اِشَعْیا ۳۰‏:‏۱‏-‏۳۳

  • کمک‌های بی‌فایدهٔ مصر ‏(‏۱-‏۷‏)‏

  • مردم به پیام پیامبران گوش نمی‌دهند ‏(‏۸-‏۱۴‏)‏

  • قوّت گرفتن با توکّل به خدا ‏(‏۱۵-‏۱۷‏)‏

  • یَهُوَه به قومش لطف می‌کند ‏(‏۱۸-‏۲۶‏)‏

    • یَهُوَه،‏ معلّم بزرگ ‏(‏۲۰‏)‏

    • ‏«راه درست این است» ‏(‏۲۱‏)‏

  • حکم داوری آشوری‌ها ‏(‏۲۷-‏۳۳‏)‏

۳۰  یَهُوَه می‌گوید:‏ «وای بر فرزندان لجباز و یک‌دنده!‏آن‌ها برخلاف خواست من و مطابق نقشه‌های خودشان عمل می‌کنند،‏و برخلاف هدایت روح من پیمان می‌بندند،‏و به این شکل بار گناهانشان را زیادتر می‌کنند.‏ ۲  آن‌ها بدون این که با من مشورت کنند به مصر می‌روندتا از فرعون کمک بخواهند،‏و در سایهٔ قدرت مصر پناه بگیرند!‏ ۳  اما حمایت فرعون،‏ مایهٔ شرمساری‌شان خواهد شد،‏و پناه بردن در سایهٔ قدرت مصر مایهٔ سرافکندگی‌شان.‏ ۴  امیران او در شهر صوعَن هستند،‏و سفیرانش به خانیس رسیده‌اند.‏ ۵  مصریان نمی‌توانند به آن‌ها کمکی بکنند،‏و مایهٔ خجالت همهٔ آن‌ها خواهند شد،‏چون مصریان به آن‌ها کمک نخواهند کرد و فایده‌ای نخواهند رساند،‏بلکه فقط باعث شرمساری و سرافکندگی‌شان خواهند شد.‏»‏ ۶  پیامی بر ضدّ حیوانات وحشی جنوب:‏ سفیران از میان سرزمین سختی و مصیبت می‌گذرند؛‏سرزمینی پر از شیرهای درنده،‏و پر از افعی‌ها و مارهای گزنده.‏*آن‌ها ثروتشان را پشت الاغ‌هاو هدیه‌هایشان را روی کوهان شترها حمل می‌کنند.‏ اما این کارها هیچ فایده‌ای برای مردم یهودا نخواهد داشت؛‏ ۷  چون کمک مصر بیهوده و بی‌فایده است.‏ به همین دلیل،‏ مصر را «رَحَب بی‌خاصیت»‏* لقب داده‌ام.‏ ۸  ‏«برو و این پیام را در حضور قوم،‏ روی لوحی بنویس،‏و در طوماری آن را ثبت کن،‏تا مدرکی* ماندگار باشد،‏مدرکی که بتوانند در آینده به آن رجوع کنند.‏ ۹  آن‌ها قومی سرکش و فرزندانی فریبکارند؛‏فرزندانی که نمی‌خواهند از قوانین* یَهُوَه اطاعت کنند.‏ ۱۰  آن‌ها به انبیا می‌گویند:‏ ‹دیگر نبوّت نکنید،‏›‏ و به کسانی که رؤیا می‌بینند،‏ می‌گویند:‏ ‹دیگر رؤیا نبینید و حقیقت را به ما نگویید!‏ سخنان خوشایند به ما بگویید و رؤیاهای شیرین* برای ما تعریف کنید.‏ ۱۱  از راه درست منحرف شوید و راهتان را عوض کنید.‏ دیگر دربارهٔ خدای مقدّس اسرائیل با ما صحبت نکنید.‏›»‏ ۱۲  بنابراین خدای مقدّس اسرائیل چنین می‌گوید:‏ ‏«شما این پیام را رد می‌کنید،‏و به دروغ و فریب رو می‌آورید،‏و به آن‌ها تکیه می‌کنید!‏ ۱۳  پس بدانید که شما به خاطر گناهانتان مثل یک دیوارِ شکسته خواهید شد؛‏مثل دیوار بلندی که شکم داده و هر لحظه ممکن است بریزد.