اِشَعْیا ۳‏:‏۱‏-‏۲۶

  • رهبران یهودا مردم را گمراه می‌کنند ‏(‏۱-‏۱۵‏)‏

  • داوری دختران عشوه‌گر صَهیون ‏(‏۱۶-‏۲۶‏)‏

۳  یَهُوَه که خدای لشکرها و سَرور حقیقی است،‏هر نوع آذوقه و حمایت را از ساکنان اورشلیم و یهودا می‌گیرد،‏یعنی تمام نان و آبشان را،‏ ۲  همین طور جنگجویان و مردان قدرتمندشان،‏و داوران و پیامبران و غیبگویان و ریش‌سفیدانشان را از آن‌ها می‌گیرد.‏ ۳  به علاوه،‏ او فرماندهان* و افراد عالی‌رتبه و مشاورانشان،‏و جادوگران و افسونگران ماهرشان را از آن‌ها می‌گیرد.‏ ۴  او پسربچه‌ها را رهبر* آن‌ها خواهد کرد،‏و افراد بی‌ثبات را حاکمشان.‏ ۵  مردم به همدیگر ظلم خواهند کرد،‏و هر کس حق دیگری را پایمال خواهد کرد.‏ پسربچه‌ها دستشان را روی پیرمردها بلند خواهند کرد،‏و افراد پست علیه افراد محترم بلند خواهند شد.‏ ۶  هر کس در خاندان پدرش دست به دامن برادر خود خواهد شد و به او خواهد گفت:‏ ‏«تو ردا داری،‏ پس بیا حاکم ما شو،‏ و مسئولیت این خرابه را به عهده بگیر.‏»‏ ۷  اما او در آن روز با اعتراض خواهد گفت:‏ ‏«من روی زخم‌هایتان را نخواهم بست.‏*هیچ غذا و لباسی در خانه‌ام ندارم.‏ پس مرا حاکم این قوم نکنید!‏»‏ ۸  اورشلیم لغزش خورده،‏و یهودا افتاده است.‏حرف‌ها و کارهای آن‌ها بر ضدّ یَهُوَه است،‏و در حضور پرشکوهش با گستاخی از او نافرمانی می‌کنند.‏ ۹  حالت چهره‌شان گناهانشان را آشکار می‌کند.‏آن‌ها مثل ساکنان سُدوم بی‌پرده از گناهانشان صحبت می‌کنند،‏و آن‌ها را مخفی نمی‌کنند.‏ وای بر آن‌ها،‏ چون بلا و مصیبت بر سر خودشان می‌آورند!‏ ۱۰  به درستکاران بگویید که آیندهٔ خوبی در انتظارشان است،‏و کارهای خوبشان بی‌پاداش نمی‌ماند.‏ ۱۱  وای بر شریران،‏ چون بلا و مصیبت در انتظارشان است،‏و بلاهایی که بر سر دیگران آوردند بر سر خودشان خواهد آمد!‏ ۱۲  قوم من کارفرماهای ظالم دارند،‏و زنان بر آن‌ها حکمرانی می‌کنند.‏ ای قوم من،‏ رهبرانتان شما را گیج و سردرگم می‌کنند،‏طوری که نمی‌دانید به کدام راه بروید.‏ ۱۳  یَهُوَه برای محاکمه کردن آماده است،‏و برای داوری قوم‌ها ایستاده است.‏ ۱۴  یَهُوَه خودش ریش‌سفیدان و امیران قوم را داوری خواهد کرد و به آن‌ها خواهد گفت:‏ ‏«شما باغ انگور مرا* سوزاندید،‏و در خانه‌هایتان اموالی هست که از فقیران دزدیده‌اید.‏»‏ ۱۵  یَهُوَه خدای لشکرها،‏ حاکم متعال می‌گوید:‏‏«چطور جرأت کردید قوم مرا این طور خوار و ذلیل کنید و صورت فقیران را به خاک بمالید؟‏»‏ ۱۶  یَهُوَه همین طور می‌گوید:‏ «دختران صَهیون مغرورند؛‏وقتی راه می‌روند با تکبّر سرشان را بالا می‌گیرند.‏آن‌ها با چشمانشان عشوه‌گری می‌کنند؛‏ با ناز و کرشمه قدم برمی‌دارند،‏و پابندهایشان را به صدا درمی‌آورند.‏ ۱۷  برای همین،‏ یَهُوَه سرِ دختران صَهیون را به بیماری پوستی مبتلا خواهد کرد؛‏یَهُوَه جلوی سرشان را کچل خواهد کرد.‏ ۱۸  در آن روز یَهُوَه همهٔ زیورآلاتشان را از آن‌ها خواهد گرفت:‏النگوها،‏ پیشانی‌بندها و زیورآلات هلالی‌شکل،‏ ۱۹  گوشواره‌ها،‏ دستبندها و روبندها،‏ ۲۰  تاج‌ها،‏ پابندها،‏ شال‌های روی سینه،‏عطردان‌ها و طلسم‌ها،‏ ۲۱  انگشترها و حلقه‌های بینی،‏ ۲۲  رداهای رسمی،‏ لباس‌های زینتی،‏ شنل‌ها و کیف‌ها،‏ ۲۳  آینه‌های دستی،‏ لباس‌های کتان،‏دستارها و روبندهایشان.‏ ۲۴  عطر روغن بَلَسان به بوی گندیدگی تبدیل خواهد شد،‏به جای کمربند،‏ طناب خواهند بست،‏به جای داشتن موهای زیبا،‏ کچلی خواهند گرفت،‏به جای لباس‌های گران،‏ پَلاس خواهند پوشید،‏و به جای پوستی زیبا،‏ داغ بردگی بر پوستشان خواهد خورد.‏ ۲۵  مردان شهر با شمشیر کشته خواهند شد،‏و جنگجویان در جنگ.‏ ۲۶  دروازه‌های صَهیون با غم و اندوه سوگواری خواهند کرد،‏و آن شهر مثل زنی خواهد بود که اموالش غارت شده و تنها در کُنجی نشسته است.‏»‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «رئیسان گروه‌های ۵۰ نفری.‏»‏
یا:‏ «امیر.‏»‏
یا:‏ «من شما را شفا نخواهم داد.‏»‏
تحت‌اللفظی:‏ «آن باغ انگور.‏»‏