كه از خداست به دورند.‏ ۱۹  آنان چون حساسيت خود را از لحاظ اخلاقی كاملاً از دست داده‌اند،‏ خود را غرق رفتار بی‌شرمانه* كرده‌اند تا حريصانه هر گونه ناپاكی را به عمل آورند.‏ ۲۰  اما شما آموختيد كه مسيح چنين رفتاری نداشت؛‏ ۲۱  البته اگر آنچه شنيديد و تعليم يافتيد،‏ مطابق حقايقی باشد كه عيسی آموزش می‌داد.‏ ۲۲  شما آموختيد كه شخصيت كهنه را از تن به در آوريد؛‏ شخصيتی كه مطابق شيوهٔ زندگی گذشته‌تان است و تحت تأثير اميال فريبنده‌اش به فساد كشيده می‌شود.‏ ۲۳  شما بايد طرز فكر خود* را همواره تازه كنيد ۲۴  و بايد شخصيت نو را به تن كنيد كه به خواست خدا آفريده شده و بر پايهٔ درستی* و قدّوسيت* حقيقی است.‏ ۲۵  پس حال كه فريب را كنار گذاشته‌ايد،‏ هر يک از شما به همسايهٔ* خود راست بگويد؛‏ زيرا ما اعضای يكديگريم.‏ ۲۶  هنگامی كه خشمگين می‌شويد،‏ گناه مكنيد؛‏ مگذاريد خشمتان تا غروب خورشيد ادامه يابد ۲۷  و به ابليس فرصت مدهيد.‏ ۲۸  آن كه دزدی می‌كند،‏ ديگر دزدی نكند؛‏ بلكه سخت زحمت كشيده،‏ با دست‌های خود كاری مفيد انجام دهد تا بتواند به نيازمندان چيزی بدهد.‏ ۲۹  باشد كه سخنی بد* از دهانتان بيرون نيايد،‏ بلكه فقط سخنی نيكو برای بنای ديگران به زبان آوريد؛‏ سخنی كه نيازی را برآورده سازد تا به شنوندگان فايده رساند.‏ ۳۰  همچنين روح‌القدس خدا را غمگين مسازيد* كه با آن برای روز رهايی يعنی روزی كه از طريق بهای رهايی* آزاد می‌شويد،‏ مُهر شده‌ايد.‏ ۳۱  هر نوع تلخی بدخواهانه،‏ خشم،‏ عصبانيت،‏ فرياد،‏ ناسزاگويی و هر گونه بدی را از خود دور كنيد.‏ ۳۲  نسبت به يكديگر مهربان و عميقاً دلسوز باشيد و بدون قيد و شرط يكديگر را ببخشيد،‏ چنان كه خدا نيز از طريق مسيح،‏ بدون قيد و شرط شما را بخشيد.‏

پاورقی‌ها

يا:‏ «افتادگی».‏
يا:‏ «تحقق».‏
يا:‏ «آموزش دهند».‏
يا:‏ «وحدت».‏
يا:‏ «رشد كامل يافته».‏
يا:‏ «در بطالت ذهن خود».‏
يا:‏ «رفتار وقيحانه»؛‏ به يونانی اَسِلگِيا؛‏ رجوع به واژه‌نامه‏:‏ «رفتار بی‌شرمانه».‏
تحت‌اللفظی:‏ «روح ذهن خود».‏
يا:‏ «درستكاری؛‏ عدالت».‏
يا:‏ «وفاداری».‏
‏«همسايه» ترجمهٔ واژه‌ای يونانی است كه به مفهوم همنوع نيز می‌باشد.‏
تحت‌اللفظی:‏ «گنديده؛‏ فاسد».‏
يا:‏ «مرنجانيد».‏
يا:‏ «فديه»؛‏ رجوع به واژه‌نامه‏:‏ «بهای رهايی».‏