‏ آن دیوار ناگهان و در یک چشم به هم زدن فرو خواهد ریخت.‏ ۱۴  آن دیوار مثل کوزهٔ کوزه‌گر خواهد شکست،‏و کاملاً خرد خواهد شد،‏طوری که نمی‌توان از تکه‌های آن حتی برای گرفتن آتش از آتشدان،‏و یا برداشتن آب از حوضچه* استفاده کرد.‏»‏ ۱۵  برای همین یَهُوَه حاکم متعال،‏ خدای مقدّس اسرائیل می‌گوید:‏ ‏«اگر به طرف من برگردید و با خیال آسوده به من اعتماد کنید،‏ نجات پیدا خواهید کرد،‏و اگر آرامشتان را حفظ کنید و به من توکّل کنید،‏ قوّت خواهید گرفت.‏»‏ اما شما نخواستید این کار را بکنید.‏ ۱۶  به جای آن گفتید:‏ «ما سوار بر اسب‌هایمان فرار می‌کنیم!‏»‏ درست است!‏ فرار خواهید کرد!‏ همین طور گفتید:‏ «ما سوار بر اسب‌های تندرو فرار می‌کنیم!‏»‏ درست است!‏ ولی دشمنانتان هم با سرعت شما را تعقیب خواهند کرد.‏ ۱۷  تهدید یک سرباز دشمن هزار نفر از شما را به وحشت خواهد انداخت،‏و تهدید پنج سرباز دشمن همهٔ شما را فراری خواهد داد.‏سرانجام آن عده که باقی می‌مانند،‏ مثل تیرکی روی قلّهٔ کوه،‏و مثل چوب پرچمی روی تپه خواهند بود.‏ ۱۸  ولی یَهُوَه صبورانه منتظر است* که به شما لطف کند.‏او وارد عمل خواهد شد تا به شما رحمت نشان دهد،‏ چون یَهُوَه خدای عدل و انصاف است،‏ و کسانی که برای او انتظار می‌کشند،‏* شاد و سعادتمندند.‏ ۱۹  زمانی که قوم در صَهیون یعنی در اورشلیم ساکن می‌شوند،‏ شما دیگر گریه نخواهید کرد.‏ او با شنیدن فریاد کمک شما،‏ حتماً به کمکتان خواهد آمد؛‏ او به محض شنیدن دعایتان،‏ به آن جواب خواهد داد.‏ ۲۰  درست است که یَهُوَه اجازه خواهد داد مثل نان و آبی که هر روز می‌خورید،‏ مرتب سختی بکشید و زیر فشار باشید.‏ اما او که معلّم اعظمتان است دیگر خودش را از شما مخفی نخواهد کرد.‏ شما با چشم خودتان معلّم اعظمتان را خواهید دید.‏ ۲۱  اگر به راست یا چپ منحرف شوید،‏ صدایی از پشت سرتان خواهید شنید که می‌گوید:‏ «راه درست این است؛‏ از این راه برو!‏»‏ ۲۲  شما روکش نقرهٔ بت‌ها و روکش طلای مجسمه‌های فلزی‌تان را کثیف و ناپاک خواهید کرد.‏ آن‌ها را مثل دستمال خونی* دور خواهید انداخت و به آن‌ها خواهید گفت:‏ «از جلوی چشمم دور شوید!‏»‏* ۲۳  خداوند بر بذرهایی که می‌کارید باران خواهد فرستاد و شما با محصول زمینتان،‏ نان‌های فراوان و مرغوب درست خواهید کرد.‏ در آن روز،‏ دام‌هایتان در چراگاه‌های وسیع چرا خواهند کرد.‏ ۲۴  گاوها و الاغ‌هایی که زمینتان را شخم می‌زنند،‏ از علوفه‌های مرغوبی خواهند خورد که آن را با بیل و چنگک باد داده‌اید و تمیز کرده‌اید.‏ ۲۵  در آن روز که روز کشتار عظیم و ویرانی برج‌هاست،‏ روی همهٔ کوه‌ها و تپه‌هایتان،‏ چشمه‌ها خواهند جوشید و نهرها جاری خواهند شد.‏ ۲۶  نور ماهِ کامل مثل نور خورشید خواهد شد.‏ نور خورشید هم هفت برابر شدیدتر یعنی به اندازهٔ روشنایی هفت روز خواهد شد.‏ در آن روز،‏ یَهُوَه استخوان‌های شکستهٔ قومش را خواهد بست و روی زخم‌های عمیقشان مرهم خواهد گذاشت.‏ ۲۷  نگاه کنید!‏ یَهُوَه* از دوردست می‌آید!‏خشم او شعله‌ور است و ابرهای غلیظ او را احاطه کرده‌اند.‏ لب‌هایش پر از خشم است،‏و زبانش مثل آتشی سوزان.‏ ۲۸  نَفَس دهانش* مثل سیلابی است که تا گردن می‌رسد.‏او ملت‌ها را برای نابودی غربال خواهد کرد،‏و به دهان قوم‌ها افسار خواهد بست تا آن‌ها را به بیراهه بکشد.‏ ۲۹  اما سرود شما مثل سرودی خواهد بود،‏که شب وقتی برای رفتن به عید آماده می‌شوید* می‌خوانید.‏شادی‌تان مثل شادی کسی خواهد بودکه با آهنگ فلوت به طرف کوه یَهُوَه خدا راه می‌رود،‏خدایی که صخرهٔ اسرائیل است.‏ ۳۰  یَهُوَه صدای باشکوهش را به گوش مردم خواهد رساند،‏و قدرت بازویش را با خشم زیاد،‏با شعله‌های آتش،‏باران شدید و با طوفان و تگرگ نشان خواهد داد.‏ ۳۱  آشوری‌ها با شنیدن صدای یَهُوَه به وحشت خواهند افتاد؛‏او آن‌ها را با عصایش خواهد زد.‏ ۳۲  یَهُوَه عصایش را برای مجازات آشوری‌ها پایین خواهد آورد؛‏او هر بار که این کار را می‌کند،‏و با بازوی پرقدرتش علیه آن‌ها می‌جنگد،‏صدای دف و چنگ هم شنیده خواهد شد.‏ ۳۳  او توفِت* را از قبل آماده کرده،‏آن را برای پادشاه آماده کرده است؛‏ مکانی وسیع و عمیقکه او در آن هیزم‌های زیادی روی هم گذاشته است.‏ نَفَس یَهُوَه مثل سیلابی از گوگرد،‏آن هیزم‌ها را به آتش خواهد کشید.‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «مارهای سمی‌ای که با یک حرکت برق‌آسا می‌گزند.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «رَحَبی که بی‌حرکت سر جایش نشسته.‏» رجوع به واژه‌نامه:‏ «رَحَب.‏»‏
یا:‏ «شهادتی.‏»‏
یا:‏ «تعالیم.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «فریبنده.‏»‏
یا احتمالاً:‏ «آب‌انبار.‏»‏
یا:‏ «مشتاقانه در انتظار است.‏»‏
یا:‏ «مشتاقانه منتظر او هستند.‏»‏
یا:‏ «دستمالی که با خون عادت ماهانه کثیف شده است.‏»‏
یا احتمالاً:‏ «و آن‌ها را کثیف و نجس می‌خوانید.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «نام یَهُوَه.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «روحش.‏»‏
یا:‏ «خودتان را تقدیس می‌کنید.‏»‏
در اینجا منظور آتشگاهی مجازی و سمبول نابودی است.‏